RSS

Ο θάνατος… για το Σύμπαν…

Ας αρχίσω με έναν προσωπικό σχολιασμό…
«Όταν η επιστήμη, η τέχνη, η θρησκεία, η φιλοσοφία, ο εσωτερισμός, η μεταφυσική, η παραψυχολογία και η ψυχολογία συναντώνται, τότε μπορούμε να πούμε ότι η αντιληπτικότητα, σαν αποτέλεσμα της κατανόησης, καθίσταται σφαιρική!!!
Μέχρι τότε όμως, η έρευνα είναι αναγκαία και η ανάπτυξη πρωτοβουλιών από τους αρμόδιους φορείς και ειδικούς του κάθε κλάδου προς την κατεύθυνση της αποκάλυψης της μίας και μοναδικής Αλήθειας, κρίνεται άκρως απαραίτητη!!!
Γιατί τελικά ισχύει αυτό που έχω κάπου διαβάσει…
“Εάν από τις πολλές αλήθειες διαλέξεις μία, αυτή θα γίνει ψέμα και εσύ φανατικός!!!”»

Οπότε ας δούμε, ενδεικτικά, τι έχει ειπωθεί για το θέμα του θανάτου, στις 6/6/2016…

Ερώτηση δημοσιογράφου:
“Εάν η συνειδητότητα είναι ένα αιώνιο και άφθαρτο πεδίο που αλλάζει εκδηλώσεις, αλλάζει μορφές εις το διηνεκές, τότε δεν υπάρχει θάνατος, αλλά μια αδιάκοπη μεταβολή της συνειδητότητας από μορφή σε μορφή και από εκδήλωση σε εκδήλωση, μέσα στο Σύμπαν των πολλών διαστάσεων…”

Απάντηση από τον καθηγητή Υπολογιστικής Φυσικής στο Chapman University των ΗΠΑ, Μηνά Καφάτο:
“Υπάρχει ο θάνατος για το φυσικό σώμα. Εάν τα πάντα σχετίζονται με το φυσικό σώμα, τότε οι συνέπειες είναι μάλλον θλιβερές. Αλλά εάν η συνειδητότητα βρίσκεται μέσα, αλλά και πέρα από το φυσικό σώμα, τότε, ναι, δεν υπάρχει θάνατος. Υπάρχουν μόνο, όπως σωστά λέτε, μεταμορφώσεις του υπαρκτού σε μια πολυεπίπεδη πραγματικότητα μέσα στο πολυδιάστατο Σύμπαν…”.
(Απόσπασμα συνέντευξής του στο BHMAgazino)

%ce%b7

 
Σχολιάστε

Posted by στο 8 Δεκεμβρίου 2016 in Σκέψεις

 

Η Ηρώ (δηλαδή εγώ…) γράφει…

Σας έχει τύχει να δείτε ανθρώπους που αδυνατούν να αξιολογήσουν κάτι σημαντικό που τους προσφέρεται;
Και ενώ το κοιτάζουν και το περιεργάζονται, το θεωρούν άνευ αξίας μόνο και μόνο γιατί δεν έχει επάνω του ταμπέλα με τιμή;
Δυστυχώς, σε αυτήν την εποχή που ζούμε, όλα μεταφράζονται με όρους οικονομικούς…
Και ενώ το πάρε-δώσε γενικά έχει σχέση με υλικές αξίες, το δικό μου πάρε-δώσε επιμένει να έχει σχέση με πνευματικές αξίες!!!

Έτσι λοιπόν, επιτρέψτε μου να σας αφιερώσω το ποιηματάκι που έγραψα αποκλειστικά για εσάς, εν όψει της εορτής των Χριστουγέννων!!!
Με ειλικρινή και άδολη επιθυμία να περάσετε όμορφα αυτές τις ημέρες!!!

Όμορφη που ‘ναι η γιορτή που σε λιγάκι θα ‘ρθει!
Και πόσο επιθυμητή, μες της καρδιάς τα βάθη!

Αγάπη αν προσφέρουμε σε όλους ανεξαιρέτως…
Αγάπη θε να λάβουμε, με το σακί και φέτος!

Είναι ο Νόμος της καρδιάς, που λάθητα δεν κάνει,
αφού ο ζυγός της ζυγαριάς ισοτιμία βγάνει!

Σας εύχομαι απ’ την καρδιά, να ξαναγεννηθείτε!
Και να γιορτάσετε ως παιδιά, για φέτος! Να το πείτε!

Πείτε το με το στόμα σας! Πείτε το με τον νου σας!
Ποθείστε να’ ναι αληθινό και θα γενεί πραγματικό!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΜΟΥ ΦΙΛΟΙ!!!

 
2 σχόλια

Posted by στο 1 Δεκεμβρίου 2016 in Σκέψεις

 

Ουρές χιλιομέτρων… Δες το αλλιώς…

Κάθεσαι στον καναπέ… Και λες: “Τι τυχερός που είμαι!!! Από την Λυκόβρυση μέχρι του Ρέντη… Για όνομα!!! Τι ταλαιπωρία… Να είσαι καθηλωμένος για 2-3 ώρες μέσα στο αμάξι, χωρίς να κάνεις τίποτα…
Αυτή είναι η πρώτη σκέψη, αν είσαι υγιής και όλα σου πάνε ρολόι γενικά…

Για δες το όμως αλλιώς…
Θα μπορούσε να
-συμμετείχες στο τροχαίο και να ήσουν πληγωμένος, πονεμένος, μισοπεθαμένος στα ξαφνικά…
-ήσουν σε ασθενοφόρο, καθώς μετέβαινες με σοβαρό πρόβλημα υγείας στο νοσοκομείο για τα περαιτέρω…
-ήσουν ετοιμόγεννη με σπασμένα τα νερά…
-είχες σημαντικό ραντεβού που δεν έπρεπε να λείπεις…
-ήσουν απών σε σύσκεψη, ενώ είχες τον πρώτο λόγο…
-ήσουν εργαζόμενος με βεβαρυμμένο «μητρώο» λόγω πολλαπλών καθυστερήσεων στην εργασία σου…
-είχες αφήσει ανοικτό το μάτι της κουζίνας, γιατί έφυγες για λίγο…
-είχες αφήσει μόνο το μικρό, γιατί θα επέστρεφες σύντομα…
-κλπ…, κλπ…, κλπ…

Εάν τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει, κάτι που η ακινητοποίηση θα σε οδηγούσε σε πλήρη κινητοποίηση μέσω τηλεφώνων, μηνυμάτων, έκκληση για παροχή βοήθειας κλπ…
Τότε…
Κάθισε ρε φίλε και απόλαυσέ το… Μην τρώγεσαι με τα ρούχα σου…
Πιάστηκες να κάθεσαι; Βγες έξω και κάνε τεντώματα…
Βαρέθηκες; Βάλε να ακούσεις μουσική…
Κουράστηκες να σκέφτεσαι; Ιδού μια θαυμάσια ευκαιρία για έναν μίνι διαλογισμό!!!

Όπως και να ‘χει…
Είσαι υγιής και αργόσχολος;
Να χαίρεσαι και να σε χαίρονται και αυτοί που σε έχουν…
Αλλά… Όχι άλλη μιζέρια… Έλεος!!!

%ce%b7

 
Σχολιάστε

Posted by στο 18 Νοεμβρίου 2016 in Σκέψεις

 

10 φίλοι!!!

Ποιά λέτε να είναι η διαφορά μεταξύ των 1500 ηλεκτρονικών φίλων και των 10 πραγματικών;
Τους 1500 τους σέβομαι, τους αγαπώ, τους εκτιμώ και έχω μαζί τους μία επικοινωνία καρδιάς, άλλοτε συχνή και άλλοτε όχι…
Τους 10 όμως!!!
Έχουμε φάει ψωμί και αλάτι μαζί!!!
Εσωτεριστικό ψωμί-Τον άρτον της Σοφίας!!! Και εσωτεριστικό αλάτι- Το αλάτι της Ουσίας!!!
Δέκα φίλοι, που μπροστά τους μένω με τα μάτια ανοικτά και τα αυτιά τεντωμένα!!! Γιατί αυτό που θα πουν σε στιγμή αυτοστοχασμού και ειλικρινούς διάθεσης, είναι πραγματικός θησαυρός!!! Ποτίζει την διψασμένη μου ψυχή!!! Μου θυμίζει τον Δρόμο μου… Γιατί ο δικός μου Δρόμος, δεν είναι άλλος από αυτόν που και εκείνοι βαδίζουν… Με ορμή, με θέληση, με ενθύμηση του σκοπού!!!
Σε αυτήν την παρέα, έχουν ενσωματωθεί κατά διαστήματα και άλλες υπέροχες ψυχές… Που είναι πια αλλού!!! Μα τις θυμάμαι με νοσταλγία, σκεπτόμενη ότι ίσως κάπου, κάπως, κάποτε να έρθει και πάλι εκείνη η μαγική ώρα, που όλοι μαζί, σαν μια γροθιά, να δώσουμε την ώθηση για το ταξίδι της Επιστροφής!!!
Μέχρι τότε όμως, ο καθένας σαν μονάδα, οφείλει να βαδίσει με τις δικές του δυνάμεις, να αντιμετωπίσει τις όποιες αντιξοότητες εμφανίζονται μπροστά του και πιθανόν κάποτε να ποθήσει και πάλι την επανένωση για το από κοινού ταξίδι!!! Δεν ξέρω πότε μπορεί να γίνει αυτό… Σε ποια μελλοντική ύπαρξη…
Αλλά…
Εάν υπάρχει η δυνατότητα να ξαναγεννηθούμε, ας είμαστε αλλιώτικοι, εάν γίνεται… Με ανεβασμένες τις οκτάβες της ψυχής μας!!!
Γιατί ο ύπνος της Συνείδησής μας, κάποτε πρέπει να πάψει… Αυτό το κάποτε, ας είναι ‘τώρα’!!!
Κάθε ‘τώρα’, είναι η ζωή μας που πάλλεται!!! Σε κάθε ‘τώρα’ βρισκόμαστε μπροστά σε δύο δρόμους… Της αρετής και της κακίας…
Αν κάνουμε ορθές επιλογές, αν ζούμε την κάθε μας στιγμή σαν να είναι η τελευταία, αν επιθυμούμε την τελείωση, αν συνεχίζουμε να πιστεύουμε στο κατ’ εικόνα και ομοίωση με τον Δημιουργό μας, αν η ευτυχία και η ελευθερία σαν έννοιες συνεχίζουν να μιλούν στην καρδιά μας, αν…, αν…, αν…
Τότε ας πούμε: Αν… όχι “τώρα”, τότε πότε;

%ce%b7

 
2 σχόλια

Posted by στο 14 Νοεμβρίου 2016 in Σκέψεις

 

Η Σοφία κεκαλυμμένη!!!

Και άξαφνα, εκεί που δεν το περιμένεις, ανοίγει ένα παραθυράκι στο στενό κελί της φυλακής σου…
Και αρχίζει να ρέει ο λόγος, η ερμηνεία, η κατανόηση, σε έννοιες και καταστάσεις που πριν ήταν κλειδωμένες…
Ωωωω!!!
Αν αυτά τα απλά και συνάμα ζουμερά και ουσιώδη πραγματάκια δεν μπορούσαν να φτάσουν στο ατελές διανοητικό μου κέντρο, τι άλλα και πόσα άλλα ακόμα μου διαφεύγουν;

Όλοι θέλουμε εξουσίες, παντός είδους… Άλλοι εξωτερικές, άλλοι εσωτερικές και άλλοι και από τις δύο…
Οι εξουσίες έχουν κόστος… Ίσως οι εξωτερικές να κερδίζονται, μερικές φορές, χωρίς πολύ κόπο… Απλά έρποντας και γλύφοντας… Αλλά και αυτά δεν έχουν κόπο;
Όμως οι εσωτερικές… Αχχχ…. Οι εσωτερικές… Δεν αποκτώνται έτσι, απλά και μόνο γιατί τις επιθυμείς…
Και όσον με αφορά, δεν θέλω εξουσίες… Μόνο κατανοήσεις θέλω!!!

Ένα τόσο δα μικρό παραθυράκι που ανοίγει, σου επιτρέπει να αναπνεύσεις λίγο οξυγόνο!!! Και με αυτήν την ελάχιστη ποσότητα οξυγόνου, μπορείς να γράψεις πολλές σελίδες ενός βιβλίου… Την στιγμή που συμβαίνει!!! Όχι μετά… Μετά μένουν αποθηκευμένες στην καρδιά!!!

Ποιά και πόση Σοφία είναι έτοιμη να μας προσφερθεί, όταν εμείς, όταν Εγώ δεν θέλω να υπάρχω σαν Εγώ… Μόνο να Είμαι!!! Απλή, ταπεινή, χωρίς κοσμητικά επίθετα, χωρίς αντωνυμίες, χωρίς τίτλους και πτυχία και ιδέες και απόψεις και εντυπώσεις και γνώσεις άλλων…
Να σπάσω τα σίδερα της φυλακής μου!!! Να διαλυθούν, να γίνουν στάχτη όλες οι εσωτερικές μου συγκρούσεις, επιθυμίες, σκέψεις, ατέλειες, αδυναμίες, αστοχίες, φαντασίες, ψευτιές, υποκρισίες, μικρότητες, μνησικακίες κλπ, κλπ…
Γιατί ίσως τότε, το φως της κατανόησης, από ένα μικρό κεράκι που είναι προς στιγμή, φουντώσει και γίνει φωτιά έτοιμη να κάψει ό,τι σκοτεινό υπάρχει μέσα μου!!! Και η φωτιά της κατανόησης ίσως και να επεκταθεί σε όλο ό,τι είμαι… Να γίνει χείμαρρος λάβας… Να κατακάψει και το τελευταίο κύτταρο μου!!!
Αμήν!!!

self-esteem

 
Σχολιάστε

Posted by στο 9 Νοεμβρίου 2016 in Σκέψεις

 

Εαυτός VS Εαυτού…

Περπάτημα δίπλα στην θάλασσα… Γύρω ηρεμία, τα αυτοκίνητα ελάχιστα, που και που έκαναν αισθητή την παρουσία τους, αλλά γρήγορα απομακρύνονταν αφήνοντας την φαντασία μου να καλπάζει… Παράλληλα η ομορφιά του τοπίου, κάθε κάποτε με επανέφερε στο εδώ και τώρα…
Μία τέτοια στιγμή θα περιγράψω…
Ξαφνικά η εικόνα ενός πρώην συναδέλφου εκπαιδευτικού, Σπαθαράκης το όνομά του, αναβλύζει στον νου μου και σαν συνέχεια αυτής, συνειρμικά, αναρωτιέμαι τι να κάνουν στο σχολείο και στην συνέχεια πώς να τα πηγαίνει και η φίλη μου η καθηγήτρια, που είναι εν ενεργεία, με τα μαθήματα και τους μαθητές της…
Καθώς η φαντασία αυτή συνέβαινε μέσα στο μυαλό μου, το μάτι μου πέφτει αφηρημένα δίπλα, στην ταμπέλα του σχεδόν εγκαταλειμμένου καταστήματος… “Σπαθαράκης-Υδραυλικά κλπ κατασκευές”…
Το περίεργο είναι ότι είχαμε ξαναπεράσει από αυτό το σημείο και άλλες φορές, αλλά ποτέ δεν είχα δώσει σημασία στο όνομα…
Δηλαδή… Εάν πέντε λεπτά νωρίτερα με ρωτούσες για το όνομα του μαγαζιού, θα ορκιζόμουν ότι δεν το γνωρίζω… Και ο όρκος μου θα ήταν απόλυτα ειλικρινής!!!

Στον εσωτερικό μου κόσμο ασφαλώς είχε καταγραφεί το όνομα, εν αγνοία μου… Το ερώτημα είναι το εξής:
Με ποια διαδικασία ξεπήδησε κάτι τέτοιο στην φαντασία μου; Και γιατί;
Ποιά Ηρώ μέσα μου, αποφάσισε να μου σερβίρει την εικόνα του πρώην συναδέλφου, λίγα λεπτά πριν διαβάσω την ταμπέλα και γιατί;
Όποια Ηρώ και να ήταν, πέτυχε τον στόχο της!!! Με έβγαλε από το ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ και με οδήγησε στο ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΤΟΤΕ… Ή όχι;

Τέτοιοι Εαυτοί, υπάρχουν πολλοί… Και είναι μέσα μας… Και δρουν ανεξέλεγκτα κάτω από την μύτη μας, παρασύροντάς μας σε φαντασίες του ΧΘΕΣ και του ΑΥΡΙΟ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για να μην βρισκόμαστε στο ΤΩΡΑ… Γιατί αυτοί οι Εαυτοί, δεν αντέχουν το ΤΩΡΑ… Δεν υπάρχουν στο ΤΩΡΑ… Δεν τρέφονται από το ΤΩΡΑ…
Γιατί το ΤΩΡΑ είναι ΣΤΙΓΜΙΑΙΟ και αυτοί οι Εαυτοί, θέλουν τον χρόνο τους, όχι μόνο μια στιγμή, για να υπάρξουν… Και έτσι υπάρχουν μέσα στην φαντασία μας, που δεν είναι στιγμιαία… Μέσω της φαντασίας μας, περιδιαβαίνουν στο παρελθόν και στο μέλλον… Κάνουν βόλτες, μας πηγαίνουν εκδρομή, μας πάνε και μας φέρνουν και εμείς λέμε γεμάτοι αυταρέσκεια: “Σκέφτηκα ότι…”
Και ποτέ δεν ΒΛΕΠΟΥΜΕ ότι κάτι άλλο σκέφτηκε με τον μαρτυρικό μας νου, μέσα στον μαρτυρικό μας νου…
Δεν ξέρουμε ότι το παρελθόν και το μέλλον είναι ανύπαρκτα;
Δεν ξέρουμε ότι αυτό που κυριολεκτικά μας ανήκει είναι ΑΥΤΗ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ που ζούμε;
Φεύγουμε από αυτήν; Εντάξει, φύγαμε!!!
Ας επιστρέφουμε γρήγορα… Ας δώσουμε νόημα στην υπόστασή μας!!!
Η υπόστασή μας, ο πραγματικός μας Εαυτός θέλει να ζήσει, να αναπνεύσει, να μάθει, να ξυπνήσει από τον λήθαργο, να πάρει τα ηνία στα χέρια του, να μας οδηγήσει στην ελευθερία!!! Ας του δώσουμε την ευκαιρία!!! Μπορούμε!!! Όλοι μπορούμε!!!

3214437428_b91975a4cd_z

 
Σχολιάστε

Posted by στο 7 Νοεμβρίου 2016 in Σκέψεις

 

Αίσιο και απ-αίσιο…

Ο αγαπημένος μου συγγραφέας γράφει κάπου: “Οφείλουμε να είμαστε απαιτητικοί στην έρευνα και μαθηματικοί στην έκφραση”!!!
Σήμερα το πρωί ο νους μου περιεργαζόταν την λέξη αισιοδοξία… Ασφαλώς είναι σύνθετη λέξη και προφανώς σημαίνει ότι κάτι “φαίνεται ευνοϊκό”… Και ακριβώς το ανάποδο ισχύει με την λέξη απαισιοδοξία…
Σκεφτόμουν όμως πόση ένταση βάζουμε όταν χρησιμοποιούμε την λέξη «απαίσιο» σε σχέση με την λέξη «αίσιο»…
Όταν λέμε ότι κάποιος είναι απαισιόδοξος, δεν εννοούμε ότι τα βλέπει όλα απαίσια, αλλά ότι απλά δεν είναι αισιόδοξος… Κάτι ελαφρύτερο σε ένταση και βάρος…
Γιατί;
Γιατί την λέξη «απαίσιο» την έχουμε συνδυάσει με κάτι το απεχθές, το εμετικό, το απευκταίο πάση θυσία…
Και λέμε για τον απαισιόδοξο, ότι τα βλέπει όλα μαύρα… Ακόμα και το μαύρο δεν είναι τόσο βαρύ… Το μαύρο είναι το αντίθετο του άσπρου και μέχρις εκεί…
Σκεφτείτε έναν απαισιόδοξο που να τα βλέπει όλα απαίσια… Δεν θα τον λυπόμασταν περισσότερο;
Εν κατακλείδι…
Να πω ότι τα πάντα είναι σχετικά με την έννοια που προσδίδουμε στις λέξεις μέσα στο μυαλό μας… Οι λέξεις αυτές καθαυτές και μάλιστα στην ελληνική γλώσσα, είναι ακριβέστατες και, για κάποιον που τις χρησιμοποιεί σωστά και στην κατάλληλη περίσταση κάθε φορά, χρησιμότατες!!!
Οπότε θα είναι συνετό να προσέχουμε τι λέμε και να λέμε με ακρίβεια αυτό που εννοούμε και κατά το δυνατόν αυτό που μπορεί να καταλάβει και ο άλλος… Γιατί έτσι θα αποφευχθούν καταστάσεις κακής επικοινωνίας και συνεννόησης μεταξύ των ανθρώπων!!!

feelings

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Οκτωβρίου 2016 in Σκέψεις

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: