RSS

Monthly Archives: Ιουλίου 2014

Νύχτα 5η (25/7-26/7)

Η τελευταία μου
Άκουσον, άκουσον!!!
Επειδή αυτό το τελευταίο βράδυ, άρχισα να χαλαρώνω την ένταση της προσπάθειάς μου (ξεχνώντας τον βασικό κανόνα ότι το τέλος μιας πρακτικής-εσωτεριστικής προσπάθειας- είναι η αρχή της επόμενης), τα όνειρα μου ήταν ελάχιστα. Τουλάχιστον αυτά που θυμάμαι…
Μπορείτε να το πιστέψετε αυτό;
Και ξέρετε τι ακριβώς σημαίνει αυτό;
Σημαίνει ότι ο χρόνος μου είναι λίγος και δεν είναι ούτε για ξεκούραση, ούτε για χαζέματα, αλλά ούτε και για αναβολές…
Δεν έχω αυτήν την πολυτέλεια…
Αφού έχω αποφασίσει να παραδοθώ στην έρευνα του εαυτού μου, αυτή η δουλειά δεν έχει διαλλείματα… Δεν πρέπει να έχει!!!
Και ποιος μου είπε εμένα ότι δεν είμαι συνεχώς, στο 24ωρο, κάτω από την επίβλεψη του Πατέρα μου; Επειδή εγώ δεν τον βλέπω, σημαίνει ότι και αυτός δεν με βλέπει;;;
Και τι ειλικρινά σημαίνει ότι σήμερα το βράδυ τελείωσε η πενθήμερη απομόνωση μου;;;
Με πίεσε κανένας να το κάνω αυτό;;;
Και αυτή η απομόνωση, αυτή η εντατικοποίηση, δεν πρέπει να είναι συνεχής;;;

Μήπως, όταν συναναστρέφομαι με ανθρώπους, οφείλω να είμαι πιο δυνατά και αποφασιστικά «κλεισμένη» μέσα μου, αποφεύγοντας και την ελάχιστη ενεργειακή διαρροή και αυτού του είδους η απομόνωση να πρέπει να γίνει ένα συνεχές, ακατάπαυστο ρεύμα διαλογισμού;;;

Και σχετικά με την κατανόηση που είχα στην διάρκεια της σημερινής ημέρας, ποιος μου είπε να είμαι τόσο κάθετα και σταθερά απόλυτη στην κρίση μου;;;
Και τι ακριβώς σημαίνει (για τους όποιους δεσμούς) τέλος και τελεία και ότι το θέμα θεωρείται λήξαν;;;
Είναι αυτό πραγματική και ουσιαστική κατανόηση ή δράση ενός Εγώ που επιζητεί το «δίκιο» του;;;
Αμάν… την πάτησα…

Αγαπημένοι μου φίλοι!!!
Όλα, μα όλα, απαιτούν έρευνα και ξανά έρευνα και ξανά έρευνα και άντε ματαπάλι έρευνα, γιατί όπως έχω ξαναπεί, τίποτα δεν χαρίζεται…
Κι όλα απαιτούν (μετά την έρευνα), να δίνεις και την τελευταία ρανίδα του αίματος σου…
Όλα, μα όλα!!!

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Ιουλίου 2014 in Σκέψεις

 

Μέρα 5η (25/7)

Η τελεία
Ήθελα να ήξερα γιατί, όταν ένας άνθρωπος παίρνει μία οριστική απόφαση για διακοπή κάποιων δεσμών, τι πραγματικά συμβαίνει και η απόφαση αυτή δεν γίνεται εύκολα δεκτή, αλλά ούτε και αντιληπτή από τους άλλους;
Μας είπε ποτέ κανένας ότι θα είμαστε με κάποιους ανθρώπους κολλητοί για όλη μας την ζωή;
Γιατί να επιβαρύνουμε την ψυχολογία μας με άτομα που τίποτα θετικό και εποικοδομητικό δεν έχουν να ανταλλάξουν με εμάς και αυτό το συγκεκριμένο το έχουν αποδείξει με κάθε μέσον και με όλους τους τρόπους;
Γιατί θα πρέπει να συνεχίζουμε σε σχέσεις άνισες, προβληματικές, ανούσιες και τυπικές, μόνο και μόνο γιατί έχουμε συνηθίσει να είμαστε μαζί για κάποιο μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα;
Γιατί θα πρέπει να δεχόμαστε τις όποιες προκλήσεις από τέτοιου είδους άτομα;
Και γιατί θα πρέπει να δεχόμαστε πάντα, τις όποιες προσκλήσεις για όποτε και εάν και εφόσον τα άτομα αυτά θελήσουν και επιζητήσουν, ανεξάρτητα από την δική μας θέληση, συναντήσεις στον χρόνο και τόπο της αρεσκείας τους και της όποιας διάθεσής τους;
Και εάν έχουμε καταστήσει σαφές μέσα μας ότι το θέμα θεωρείται λήξαν, γιατί θα πρέπει να αφήνουμε ανοικτά παράθυρα για το μέλλον;
Κάποιος κάποτε είχε πει: «Ότι είναι να γίνει, θα γίνει και ότι έγινε, έγινε»!!!
Τι σοφή πρόταση!!!
Ποιος μπορεί να μεταβάλλει το παρελθόν και ποιος γνωρίζει το μέλλον; Και εάν η μοίρα μας ξαναενώσει κάποτε με αυτά τα άτομα, ή θελήσει να μας ξαναφέρει σε επαφή μαζί τους για άγνωστους λόγους, γιατί να μην το κάνει;
Από τώρα θα νοιαζόμαστε για το αβέβαιο μέλλον; Την βρίσκετε σωστή και έξυπνη αυτήν την δράση;
Όταν λοιπόν κάποιο λίγο σοβαρό άτομο, δηλώνει την απόφαση και την στάση του φανερά ή σιωπηλά, έναρθρα ή άναρθρα, με κάθε νέο μέσον που έχει αποφασίσει να χρησιμοποιήσει, για το τέλος και την τελεία στην άκαρπη παρελθοντική αυτή σχέση, έχω την πεποίθηση ότι αυτό πρέπει να γίνεται αποδεκτό χωρίς αντίρρηση και με σεβασμό προς την ελευθερία της βούλησης του άλλου.
Εάν έχουμε πραγματικά αυτό το πλεονέκτημα της ελευθερίας, που είμαι σίγουρη ότι το έχουμε, ποιος μπορεί να μας σταματήσει να το χρησιμοποιούμε, εφόσον δεν σκοπεύουμε να βλάψουμε κανέναν, όλως αντιθέτως να τον απαλλάξουμε θέλουμε από το βάρος που έχει δείξει ότι του δημιουργούμε;;;

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Ιουλίου 2014 in Σκέψεις

 

Νύχτα 4η (24/7-25/7)

Η προσποίηση
Πριν δύο νύχτες είχα δει κάποια πραγματάκια σχετικά με το αγαπημένο μου Εγώ και είχα αναφερθεί σε αυτά.
Όμως, όσο και εάν μας φαίνεται παράξενο, το Εγώ ή μάλλον τα Εγώ, σαν οντότητες που έχουν γίνει, με δική τους ύπαρξη έξω από την δική μας (δηλαδή αυτήν της ψυχής μας), αναγνωρίζουν τις επιθετικές εναντίον τους τάσεις μας και κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να δείξουν άλλο πρόσωπο από το πραγματικό τους.
Έτσι λοιπόν, στο καθιερωμένο πλέον όνειρο μου, το συγκεκριμένο Εγώ, δρούσε με τρόπο αλλιώτικο από τον συνηθισμένο.
Ευρισκόμενη σε έναν χώρο ακατάστατο, έχοντας ήδη οργανώσει και τακτοποιήσει τα μισά από τα πεταγμένα κάτω πράγματα και συνεχίζοντας με τα υπόλοιπα, το Εγώ-σύντροφος μου, αντί να ανακατεύει ακόμα περισσότερο, όπως έκανε μέχρι τώρα, προσπαθούσε με μία προσποιητή και ψεύτικη ευγένεια να με βοηθάει δήθεν στο συμμάζεμα.
Ο τρόπος βέβαια και οι κινήσεις που έκανε ήταν τόσο άκομψες και άστοχες που περισσότερο κακό έκανε, παρά καλό. Δηλαδή θα αναγκαζόμουν να τακτοποιήσω εκ νέου τα ήδη τακτοποιημένα…
Όμως, επειδή το Εγώ είναι δημιούργημά μου, η εξυπνάδα του φτάνει μέχρις ενός σημείου, πέρα από το οποίο αδυνατεί να πάει για να καταλάβει περισσότερα πράγματα.
Και αυτό συμβαίνει γιατί, όταν ο δημιουργός αποκτά μεγαλύτερη εξυπνάδα, μετά την δημιουργία του «γιου» του, δεν σημαίνει ότι και ο γιός ακολουθεί…
Και έτσι καταλαβαίνω ακόμα πιο πολύ, ότι μπορώ πια, σε ένα βαθμό τουλάχιστον, να αντιλαμβάνομαι κάτι περισσότερο από τις δράσεις του αγαπημένου μου Εγώ. Και να το παρακολουθώ με σκοπό να το μαθαίνω, μήπως και καταφέρω τελικά να απαλλαγώ από αυτό!!!

 
Σχολιάστε

Posted by στο 30 Ιουλίου 2014 in Σκέψεις

 

Μέρα 4η (24/7)

Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου
Χωρίς να γνωρίζω την έκβαση της σημερινής ημέρας, κατέληξα να κατανοήσω κάτι περισσότερο για το θέμα της επικοινωνίας, για το οποίο έχω προαναφέρει στο παρελθόν κάποια πραγματάκια.
Είναι άλλο να λέμε ότι καταλαβαίνουμε ότι δεν καταλαβαινόμαστε και άλλο να το βιώνουμε σε κατάσταση Επαγρύπνησης.
Τότε πραγματικά βλέπεις με τα μάτια της ψυχής, ότι είναι σχεδόν αδύνατο να μεταφέρεις σκέψεις και συναισθήματα σε έναν άλλον άνθρωπο, γιατί απλά δεν γίνεται. Αυτό που σου ανήκει, μόνο εσύ μπορείς να το βλέπεις και να το νιώθεις παράλληλα. Αφενός γιατί οι λέξεις είναι απελπιστικά φτωχές για τέτοιου είδους περιγραφές και αφετέρου γιατί ο άλλος, ο κάθε άλλος άνθρωπος, βλέπει αποκλειστικά και αισθάνεται μέσα από τα φίλτρα των δικών του βιωμάτων. Γιατί έτσι και αλλιώς αδυνατεί να κάνει κάτι διαφορετικό από αυτό.
Άρα, μία συγκαταβατική στάση εν προκειμένω, που δεν σημαίνει και καλά αποδοχή, ούτε και πλήρη ταύτιση με τις ιδέες των άλλων, είναι η καλύτερη θέση στην οποία μπορούμε να στεκόμαστε κατά την διάρκεια των επικοινωνιακών στιγμών μας.
Οι επιμονές, οι επαναλήψεις, οι πολλές εξηγήσεις και διευκρινήσεις, μπορούν να βοηθάνε μερικές φορές, αλλά τις περισσότερες φορές οδηγούν τις μακροσκελείς συζητήσεις μας σε αντιδραστικές συμπεριφορές και διαφωνίες που τελικά καταστρέφουν το καλό κλίμα που όλοι επιθυμούμε να έχουμε.
Η «σωστή» κατά την γνώμη μου στάση είναι, αφού παραθέσουμε την ιδέα μας, την τοποθετήσουμε πάνω στο τραπέζι όπως λέγεται, με όσα επιχειρήματα έχουμε στην διάθεσή μας, αφήνουμε τους άλλους να την δεχτούν ή να την απορρίψουν, σύμφωνα πάντα με τα δικά τους πιστεύω, χωρίς να αγγίξουμε με την εξωτερική ή εσωτερική μας γλώσσα την συνέχεια.
Αυτή η συμπεριφορά βεβαίως μπορεί να επιτευχθεί σε κατάσταση Επαγρύπνησης και μη ταύτισης!!!!
Αλλά μπορούμε να θυμόμαστε επίσης, ότι ένα χαμόγελο συγκατάβασης πάντα βοηθάει για να οδηγήσει τα θέματά μας στην επιτυχή τους έκβαση!!!

 
Σχολιάστε

Posted by στο 30 Ιουλίου 2014 in Σκέψεις

 

Νύχτα 3η (23/7-24/7)

Το 2ο όνειρο
Ευρισκόμουν εν μέσω γραπτών και σχεδόν καθημερινών εξετάσεων. Ξαφνικά στο παραπέντε, θυμάμαι ότι το μεθεπόμενο μάθημα στο οποίο έπρεπε να διαγωνιστώ ήταν τα Μαθηματικά. Αντιλαμβανόμενη τον ελάχιστο χρόνο που μου απέμενε για μελέτη, αποφασίζω να μην δώσω το επόμενο μάθημα, που ήταν άλλωστε πολύ εύκολο και δευτερεύον και θα μπορούσα άνετα να το μεταφέρω στην επόμενη εξεταστική, αλλά να εκμεταλλευτώ αυτόν τον χρόνο για τον πρωτεύον μάθημα, τα Μαθηματικά.
Και τότε θυμήθηκα ότι έπρεπε να βρω που είχα βάλλει, εάν ακόμα το είχα φυλαγμένο, το βοήθημα που μου είχε επιτρέψει κάποτε την είσοδό μου στο Πανεπιστήμιο.
Ευρισκόμενη στο πατρικό μου σπίτι, η μητέρα μου ήταν σχεδόν σίγουρη ότι το βιβλίο αυτό πρέπει να το είχα πετάξει και ότι θα ήταν τζάμπα κόπος να ψάξω να το βρω.
Εγώ από την μεριά μου, δεν το έβαλα κάτω και αναστατώνοντας κυριολεκτικά κάθε ντουλάπι, συρτάρι και ράφι και με την μέγιστη επιθυμία να το ξαναπιάσω στα χέρια μου, όντας απόλυτα πεπεισμένη ότι μόνο αυτό θα με βοηθούσε, τα κατάφερα!
Το βρήκα σε κάποιο σημείο του σπιτιού, κάτω από ένα σωρό από παλιά περιοδικά και έτσι που το ανέσυρα, έπεσα από τα σύννεφα! Το βιβλίο αυτό ήταν πανάρχαιο! Φαινόταν ότι ο χρόνος που είχε παραμείνει εκεί, δεν ήταν μερικές δεκαετίες, αλλά εκατοντάδες ή ακόμα και χιλιάδες ζωές. Και το λέω αυτό, γιατί εκτός από την έντονη καφεκίτρινη απόχρωση που είχαν αποκτήσει οι σελίδες του, οι οποίες ήταν και ελαφρώς κατεστραμμένες, το εξωτερικό του περίβλημα ήταν σκούρο σταχτί σαν καμένο και μόλις το ακούμπησα διαλύθηκε.
Παρόλα αυτά η χαρά μου ήταν απείρως μεγάλη, γιατί τώρα πια θα έπρεπε επιταχύνοντας την μελέτη μου, να καταφέρω να φτάσω νικηφόρα στην επιτυχία.
Αγαπημένοι μου αναγνώστες! Θυμηθείτε τα Μαθηματικά του Πυθαγόρα, για να αρχίσετε να καταλαβαίνετε την σημασία και την έννοια του ονείρου μου.
Γιατί εγώ αυτό που εισέπραξα, εκτός του λιγοστού χρόνου που μου μένει για να ολοκληρώσω την εξέτασή μου, είναι και ότι αυτή η Γνώση είναι Πανάρχαια, αφορώντας πολλές υπάρξεις μου, αλλά εγκαταλελειμμένη στην μοίρα της, χωρίς ενδιαφέρον και φροντίδα. Και ότι τώρα είναι πάλι η ώρα, εάν θέλω να ξαναεισέλθω στο Πανεπιστήμιο της Παγκόσμιας Επιστήμης, να ξαναμελετήσω αυτό το Αρχαίο Έργο!!! Και αυτό θα κάνω!!!

 
2 Σχόλια

Posted by στο 29 Ιουλίου 2014 in Σκέψεις

 

Μέρα 3η (23/7)

Έτσι σύντομα
Επειδή η δραστηριότητα μου σχεδόν ολόκληρη την ημέρα αφορούσε κάτι που δεν ήταν μέσα στα πλαίσια της πρότερης απόφασής μου, η ημέρα κύλισε κάπως διαφορετικά…
Και αν και είχα αποφασίσει να σας αναφέρω το σκηνικό με όλες του τις λεπτομέρειες, το πρώτο από τα δύο όνειρα που είδα το ίδιο βράδυ, ανέτρεψε τα πάντα…
Ήταν τόσο σχετικό, που έμεινα έκπληκτη! Μόνο που δεν μου είπαν με κόμματα και τελείες το τι δεν έπρεπε να κάνω!
Οπότε και εγώ υπακούοντας στις «συμβουλές», παραμένω σε αυτά τα λίγα και αφήνω τα «υπόλοιπα» σπουδαία για το βράδυ!!!

 
Σχολιάστε

Posted by στο 29 Ιουλίου 2014 in Σκέψεις

 

Έκτα γενέθλια

Τι όμορφο να γιορτάζω τον έκτο μήνα του blog μου, ευρισκόμενη ακριβώς στο μέσον αναρτήσεων σχετικών με 24ωρες εμπειρίες μου!
Να λοιπόν τι εύχομαι στον εαυτόν μου για την συνέχεια!!!
Να έχω την υγεία, το ενδιαφέρον, την ενέργεια και την δύναμη να συνεχίσω να υπάρχω σε αυτόν τον Δρόμο που έχω εισέλθει και να μπορώ να αποτυπώνω στο χαρτί τις εμπειρίες που αποκτώ βαδίζοντάς τον.
Γιατί όπως έχω διαπιστώσει μετά από έξι μήνες, η βοήθεια είναι αμφίπλευρη!!!
Το γεγονός ότι έχω πετύχει τον αρχικό μου στόχο «να βοηθιέμαι και να βοηθώ», με κάνει πολύ χαρούμενη!!!
Σας ευχαριστώ πολύ καλοί μου συνοδοιπόροι!!!

28.7

 
4 Σχόλια

Posted by στο 28 Ιουλίου 2014 in Σκέψεις

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: