RSS

Θυμός

16 Μαρ.

Έχω πολλές φορές αναρωτηθεί εάν υπάρχει άνθρωπος πάνω σε αυτόν το πλανήτη που δεν έχει θυμώσει έστω και μία φορά στην ζωή του.
Δεν νομίζω. Εγώ τουλάχιστον δεν έχω γνωρίσει κανέναν. Ακόμα και όσοι το «παίζουν» χαλαροί, δεν είναι πάντα έτσι.
Όσες φορές συζητούσα με τους μαθητές μου στο σχολείο για αυτό το θέμα, ξέρετε τι μου απαντούσαν όλοι;
«Εγώ είμαι καλός, μέχρι να με πειράξεις…»…
Και όλοι το ίδιο. Το είχα ακούσει αμέτρητες φορές αυτό, σε σημείο που χαμογελούσα συγκαταβατικά, γιατί ίσχυε και σε εμένα το ίδιο.
Μέχρι που το ΚΑΤΑΛΑΒΑ.
Επειδή το έψαξα με κάθε τρόπο. Γιατί το πρόβλημα τελικά, δεν είναι στον άλλον, αλλά σε εμένα.
Τι ακριβώς σημαίνει να με πειράξει κάποιος; Εγώ έχω διαπιστώσει ότι «πειράζομαι» από οποιονδήποτε δεν συμφωνεί μαζί μου. Και τότε, τι πρέπει να γίνει; Θα πρέπει όλος ο κόσμος να κάνει ότι και εγώ; Ο άλλος, δεν έχει δικαίωμα να λέει, να σκέφτεται ή να αισθάνεται όπως θέλει αυτός;
Και γιατί εγώ να δίνω την άδεια στον άλλον, στον κάθε άλλον να με παρασέρνει μέσα στην δίνη της ψευτιάς του, του θέλω του, των ιδεών και των αντιλήψεών του; Εάν ο άλλος μου πει να σκοτωθώ, θα το κάνω; Όχι βέβαια.
Τότε γιατί «σκοτώνομαι» λίγο λίγο μέσω των εκρήξεων θυμού που εξαπολύω, δυνατά ή σιωπηρά;
«Αφήστε με ήσυχο», λέει κάποιος. Μα καλά, ποιος θα σε αφήσει ήσυχο, όταν όλος ο κόσμος αυτό που κάνει είναι να ασχολείται με το τι κάνει ο άλλος και εάν αυτό που κάνει, έρχεται σε συμφωνία με όσα πρεσβεύει ο ίδιος;
«Ας κλειδωθούμε τότε μέσα στα σπίτια μας, μπας και ησυχάσουμε», λέει ο άλλος. Γίνεται;
Εάν δεν γίνεται, τότε μήπως είναι απλούστερο να μην μας ενδιαφέρει, δηλαδή να μην ταυτιζόμαστε με όσα λέει ο άλλος ή ακόμα καλύτερα θα έλεγα να μην ταυτιζόμαστε με το Εγώ του θυμού μας που άλλο σκοπό δεν έχει παρά να μας κλέψει όλη μας την ενέργεια και να μας αφήσει σε μια άκρη πεταμένα, άδεια κουφάρια και με την αίσθηση του ανικανοποίητου;
Γιατί ποιος από εμάς τελειώνει τον όποιον καυγά του, αισθανόμενος πλήρης, ακέραιος και δικαιωμένος; Ποιος; Πείτε μου, ποιος;;;

Advertisements
 
8 Σχόλια

Posted by στο 16 Μαρτίου 2014 in Σκέψεις

 

8 responses to “Θυμός

  1. aaatosmihalis

    17 Μαρτίου 2014 at 09:08

    Για να γίνει ένας καυγάς χρειάζονται δύο. Δηλαδή και εσύ!

    Μου αρέσει!

     
    • iro

      17 Μαρτίου 2014 at 09:14

      Οπότε δεν βγάζουμε ποτέ τον εαυτό μας εκτός! Κάτι που δυστυχώς συνήθως κάνουμε. «Δεν φταίω εγώ, ο άλλος…»….

      Μου αρέσει!

       
  2. Χαραλαμπος

    17 Μαρτίου 2014 at 21:55

    Ηρω εχεις απολυτο δικιο για την ταυτιση…ΕΛΕΓΧΟΜΑΙ …και δυστυχως δεν ΕΛΕΓΧΩ.
    Ας μου επιτραπει να πω οτι το ΕΓΩ του θυμου χρηζει βαθιας αναλυσης…Ειναι επιτακτικη η αναγκη σημερα να αλλαξουμε τροπο σκεψης…Ο νους ( η μαλλον καλύτερα οι νοες που εχουμε μεσα μας) ειναι ικανος να μας παρασυρει σε ενα παιχνιδι που ξερει οτι θα βγει νικητής….Σκοπος του βεβαια ειναι η αφαίρεση ενεργειας η τουλαχιστον η υπνωση….Και ποσοι ειναι οι εξ-υπνοι σημερα (οι εξω απο τον υπνο).;;;;;;
    Δυστυχως κοιταζουμε και ακουμε τους αλλους μεσω της ιδεας και της εικονας που ηδη εχουμε σχηματισει για αυτους και αντιστροφα….Ετσι δεν κατορθωνουμε ποτε να δουμε η να ακουσουμε καθαρα αυτο που εχουμε απεναντι μας…Ο Νους εχει ηδη φερει στην επιφανεια, σχηματισει, συγκρινει συμφωνα με το ειδωλο που εχουμε φτιαξει γι αυτον, που υπαρχει μεσα μας χωρις να φτανουμε ποτε στην πραγματικη – ΑΓΝΗ παρατηρηση…Βλεπουμε αυτο που επιθυμουμε (ψευδαίσθηση) και ακουμε μονο αυτο που ποθουμε..Επειδη ειμαστε συνολο αντιφασεων, συγκρισεων ,εικονων, φοβων, προπαγανδας, πιστευω ….ΜΙΑ ΙΔΕΑ μιλαει σε μια αλλη ΙΔΕΑ!
    ΗΡΩ…Εχεις παρατηρησει ποτέ ενα λουλουδι ΚΑΘΑΡΑ;;;;;Ενα δενδρο πραγματικα στην ολοτητα του;;;;;…εννοω να το ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ σαν να ειναι η πρωτη φορα……. χωρις να συγκρινεις χωρις να ταυτίζεσαι….απλα να το παρατηρεις. Τα πεταλα του, το χρωμα του, τα φυλλα του… να το μυρισεις …..να δεις την φρεσκαδα ΤΟΥ με την ανατολη….να δωσεις ολη την προσοχη σου …ολο σου το ΕΙΝΑΙ …..σε αυτο που υπαρχει σε αυτο που ΕΙΝΑΙ….Τοτε και μονο τοτε φτανεις στην παρατηρηση …(οχι την λανθασμενα μηχανικη παρατηρηση αλλα την συνειδητη παρατηρηση)…
    Τοτε μπορεις να γινεις δενδρο, λουλουδι…..να το κατανοησεις!Γιατι αυτο που λειπει σημερα απο εμας ειναι η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ, η οποία απέχει πολυ απο το καταλαβα, ξερω, το αντεληφθηκα….
    Εκεινη ακριβως την στιγμη που θα μπορεσουμε να δουμε και τους ανθρωπους καθαρα, ομοια με ενα λουλουδι…. εξω απο πεποιθησεις-προκαταληψεις , ιδεες , αναμνησεις, φαντασιωσεις… απλα να τους δουμε στην ολοτητα τους…. αυτο που ΕΙΝΑΙ …Αυτο που θελουν να πουν, να μιλησουν ακομα και αν ειναι εξω απο τα δικα μας θελω και πιστευω, τοτε ισως θα μπορεσουμε να παρατηρησουμε τι ακριβως ειμαστε ΕΜΕΙΣ και ΑΥΤΟ που εχουμε απεναντι μας….
    Αυτος ειναι ο ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΟΥ…Εκεινη ακριβως την στιγμη υπαρχει δραση ΚΑΙ ΟΧΙ αντιδραση γιατι η αντιδραση θα φερει και τον θυμο και την βια.. Ειναι αναγκαιο να διαχωρισουμε το ΕΓΩ απο την ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ…

    ΝΑΙ το εγω του θυμου ερχεται μεσα απο την ΤΑΥΤΙΣΗ …..με ενα ΨΕΥΔΕΣ που δεν ειναι δικο μας …και εμεις του ανοιγουμε την ΠΟΡΤΑ αφηνοντας το να εκδηλωθει …και ΕΡΧΕΤΑΙ αναπόφευκτα η αταξια ..και η αντιδραση της λεκτικης και σωματικης βιας..
    Το εγω του θυμου ως κακος φιλοξενουμενος προσπαθει να βρει τροπο να διωξει τον ιδιοκτητη-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ…Ψαχνει να πλανεψει με τις ιδεες και να παραμεινει στο σπιτι… βαζοντας παγιδες ετσι ωστε ποτε να μην ξυπνησει και καταλαβει η συνειδηση, οτι πρεπει να διωξει τον ανεπιθυμητο καλεσμενο……..
    Οταν ενεργοποιουμε τον παρατηρητη κοιταμε ΚΑΘΑΡΑ και κατανοουμε τοτε η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ, δεν αντιδρα, δεν εκρηγνυται, δεν εξαπολυει θυμο….ελεγχει την οποια κατασταση εκδηλωθει…..ΔΕΝ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ
    Εκεινη ακριβως την στιγμη ερχεται και η αμεση ΒΑΘΙΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΣΤΟ ΕΙΝΑΙ…………
    Τοτε ΑΥΤΟΣ δεν θα αισθανεται αλλα θα ΕΙΝΑΙ…..ΠΛΗΡΗΣ, ΑΚΕΡΑΙΟΣ, ΔΙΚΑΙΩΜΕΝΟΣ!
    συγχωρεσε με για την πολυλογια μου…..σαφως και ΠΑΡΑΣΥΡΟΜΑΙ …ΕΛΕΓΧΟΜΑΙ…
    Να εχετε μια ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ καλη-ΝΥΧΤΑ……

    Μου αρέσει!

     
    • iro

      18 Μαρτίου 2014 at 06:15

      Καλημέρα Χαράλαμπε! Τα είπες όλα! Για άλλη μία ακόμα φορά με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη με μία μικρούτσικη διευκρίνιση. Σχετικά με το τελευταίο για την βαθιά κατανόηση στο Είναι, επέτρεψέ μου να σου πω ότι αυτή θα έρθει μετά από μία περισσότερο επίπονη και συστηματική δουλειά με το Εγώ. Απλά εκείνη την στιγμή αντιλαμβάνεσαι το Εγώ, το παρατηρείς και δεν ταυτίζεσαι μαζί του. Η κατανόηση είναι αποτέλεσμα διάλυσης, που προυποθέτει και άλλα πράγματα και άλλες εργασίες…

      Μου αρέσει!

       
  3. Χαραλαμπος

    19 Μαρτίου 2014 at 06:11

    Ηρω…χρεος μου να απαντησω και οχι προσωπικη αναγκη η επιθυμια…
    Ετσι πιστευα και εγω μεχρι προτεινος …οτι δηλαδη η ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ειναι αναλογη του χρονου και μιας μακρας διαδικασιας και συστηματικης εργασιας ( που ομορφα τοποθετησες) μεχρι την στιγμη που μπορεις να δεις με καθαρο νου, σε βαθος (οσο μορουμε βεβαια) το ΕΓΩ και την νοσηρη εκδηλωση του.ΟΜΩΣ η κατανοηση δεν σημαινει διαλυση του ΕΓΩ …Αναμφισβητητα πρεπει να διαχωρισουμε αυτα τα δυο…Πρωτα αναγνωριζουμε κατανοουμε σε βαθος και στην συνεχεια με σκληρη δουλεια περναμε στην αποσυνθεση, στην διαλυση…η οποια ομως ειναι μια δουλεια συνεχης και επιπονη και απαιτει απο εμας υπερπροσπαθεια….Το να μιλησουμε για την ΔΙΑΛΥΣΗ ΕΝΟΣ ΕΓΩ νομιζω οτι θα πρεπει να επεκταθουμε και σε αλλα….. καποια αλλη φορα αν θελησεις και εσυ. Ωστοσο τι ειναι το αρχικο σταδιο που λεμε κατανοηση και ποσο σημαντικο ειναι;;;;;;;;
    Ναι για καποιους ερχεται αργα, σταδιακα, μεσα απο πολλες πτωσεις (παθηματα-μαθηματα)….γιατι αργησε να αντιληφθει οτι δεν εχει καμια σχεση με την διανοητικη νοηση, η μια συναισθηματικη αντιδραση, η με ενα συμπερασμα, η μια διανοητικη εξεταση μεσω ιδεων η ψυχολογικων προβολων……..Αυτη ειναι μια αργη διαδικασια για καποιον που αρνειται να δει, να ψαξει, να ερευνησει τους εσωτερικους κοσμους του…
    Προσφατα ωστοσο και οχι βεβαια τυχαια, ανακαλυψα οτι δεν ειναι ακριβως ετσι οπως θελουμε να πιστευουμε.Υπαρχει πραγματικα κατι πιο γρηγορο, αστραπιαιο, αληθινο που απαιτει μια κατασταση εγρηγορσης, προσοχης και εξ-υπνης παρατηρησης….Ποια ειναι λοιπον η φυση, η δομη αυτης της ΑΜΕΣΗΣ κατανοησεως ;;;Πως συμβαινει αυτη η κατανοηση;;;Υπομονη, θα γινω πιο κατανοητός…..Ακου λοιπον,
    Η κατανοηση ειναι μια δραση αμεσης ολικης αντιληψης, Δεν ειναι πως πρωτα καταλαβαινει κανεις και μετα ενεργει αλλα υπαρχει ολικη δραση που ειναι αμεση.
    Βλεπεις;;;;;Ειμαστε ενας σωρος μνημων, σκεψεων, ιδεων, φοβων, συμβολων,εικονων…προσπαθωντας να δουμε και να καταλαβουμε τον απεναντι μας, τον φιλο μας , τον αδελφο μας….. περναμε σε μια διαδικασια συγκρουσης και συγκρισης με οτι ακριβως εχουμε μαζεψει μεσα μας, ακουγοντας τις λεξεις χωρις να παρατηρουμε αληθινα εμας τους ιδιους ( οπως θα καμε για ενα λουλουδι η ενα δεντρο που θα βλεπαμε για πρωτη φορα), και βγαζοντας γρηγορα συμπερασματα τα οποια ειναι τα υπολειμματα ολων των ψυχολογικων μας καταστασεων και αντιδρασεων σε αυτο που εμεις εχουμε δημιουργησει. Δεν υπαρχει κατανοηση ΕΔΩ!
    Δεν συμβαινει λοιπον να υπαρχει κατανόηση οταν ενεργει κανεις συμφωνα με μια φορμουλα συμφωνα με μια ιδεα ….επειδη οταν υπαρχει δραση που προερχεται απο μια ιδεα, υπαρχει και ενα διαστημα χρονου και τοτε αυτη η δραση αναγκαζεται να συμμορφωθει με την φορμουλα , το υποδειγμα, την ιδεα. Επομενως υπαρχει διαχωρισμος και συγκρουση….ΕΤΣΙ ΞΕΜΕΝΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ Η ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ.
    Λοιπον ποτε συμβαινει αυτη η κατανοηση που ειναι ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ;;;;;……

    Η κατανοηση ειναι κατι πολυ διαφορετικο. Ειναι εξω απο τον χρονο….Ειναι αχρονη …οπως αχρονη ειναι και η ΑΓΑΠΗ.Συμβαινει μονο οταν ο νους ειναι τελειως ησυχος. Συμβαινει οταν δεν υπαρχει καμια προσπαθεια, οταν δεν υπαρχει παρεμβαση ιδεων, οταν δεν υπαρχει αποκριση απο το υποβαθρο.Τοτε μπορεις να πεις ΚΑΤΑΛΑΒΑ, ΚΑΤΑΝΟΗΣΑ ,ΤΟ ΕΙΔΑ και εκει ακριβως υπαρχει αμεση δραση γιατι αυτη η κατανοηση ειναι της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.
    Αν θελετε να καταλαβετε το παιδι σας η εναν φιλο σας π.χ τοτε παρατηρειστε το παιδι αυτο η τον ανθρωπο, χωρις καμια αισθηση επικρισεως, χωρις αισθηση συγκρισεως με τα αλλα παιδια η αλλους.Απλα παρατηρειστε τον…αφοσιωθειτε πανω του …ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΡΟΣΟΧΗ….Οχι μηχανικα, ουτε συναισθηματικα….αλλα σαν να ειναι η πρωτη φορα, χωρις ΦΙΛΤΡΑ…Τον προσεχετε στο παιγχνιδι οταν κλαιει, οταν ειναι ατακτος, απλα και μονο τον προσεχετε- τον ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΕ, πραγμα το οποιο σημαινει οτι δεν υπαρχει καμια απολυτως αξιολογηση.
    Επομενως ο νους ειναι πολυ ησυχος, Ησυχος στην ιδια την πραξη της παρακολουθησεως,Αυτο σημαινει πως ο νους ειναι σε κατασταση μεγαλης στοργης., γιατι η αγαπη δεν φλυαρει..δεν αξιολογει δεν κρινει… ΑΠΛΑ ΚΑΤΑΝΟΕΙ…
    Ετσι ερχεται αστραπιαια – αμεσα- βαθια στο ΕΙΝΑΙ η κατανοηση η οποια ειναι δυνατη μονο οταν ο νους ειναι ησυχος -αδειος, οχι σε μια κατασταση αφαιρεσως ουτε και αναγνωρισεως αλλλα σε μια σιωπη που ειναι απολυτως ζωντανη.Αυτο ειναι ΔΡΑΣΗ…

    Λυπαμαι αν σε κουρασα η αν δεν ημουν κατανοητος…

    Να εχεις μια »ηλιολουστη» ΜΕΡΑ……!

    Μου αρέσει!

     
    • iro

      19 Μαρτίου 2014 at 07:13

      Καλημέρα Χαράλαμπε!
      Χαίρομαι να επικοινωνούμε, γιατί φαίνεται ότι βρισκόμαστε στο ίδιο μήκος κύματος. Από αυτήν την άποψη ιδωμένο, δεν με κουράζεις και λόγω της προσεγμένης αναλυτικότητάς σου, με βοηθάς να δω πέρα από τα πρώτες εντυπώσεις που μπορώ να δημιουργώ από αυτά που εκθέτεις.
      Συμφωνώ για αυτού του είδους την κατανόηση ή την κατανόηση αυτού του επιπέδου αντιληπτικότητας αν θέλεις, γιατί μόνο έτσι, όπως πολύ εύστοχα περιέγραψες, μπορεί να συμβαίνει.
      Εγώ απλά παρασυρόμενη από την ίδια την λέξη και το βάθος της, στάθηκα σε πιο προχωρημένο στάδιο και έγραψα ότι έγραψα.
      Άλλωστε αυτό που ονομάζουμε Κατανόηση και Αγάπη και Ελευθερία και Συνείδηση τελικά, είναι ιδέες τόσο ελαστικές, ευρισκόμενες σε τόσα επίπεδα, άγνωστα για εμάς τα περισσότερα, που για τα μόνα που μπορούμε να μιλάμε, είναι αυτά στα οποία βρισκόμαστε εμείς οι ίδιοι και αντιλαμβανόμαστε. Το τι θα δούμε στην συνέχεια της προσωπικής μας προσπάθειας, δεν το γνωρίζουμε εκ των προτέρων, γιατί ο Δρόμος ο προσωπικός είναι το Άγνωστο από στιγμή σε στιγμή.
      Όσα έχουμε ήδη συγκεντρώσει μέσα στο μυαλό μας, από βιβλία ή από τις πρότερες εμπειρίες μας, μακράν απέχουν από την Πραγματικότητα που είναι μέσα μας και από αυτή που μας περιβάλλει.
      Εγώ λοιπόν λέω. Ας είμαι ανοικτή, έτοιμη να λάβω την νέα Γνώση, που απλόχερα απλώνεται στον κόσμο μου, που είναι όλος ο κόσμος τελικά και να προσπαθώ να μην στέκομαι σε οτιδήποτε έχει σχέση με το χθες.
      Αυτά αγαπημένε μου φίλε Χαράλαμπε! Σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά για όσα μου γράφεις, για την αγάπη που μου στέλνεις και για τον όμορφο τρόπο που προσεγγίζεις τις έννοιες!!!

      Μου αρέσει!

       
  4. Korton Maltese

    10 Ιουνίου 2017 at 01:01

    ΩΡΑΙΑ ΠΡΟΣΈΓΓΙΣΗ ΜΕ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ.. Μπαινεις στήλη θέση του άλλου!! Μπράβο

    Αρέσει σε 1 άτομο

     
    • iro

      10 Ιουνίου 2017 at 08:15

      Καλημέρα, όλη μέρα!!! Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!!

      Μου αρέσει!

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: