RSS

Παρελθόν, παρόν και μέλλον…

Όλοι οι άνθρωποι στην διάρκεια της σύντομης πορείας τους πάνω σε αυτόν τον όμορφο πλανήτη, έχουν περάσει από διάφορες καταστάσεις, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες…
Έτσι έχει συμβεί και σε μένα…
Το να θυμάται κάποιος το παρελθόν, έχει κατά την γνώμη μου αξία μόνο στην περίπτωση που θέλει να δει τις δράσεις του, τις αδυναμίες του, τις αστοχίες του και να επιθυμήσει να τα διορθώσει, στον βαθμό που μπορεί, με ειλικρίνεια και εντιμότητα!!!
Γιατί τα λάθη είναι πολλά και οι επιπτώσεις αυτών των λαθών βαρύνουν τον ίδιο, αλλά και όλους εκείνους με τους οποίους έχει έρθει σε επαφή…
Φυσικά για να γίνει αυτή η εργασία απαιτείται μία μακρά περίοδος περισυλλογής, προσπάθειας για αυτογνωσία, αυτοπαρατήρησης και πίστης σε ανώτερες δυνάμεις, δυνάμεις οι οποίες μπορούν να τον βοηθήσουν στην εξαφάνιση των αδυναμιών του…
Η εργασία αυτή γίνεται στο παρόν, αλλά αφορά το παρελθόν…
Τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας είναι εμφανή στο παρόν του ανθρώπου αυτού, γιατί αλλάζει, αλλάζει προς το καλύτερο και δεν επαναλαμβάνει τα ίδια σφάλματα σε παρόμοιες καταστάσεις… Και αυτό όχι γιατί δεν μπορεί, αλλά γιατί πια δεν θέλει!!!
Η εργασία αυτή είναι επίπονος, μακροχρόνια και συνεχής… Είναι θεληματικές οι ταλαιπωρίες που κάνει ο άνθρωπος και στον βαθμό που τα ελαττώματα του καταστρέφονται, γίνονται και Συνειδητές!!! Γιατί το άτομο παύει να κοιμάται μέσα στις φαντασίες του και παίρνει πίσω την χαμένη του αθωότητα που πριν έχει φυλακιστεί μέσα στα διάφορα Εγώ του…
Φυσικά, μετά από αυτό, αν και το μέλλον του είναι άγνωστο γιατί μπορεί και να μην υπάρχει, εάν υπάρξει μέλλον, είναι ασφαλώς δομημένο σε άλλη βάση… Πιο συνετή, πιο σοφή, πιο αρμονική και πιο ισορροπημένη!!!
Και αυτό είναι αδιαμφισβήτητο!!!
Βέβαια υπάρχει και ο αντίλογος, όπως για παράδειγμα μου είχε πει κάποτε κάποιος γνωστός, ότι του αρέσει να θυμάται τις όμορφες στιγμές του παρελθόντος του… Να αναπολεί, όπως λέμε…
Προσωπικά για εμένα, αυτό που κάνει, αν και τον ευχαριστεί, δεν του προσφέρει τίποτα περισσότερο από μία διαφυγή από την πραγματικότητα που βιώνει στο παρόν του… Που μπορεί να είναι καλό ή κακό, αλλά που οφείλει να το ζήσει, όπως είναι, γιατί αυτό έχει και με αυτό πρέπει να πορευτεί!!! Και εάν μεν είναι καλό, τόσο το καλύτερο!!! Ας πολλαπλασιάσει την ποιότητα της καλής του ζωής για να ζει ακόμα καλύτερα!!! Και εάν είναι κακό, τότε έχει πραγματικά πολλή δουλειά να κάνει για να καλυτερεύσει την κακή του ζωή με σκοπό να μπορέσει να ζει αξιοπρεπώς!!!
Και όλα αυτά ανήκουν στο παρόν!!!
Αυτό είναι το νόημα του να ζούμε στο ΤΩΡΑ!!!
Αυτά τα λίγα με αγάπη από εμένα, όπως πάντα!!!

Advertisements
 
2 Σχόλια

Posted by στο 8 Σεπτεμβρίου 2017 in Σκέψεις

 

Και στο όνειρο δουλειά…

Είδα στο όνειρό μου ότι επειδή θύμωσα με κάποιους ανθρώπους που με υποτίμησαν, αντέδρασα άσχημα, δημιουργώντας δυσάρεστες επιπτώσεις σε εμένα και σε αυτούς… Όταν ξύπνησα, στην διάρκεια της νύχτας, θυμήθηκα τις σκηνές και όλα τα σχετικά…
Ξέρετε τι έκανα;
Ανέλυσα τις πράξεις μου, τις κατανόησα στον βαθμό που μπορούσα και μετά με βαθιά ευλάβεια παρακάλεσα την μητέρα θεού και ανθρώπων, την μητέρα μου, να διαλύσει όλα αυτά τα ελαττώματα που με κυρίευσαν, ένα προς ένα…
Και μετά, όταν ξανακοιμήθηκα, είδα άλλο όνειρο… Τα ίδια άτομα σε διάφορες φάσεις όπου συμπεριφερόντουσαν σαν να μην έχει συμβεί το παραμικρό!!!

Γιατί πραγματικά το θέμα είχε λήξει!!!
Και γιατί πραγματικά, στον βαθμό που εγώ αλλάζω, αλλάζουν και οι καταστάσεις γύρω μου!!!
Και γιατί πραγματικά, ότι συμβαίνει στον ύπνο, συμβαίνει και στον ξύπνιο!!! Δεν υπάρχει καμία διαφορά ξύπνιου-ύπνου… Στο ξύπνιο μας κοιμόμαστε, όπως και στον ύπνο μας!!!

Οπότε…
Η δουλειά είναι συνεχής μέχρι τελικής πτώσης των ελαττωμάτων και απελευθέρωσης της ψυχής!!!
Η οποία απελευθέρωση, αργά και σταθερά, θα μας οδηγήσει στο ποθητό ξύπνημα!!! Στο ξύπνημα στο ξύπνιο μας, αλλά και στον ύπνο μας!!!
Όπου τα όνειρα και οι φαντασίες πλέον δεν θα υπάρχουν!!!

Τίποτα δεν πρέπει να μας σταματά!!!

 
Σχολιάστε

Posted by στο 4 Σεπτεμβρίου 2017 in Σκέψεις

 

Ένα μήνα και 3 μέρες…

Χρειάστηκα για να μπορέσω να ξαναγράψω κάτι που να αξίζει τον κόπο να διαβαστεί…
Γιατί θεωρώ ότι είναι άκρως απαραίτητο να κινούνται τα πράγματα πρώτα εσωτερικά και κατόπιν εξωτερικά.
Έτσι λοιπόν, λίγα λόγια από εμένα, για σκέψη και αυτοστοχασμό…

Αυτό που υπάρχει μέσα μας, αυτό που πραγματικά είμαστε, αυτό, που ακόμα και η ονοματολογία ‘αυτό’ το υποβιβάζει, όταν δρα, μας οδηγεί στην ‘μοναχικότητα’…
Σε μία ‘μοναχικότητα’, που δεν έχει να κάνει τόσο με τα εξωτερικά συμβάντα, όσο με τις εσωτερικές καταστάσεις της ψυχής!!!
Για να βρεθούμε στην, κατά άλλους ευχάριστη και κατά άλλους δυσάρεστη, θέση της ψυχολογικής απομάκρυνσης από όλα όσα μας περιβάλλουν, οφείλουμε να είμαστε καλά προστατευμένοι μέσα στον εσωτερικό μας χώρο και από εκεί να βλέπουμε και να αντιλαμβανόμαστε τα πάντα.
Εάν αυτό δεν συμβαίνει, τότε πραγματικά είμαστε έρμαια των διακυμάνσεων της ζωής και της φύσης, που όλα τα καταβροχθίζει και όλα τα καθιστά βορά ανελέητων δυνάμεων που σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους.
Φυσικά όλα περνούν, όπως γράφει και ο αγαπημένος μου Δάσκαλος Σαμαέλ Αούν Βεόρ!!!
Όμως…
Γιατί θα πρέπει να αφηνόμαστε σε αυτό το ρεύμα, με κίνδυνο να κατακρεουργηθούμε και να μην είμαστε απλοί παρατηρητές; Μακριά και πέρα από του κόσμου την δυαδικότητα και τις ψυχολογικές μας ταυτίσεις;

Ο φόβος που συνοδεύει την αίσθηση της ‘μοναχικότητας’, είναι το μόνο εμπόδιό της…
Όταν ξεπεραστεί ακόμα και αυτός ο φόβος, τότε η αίσθηση της ελευθερίας έρχεται να αντικαταστήσει την αίσθηση της ‘μοναχικότητας’ επάξια!!!
Μιας ελευθερίας ανείπωτης!!!
Μιας ελευθερίας, όπου έχεις πλήρως αφεθεί στην Σοφία της Ύπαρξής σου, γιατί Αυτή είναι η μόνη που ξέρει το πώς, το που και το γιατί των πραγμάτων!!!
Και τότε μπορείς να πεις:
«Ας γίνει το Θέλημά Σου»!!!

 
2 Σχόλια

Posted by στο 29 Αυγούστου 2017 in Σκέψεις

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: