RSS

Monthly Archives: Αύγουστος 2014

Έβδομα γενέθλια και ο αριθμός 7 (τιμής ένεκεν)!!!

Όταν ξεκίνησα αυτό το blog δεν μπορούσα ούτε στα τρελά μου όνειρα να φανταστώ, ότι θα έφτανα να ολοκληρώσω επτά μήνες λειτουργίας του και μάλιστα με τα περισσότερα κείμενα εμπνευσμένα από την ατομική μου προσπάθεια!!!
Και αυτό γιατί, ήταν η πρώτη φορά που έκανα κάτι ανάλογο στην ζωή μου!!!
Αν και καθηγήτρια, δεν μου άρεσε ποτέ να γράφω… ούτε και να διαβάζω βέβαια… χαχαχα!!!
Παρόλα αυτά θυμάμαι ακόμα και τώρα, ότι υπήρξαν στιγμές στην ζωή μου, που ευχόμουν να είχα μία αυτόματη γραφομηχανή μέσα στο κεφάλι μου, για να προλαβαίνω να αποτυπώνω στο χαρτί τις νέες ιδέες που ξεπετάγονταν στο μυαλό μου από το πουθενά…!!!
Να όμως που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία (κάλιο αργά παρά ποτέ…) και έτσι ευτυχής όσο ποτέ, γιορτάζω τον έβδομο μήνα της γραφής μου!!!
Και επειδή το επτά (7) σαν αριθμός είναι πάρα πολύ σημαντικός, επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε αυτόν όσο πιο περιληπτικά μπορώ!!!
Αρχικά να αναφερθώ και πάλι στην συγχρονικότητα της σημερινής ημέρας:
Είναι 28/8/2014, δηλαδή 2+8+8+2+0+1+4=25, 2+5=7!!!
7 ήταν και είναι:
– Οι Σαμουράι
– Οι θεοί της Τύχης στην Ιαπωνία
– Οι θεότητες των Μεσοποτάμιων λαών
– Οι παχιές και ισχνές αγελάδες των Αιγυπτίων
– Οι ιεροί σκορπιοί στην ακολουθία της Ίσιδας των Αιγυπτίων
– Τα δαιμόνια του Σεθ των Αιγυπτίων
– Οι διακλαδώσεις του Νείλου των Αιγυπτίων
– Οι πληγές που έπεσαν στην Αίγυπτο
– Οι ημέρες του Πάσχα των Εβραίων
– Οι ημέρες των αζύμων των Εβραίων
– Η επτάφωτη μενορά-λυχνία των Εβραίων
– Τα χρόνια που διαρκούσε το Σαββατικό έτος των Εβραίων
– Οι ιερείς με τις 7 σάλπιγγες που γύριζαν γύρω από την Ιεριχώ για 7 μέρες και την 7η έκαναν 7 φορές τον γύρο των τειχών της, σαλπίζοντας 7 φορές, των Εβραίων
– Η μέρα από την γέννηση που γινόταν η περιτομή των αγοριών, των Εβραίων
– Οι φορές του προσκυνήματος στη Μέκκα των Μουσουλμάνων
– Οι φορές του γύρου της Καάβα στη Μέκκα των Μουσουλμάνων
– Τα σφάγια που έπρεπε να σφάξουν στη Μέκκα των Μουσουλμάνων
– Οι λόφοι στην αρχαία Ρώμη
– Οι γιοι και οι κόρες του Ήλιου των Ελλήνων
– Τα αρχαία θαύματα των Ελλήνων
– Οι μεγάλοι σοφοί των Ελλήνων
– Οι έφηβοι και οι παρθένες που ήταν ο φόρος της Αθήνας στον Μινώταυρο της Κρήτης των Ελλήνων
– Τα βασικά χρώματα του ουράνιου τόξου
– Οι Πλειάδες και επτά οι Υάδες
– Τα άστρα της Μικρής και Μεγάλης Άρκτου
– Οι ήρωες που εκστράτευσαν κατά της Θήβας
– Οι ήρωες που υπερασπίστηκαν την Θήβα
– Οι πόλεις που διεκδικούν την καταγωγή του Ομήρου
– Οι βασικές διαστάσεις ή Κόσμοι του σύμπαντος
– Οι μέρες της Δημιουργίας
– Τα μυστήρια της Εκκλησίας
– Οι Αρχάγγελοι της Εκκλησίας
– Τα θανάσιμα αμαρτήματα
– Τα τσάκρας
– Οι βασικοί αδένες εσωτερικής έκκρισης του ανθρώπινου σώματος
– Οι μουσικές νότες
– Οι μέρες της εβδομάδας
– Οι νάνοι της Χιονάτης
– Οι νεράιδες της Ωραίας Κοιμωμένης του δάσους
– Οι κόρες του Δράκου
– Οι γυναίκες του Γίγαντα
– Τα αδέλφια του Κοντορεβιθούλη
– Οι ζωές της γάτας
– κλπ κλπ κλπ…!!!

28.8

 
6 Σχόλια

Posted by στο 28 Αυγούστου 2014 in Σκέψεις

 

Τύποι ανθρώπων (5)-τελευταίο

Πνιγμένη
Είναι τόσο ταυτισμένη με αυτά που λέει, που αν πας να την σταματήσεις μπορεί και να σου μείνει στα χέρια. Πρέπει να την αφήσεις να ολοκληρώσει γιατί αλλιώς θα σου πνιγεί…
Συγχυσμένη
Κανένας από τους άμοιρους οπαδούς της δεν έχει καταλάβει την σύγχυση που υπάρχει μέσα στο μυαλό της. Γιατί καλύπτεται όμορφα από τις σοφίες μεγάλων δασκάλων που έχουν γεννηθεί σε άλλες εποχές…
Γίνεται όμως ένας ταραγμένος νους να βγάλει άκρη για την ίδια και για τους άλλους; Και την στιγμή μάλιστα που νομίζει ότι όλα τα καταλαβαίνει, χωρίς καν να έχει αντιληφθεί την κατάστασή της στο ελάχιστο; Και όταν με το λίγο που πάει να «συλλάβει», νομίζει ότι κατάλαβε όλο το νόημα της ζωής;
Παιδούλα
Ποτέ δεν γέρασε (έτσι νομίζει!!!) και ούτε που θα γεράσει (και πάλι έτσι νομίζει!!!)… Παίζει και χαϊδεύεται σαν μικρό κοριτσάκι… Χαίρεται, αλλά και ενίοτε εκνευρίζεται, χωρίς όμως ο θυμός της να κρατάει πολύ…

Οι εν-τυπώσεις… συμπερασματικά!!!
Φυσικά και δεν έχω εξαντλήσει τις αναφορές μου για όλους τους τύπους ανθρώπων που έχω γνωρίσει… Αλλοίμονο, να ήταν μόνο αυτοί…
Όμως έδωσα μία γενική ιδέα του ύπνου στον οποίον βρισκόμαστε όλοι οι άνθρωποι, γιατί δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα για το τι πραγματικά μας συμβαίνει και τι μας υποκινεί να είμαστε έτσι που είμαστε…
Τα πάντα είναι καταγεγραμμένες εν-τυπώσεις που έχουν μεταλλαχθεί σε Εγώ, δύσκολα διαχειρίσιμα και πόσο μάλλον αντιμετωπίσιμα…
Οι περισσότεροι βέβαια θα έχουμε σκεφτεί με περίσσεια ευκολία, ότι αυτός δεν είμαι εγώ… Είναι ο Πέτρος, ο Παύλος, η Κατερίνα, ο Γιώργος, η Κλεονίκη κλπ κλπ κλπ…
Φτωχοί εμείς που θεωρούμαστε Τελειότητες μέσα στις Ατέλειές μας…
Πόσο δύσκολο είναι να πούμε με έκπληξη και ίσως και κάποιο γελάκι αυτοσαρκασμού: « Βρε σεις… αυτός μου θυμίζει εμένα»… Είναι πολύ δύσκολο;;;
Αλλά όταν έχουμε τέτοιες εν-τυπώσεις και καταγραφές μέσα στο κεφάλι μας που επικροτούν μόνο την παντοδυναμία μας και τα προτερήματά μας και απορρίπτουν όλες τις μικρότητες, ασχήμιες και τα ελαττώματα μας, πως είναι δυνατόν να μας επιτραπεί να «δούμε» καθαρά την αλήθεια μας;;; Την πραγματικότητά μας;;;
Πλέουμε σε πελάγη «ευτυχίας» και φαντασίας… Ουτοπικής, ανέφικτης και ανεφάρμοστης φαντασίας… Και αυτό με λυπεί τόσο πολύ… Πρώτα για την δική μου κατάσταση και μετά για των υπολοίπων…
Γιατί φίλοι μου, πρέπει να το τονίσω και να το ξεκαθαρίσω για μια ακόμη φορά…
Άλλο πράγμα η Συνείδηση και άλλο τα προτερήματα και τα ελαττώματα μας…

ΥΓ
Μέσα στους τύπους ανθρώπων, ήμουν βεβαίως και εγώ… Όχι θα μου γλύτωνα…
Αααα… και το άλλο το εξίσου σημαντικό… παραλίγο να το ξεχάσω…
Ξέρετε γιατί τα είδα όλα αυτά τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων; Γιατί τα έχω ΟΛΑ μέσα μου… Να γιατί τα αναγνώρισα!!!
Αδίκως νομίζετε ότι λέγεται η φράση: «Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου»;
Και αδίκως νομίζετε ότι λέγεται η φράση: «Οι άλλοι είναι ο καθρέφτης μας»;
Φέρω όλη αυτήν την ασχήμια στο βάθος του ψυχισμού μου… τι νομίζατε; Εάν δεν τα είχα μέσα μου, τίποτα δεν θα έβλεπα και τίποτα δεν θα καταλάβαινα… Αθώα σαν μικρό παιδί θα ήμουν… Αλλά βλέπετε, δεν είμαι…
Μα προσπαθώ τουλάχιστον να γίνω… Και ίσως να τα καταφέρω!!! Δεν μπορώ όμως να το ξέρω… Μόνο ο Θεός το ξέρει!!!
Να προσθέσω επίσης ότι επειδή τα διάφορα Εγώ εναλλάσσονται στον ψυχισμό μας, άλλοτε είμαστε έτσι και άλλοτε αλλιώς… Αλλά όλα εμφανίζονται κάθε κάποτε, ανάλογα με τις διάφορες φάσεις που βρισκόμαστε στην διάρκεια της ζωής μας…
Και ειλικρινά αναρωτιέμαι… Άραγε, μόνο εγώ έχω παρατηρήσει να συμβαίνει μέσα μου αυτή η εναλλαγή;;;

 
4 Σχόλια

Posted by στο 26 Αυγούστου 2014 in Σκέψεις

 

Τύποι ανθρώπων (4)

Τρελός με πατέντα
Μιλάμε για μεγάλη τρέλα. Που προέρχεται από έλλειψη πνευματικότητας και παιδικών καταλοίπων. Η δική του βέβαια αλήθεια, είναι η απόλυτη! Προσκυνείστε όλοι οι υπόλοιποι…
Χαζοβιόλα
Εύκολα διαχειρίσιμη από πολλούς και ειδικά εάν πέσει στα χέρια επιδέξιου τύπου. Εκεί το έχει χάσει το παιχνίδι παντελώς..
Σπουδαίος
Έτσι αισθάνεται και έτσι νομίζει. Αλλά όπως λένε, «έτσι είναι, εάν έτσι νομίζετε»… Τι να του πεις του τύπου; Ότι η υποτιθέμενη αυτοσπουδαιότητά του είναι μόνο μέσα στο κεφάλι του;
Ότι τα θεμέλια στα οποία στηρίζεται είναι σχεδόν ανύπαρκτα ή σαθρά;;;
Ρεντίκολο
Καταρχήν θεωρώ ότι ο τύπος αυτός κοροϊδεύει τους πάντες, με την υποτιθέμενη γνώση και εμπειρία που δήθεν έχει αποκτήσει από τις προσπάθειές του… Έχει αυτοανακηρυχθεί ειδικός και επί παντός επιστητού, παρασέρνοντας δεκάδες οπαδούς στο διάβα του… Παλεύει, ως ένας άλλος μεσσίας, να μεταφέρει σε άσχετα και φτωχά ανθρωπάκια βαρύγδουπα λόγια σοφίας, μήπως και τα σώσει από την κακότητα…
Έχω την εντύπωση ότι το κύριο χαρακτηριστικό του, εκτός από την έπαρση, είναι και η λαγνεία, την οποίαν καταφέρνει να την ντύνει τεχνηέντως με λόγια εξειδικευμένης τελειότητας, δύσκολο να τα συλλάβουν τα ατυχή του θύματα…
Μαλάκω
Πονηρή και όχι έξυπνη, ξεγλιστράει με ευκολία, αφήνοντας τα δύσκολα για τους άλλους… Συμπεριφορά, όπως ο τίτλος… Να μην επαναλαμβάνομαι, τι λέτε;;;
Παλαβωμένος
Τις περισσότερες φορές είναι τρελαμένος με κάτι, κολλημένος μέχρι αηδίας που για να το χαρεί κάνει τα αδύνατα δυνατά. Όμως υπάρχουν και φωτεινές στιγμές που μιλώντας, εκτοξεύει μεγάλες σοφίες με πλήρη, αναλυτικό και εύστοχο τρόπο και λόγο, που πραγματικά εκπλήσσει!
Δήθεν
Ο δήθεν καταλαβαίνει πολλά. Ο δήθεν προσπαθεί πολλά. Αλλά πάντα κάτι του ξεφεύγει. Ο δήθεν καλός σύζυγος, εραστής, συγγενής… Ο δήθεν γνωρίζει τα περί του εαυτού του… Ο δήθεν δήθεν…
Πούντος
Πουθενά και άφαντος. Σαν τον Φαντομά. Δεν σηκώνει τηλέφωνα, δεν απαντάει… Κοιμάται ή σκέφτεται. Και είναι πολύ ακριβής και θα ήταν ίσως περισσότερο ακριβής, εάν αύξανε και το πεδίο των δραστηριοτήτων του… Έστω και την τελευταία στιγμή…
Τσιγκούνα
Λες και αυτό που έχει μπροστά της είναι το τελευταίο κομμάτι, το τελευταίο ευρώ, το τελευταίο ρούχο, το τελευταίο συναίσθημα. Αρπάζει τα πάντα, τα σφίγγει μέσα στα χέρια και στην καρδιά της, τα φυλακίζει και δεν τα αφήνει να της φύγουν από εκεί γιατί χάθηκε… Τι θα απογίνει, χωρίς…
Αναλυτικός
Τόσο πολύ που αν τον παρακολουθείς επί πολύ να αναλύει και να προσπαθεί να τεκμηριώσει τις ιδέες του, χάνεις την ουσία…

 
2 Σχόλια

Posted by στο 25 Αυγούστου 2014 in Σκέψεις

 

Τύποι ανθρώπων (3)

Φιλική
Πολλές φιλίες που κάτι δείχνουν… Και μάλιστα, δυνατές φιλίες! Που εξ αιτίας αυτών, αφήνει πίσω ακόμα και τις προσωπικές της ανάγκες. Και όμως και εδώ διακρίνω πρόβλημα… Υπάρχει κάποιου είδους έλλειψη… έτσι, γενικά και αόριστα…
Ξερόλα
Επί παντός επιστητού. Νομίζει ότι τα ξέρει όλα και έχει άποψη για όλα. Ακόμα και αν ακούει κάτι για πρώτη φορά, σου το αναλύει λες και το γνώριζε από χρόνια… Προς θεού, μην πιαστεί αδιάβαστη… Ουαί τοις ηττημένοις!!!
Ανύπαρκτος
Δεν είναι τίποτα, δεν έχει τίποτα, δεν κάνει σχεδόν τίποτα και όμως θεωρεί ότι είναι κάτι. Και μάλιστα κάτι πολύ σπουδαίο, που πρέπει να το αναγνωρίζουν οι άλλοι… Και όταν κανείς δεν του το αναγνωρίζει το παίζει και αδιάφορος, δήθεν…
Αγροίκος
Είναι ο τύπος που ενώ κυριαρχείται από έντονο πάθος και συναίσθημα, το προβάλλει με μία ανεπαίσθητη χροιά ευαισθησίας και ρομαντικής διάθεσης, ιδιαίτερα προς το αδύνατο φύλλο. Έτσι ίσως και να καταφέρνει να παίρνει με το μέρος του υπάρξεις εξίσου λεπτεπίλεπτες, που δυστυχώς όμως δεν έχει τύχει να γνωρίσουν την τραχύτητα του χαρακτήρα του…
Και όταν δεν του κάτσει του τύπου η ανάλογη ευκαιρία ή όταν κάποιος άλλος του πάρει την μπουκιά από το στόμα, τότε αφήνει τα ένστικτά του ελεύθερα και όποιον πάρει ο χάρος…
Μαμούχαλος
Με ένα μόνιμο χαμόγελο που σκοτώνει, ελαφρώς χλιαρό, ελαφρώς αδιάφορο, ελαφρώς καλοσυνάτο και απροσδιόριστο, περνάει απαρατήρητος και δεν λείπει ποτέ από κανέναν. Συμπαθής μεν, αλλά άτονος δε…
Πιστός
Παράξενα θρησκευόμενος… Δεν έχει κάνει εντελώς ξεκάθαρο μέσα του τι ακριβώς θέλει. Απομόνωση ή κόσμο; Ησυχία ή φασαρία; Αδράνεια ή δράση;;;
Υποκρίτρια
Συνηθισμένη συμπεριφορά της, η ευγένεια. Χαμηλή φωνή, μελιστάλακτη, αργή και σταθερή χωρίς πολλές διακυμάνσεις… Ίσως δειλή και αναποφάσιστη…
Γνωρίζοντάς την όμως καλύτερα βλέπεις, σπανιότατα, τον άλλον της εαυτό…
Απαιτητική, αυταρχική, θαρραλέα και ευγενικά αγενής. Φωνή τραχιά και επιβλητική. Ζητάει ότι θέλει και αναγκάζει τους άλλους να υποκύπτουν σε όλες της τις θελήσεις!!!
Αδελφάκιας
Ακόμα και για την τουαλέτα θα πάρει την έγκριση του αδελφού του… Οϊμέ…
Έχουσα
Έχουσα και κατέχουσα υλικά με το τσουβάλι και άνθρωπος της προσφοράς, δεν λέω, αλλά που ζητάει αναγνώριση και βαθιά υπόκλιση. Και εάν δεν την δώσεις τότε γίνεσαι αυτόματα εχθρός της…
Ανθρωπάκι
Γλυκός σαν το πευκόμελο. Γνώστης πολλών επιστημονικών θεωριών και βάλλε… Ανίσχυρος ίσως, που παρόλα αυτά πέρασε από ισχυρά πόστα, αλλά ίσως και να μην του έκατσαν…
Κοσμοθεωρίας
Αφού παίρνει ιδέες άλλων σοφών και τις αναλύει, προσθέτει όπου δεν του αρκεί η εξήγηση ή υπάρχει κάποιο δυσνόητο κενό, την δική του κοσμοθεωρία, με λόγια της αρεσκείας του, που πείθεται και ο ίδιος ότι ο Σοφός τα έχει πει… Τι ψέμα…

 
2 Σχόλια

Posted by στο 24 Αυγούστου 2014 in Σκέψεις

 

Τύποι ανθρώπων (2)

Χαμηλοβλεπούσος
Στο αρσενικό γένος…, μάλιστα…
Ο τύπος ανδρός που ενώ έχει πάντα τα μάτια στραμμένα προς το έδαφος, έχει σκανάρει σε χρόνο dt, χωρίς να τον υποψιαστεί κανείς, όλους και όλα γύρω του, σηκώνοντας τα μάτια σπανίως ψηλά και για ελάχιστα δευτερόλεπτα.
Έχει καταγράψει τις κινήσεις όλων, τις έχει κριτικάρει, τις έχει καταδικάσει με τον πιο γρήγορο τρόπο και όντας αυτάρκης και αισθανόμενος μοναδικός, συνεχίζει ακάθεκτος, σαν να μην συμβαίνει απολύτως τίποτα…
Φλου
Πολλά τα προσόντα της, τυπικά και ουσιαστικά. Αλλά όμως το παίζει φλου, άνετη, ελεύθερη και ωραία, αδέσμευτη, ξένοιαστη, απροσδιόριστη, όταν σε πλήρη αντίθεση με όσα νομίζει και όσα προσπαθεί να δείξει, είναι πολύ καλά προσδιορισμένη από το ίδιο το μυαλό της που δεν την αφήνει να κάνει βήμα μακριά του. Και αυτό το μυαλό της που δουλεύει ακατάπαυστα, είναι στην κυριολεξία ο μεγάλο της βραχνάς…
Νευρικιά
Της φταίνε όλα και όλοι. Παίρνει γκριμάτσες αποστροφής όταν δεν γουστάρει κάποιον, ενώ γελάει με όλη της την καρδιά όταν συμβαίνει το αντίθετο. Δηλαδή τον «πάει» κάποιον… Αν και αυτό κομματάκι δύσκολο το βλέπω… Μάλλον περί προσποίησης μου ταιριάζει περισσότερο…
Απότομη και απαιτητική στους άλλους, προσπαθεί να το κρύβει χωρίς να το καταφέρνει και πολύ καλά, αλλά οργανωτική στην σκέψη της όταν θέλει να πετύχει κάτι πολύ.
Απρόσιτος
Δεν πλησιάζεται με τίποτα βρε παιδί μου…
Απόμακρος, σταθερός, ακλόνητος και δεν αλλάζει άποψη ούτε με κανονιές. Εκτός αν είσαι πολύ δικό του άτομο, που εκεί αλλάζουν τα πράγματα πάραυτα. Εκεί, κάνει αναγκαστικές υποχωρήσεις και μετατρέπεται σε χαλί έτοιμο να τον πατήσεις!!!
Χαρούμενη
Χαρούμενη μεν και καλά κάνει, αλλά παντελώς άσχετη δε. Αν και δεν καλοκαταλαβαίνει τι γίνεται γύρω της, έχει οπαδούς-θαυμαστές της όποιας «ευφυΐας» της, που φαίνεται σαν να υπάρχει και να διαχέεται στο περιβάλλον της, αλλά στην πραγματικότητα ούτε κόκκος από αυτήν μέσα στο κεφάλι της. Και απορώ πως με τα ωραία της λόγια καταφέρνει να εξαπατήσει ακόμα και έξυπνους ανθρώπους…
Βέβαια εάν είναι κανείς λίγο υποψιασμένος, εύκολα θα διαπιστώσει ότι τα λόγια από τις πράξεις απέχουν πολύ. Γιατί οι πράξεις της φανερώνουν την ανικανότητά της να αντιλαμβάνεται σε βάθος τον εαυτόν της και τον περίγυρό της.
Δάσκαλος
Εκπέμπει το δασκαλίκι από όλα τα μόρια του σώματός του. Λέει ότι δεν θέλει οπαδούς, αλλά αν «τολμήσει» κανείς να του αντισταθεί ή να του αντειπεί, αλί αλί και τρις αλί…
Ξύστρα
Έχετε ακούσει αυτό που λένε εγώ σου μιλάω και εσύ ξύνεσαι; Ε αυτή είναι. Ότι και να γίνεται γύρω της, αυτή ξύνεται. Δεν την απασχολεί στα σοβαρά τίποτα απολύτως, γιατί δεν έχει σχεδόν κανένα πρόβλημα. Όλα της τα λύνουν οι άλλοι.
Αστήρικτος
Στην κυριολεξία δεν έχει που την κεφαλή κλίναι, αλλά περί αυτοσπουδαιότητος, άλλο τίποτα. «Εγώ είμαι» λέει και το παίζει φιλικός με όλους, μόνο και μόνο για να βρίσκει τα στηρίγματα που του λείπουν…
Αδιάφορη
Παρά την πολλή χαρτούρα σε προσόντα, δεν παύει να σε αφήνει παγερά αδιάφορο, γιατί και η ίδια είναι παγερά αδιάφορη. Και επιβλητικά απότομη. Θέλοντας υποτακτικούς όταν το αποφασίζει και μάλιστα άμεσα…

 
4 Σχόλια

Posted by στο 23 Αυγούστου 2014 in Σκέψεις

 

Τύποι ανθρώπων (1)

Θα ξεκινήσω σιγά σιγά μία σειρά αναρτήσεων, περιγράφοντας διάφορους τύπους ανθρώπων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως τους έχω διαπιστώσει στην πορεία μου μέχρι τώρα, κατά καιρούς.
Και η πορεία μου αυτή είναι μακράς διαρκείας, λόγω και της πολυετούς εμπειρίας που έχω αποκτήσει στα σχολεία.
Αυτές βέβαια οι αναρτήσεις αφορούν καθαρά, ερμηνείες μόνο της προσωπικότητας των ανθρώπων, όπως αυτή έχει δομηθεί και όπως καταλαμβάνεται από τα κυρίαρχα Εγώ τους.
Και βέβαια δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι τα άτομα αυτά δεν διακατέχονται και από αντίστοιχες αρετές. Δυστυχώς όμως αυτές οι αρετές τους εμφανίζονται στον περίγυρό τους, τις περισσότερες φορές αν όχι όλες, σύμφωνα με τα προσωπικά τους συμφέροντα.
Θα κάνω τις σχετικές αναρτήσεις μέχρι να μου τελειώσει αυτή η φαεινή ιδέα (ή έμπνευση… δεν ξέρω…).
Και θα ολοκληρώσω βέβαια με κάποια συμπεράσματα, όπως κάνω πάντα.
Να πω επίσης ότι ο σκοπός αυτών των αναρτήσεων δεν έχει χαρακτήρα προσβλητικό σε καμία περίπτωση. Μόνο βοηθητικό χαρακτήρα έχει και μάλιστα ως προς το «ξύπνημα» που τόσο μου αρέσει σαν ιδέα προς υλοποίηση!!!
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν
Ευγενής
Είναι ο τύπος που δεν χαλάει χατίρι κανενός, αποφεύγει τις διενέξεις όπως ο διάολος το λιβάνι και είναι εξαιρετικά μελιστάλακτος με όλους και με όλες.
Και πολύ καλά κάνει, θα έλεγε κανείς. Αλλά εδώ υπάρχει ένα σχετικό πρόβλημα… Γιατί άραγε να συμβαίνει αυτό;
Είναι γνωστό σε όσους έχουν επαφή μαζί του, ότι και άποψη έχει και είναι και σωστή πολλές φορές… Αλλά όταν η άποψή του δεν είναι σύμφωνη με του άλλου, γιατί αποφεύγει την «αντιπαράθεση»; Γιατί κλείνεται μέσα στο καβούκι του και σιωπά μήπως και ακούσει και ο ίδιος την φωνή του να διαμαρτύρεται;;;
Και γιατί τάχα θα πρέπει να στέκεται μόνο στην δική του θέση; Γιατί δεν μπορεί να ακούσει και να αποδεχθεί, έστω και μέσα από αντίλογο, την άλλη, την διαφορετική άποψη; Τι φοβάται;;;
Μπερδεψούρας
Αν και μιλάει πολύ και μπερδεύει καταστάσεις και υποθέσεις ανθρώπων μεταξύ τους, λέει και το πιστεύει κιόλας αυτό που λέει, τονίζοντάς το από καιρού εις καιρόν, ότι αυτός μιλάει λίγο και σοφά. Γιατί όπως επισημαίνει, δεν του αρέσουν τα πολλά λόγια…
Αλλά, όταν πρόκειται για διερεύνηση και ανίχνευση γεγονότων, είναι προσεκτικός με τις ώρες και λίαν ομιλητικός… Γιατί άραγε;;;
Ισορροπημένη
Όπως το λέει η ίδια η λέξη, είναι πράγματι ισορροπημένη και χωρίς καμία αμφιβολία περί αυτού. Γιατί δεν φωνασκεί και δεν διαμαρτύρεται συχνά!
Αλλά όμως, μπορεί να είναι η «χειρότερη» όλων… Αλλά και η «καλύτερη» ταυτόχρονα…
Και ξέρετε γιατί; Γιατί μπορεί να έχει πολλά Εγώ που την χαρακτηρίζουν και την βασανίζουν, περισσότερα ίσως από των υπολοίπων ανθρώπων και με αυτήν την έννοια να μην είναι άμοιρη ευθυνών (εξ ου και το «χειρότερη»). Αλλά, η προσπάθειά της να διορθώνεται μέσα από κοπιαστικές και αγωνιώδεις δράσεις, με σκοπό να απαλλάσσεται από τα Εγώ της, είναι υπεραρκετή για να την κάνει «καλύτερη» όλων!!!
Και σε αυτό ακριβώς το σημείο έγκειται η ισορροπία της!!!
Τσαμπουκαλού
Χαρακτηριστικός τύπος ανθρώπου, που εάν δεν γίνει το δικό της, προσπαθεί με όλους τους τρόπους, άλλοτε με επίδειξη ισχύος και άλλοτε με γλυκύτητα, να υπερισχύσει των υπολοίπων.
Αλλά και όταν η τσαμπουκαλού δείχνει γλυκύτητα, έχει μόνο έναν στόχο.
Την αρχηγεία…

 
2 Σχόλια

Posted by στο 22 Αυγούστου 2014 in Σκέψεις

 

Μισή αλήθεια…

Στην ζωή μας, όταν την ζούμε άχαρα, βαριεστημένα και ανούσια, συμβαίνει όλα να έρχονται και να φεύγουν, χωρίς καμία δική μας κατανόηση και συνειδητοποίηση…
Δυστυχώς…
Και να ξέρατε πόσο με λυπεί αυτό…

Έτσι και τώρα
Όλοι οι άνθρωποι, παρά τον όποιον «κομπασμό» μας για δυνατότητες και ικανότητες, συνεχίζουμε να είμαστε εγκλωβισμένοι στα ψέματά μας, προσπαθώντας μάλιστα να πείσουμε εκτός από τον εαυτόν μας (που δυστυχώς το καταφέραμε) και τους άλλους…
Τους φτωχούς και κακόμοιρους ανίδεους, που δεν καταλαβαίνουν καν τι τους συμβαίνει…

Αλλά μισές αλήθειες ισοδυναμούν με ολόκληρα ψέματα!!!
Έτσι ακριβώς είναι!!! Δεν γίνεται να είναι διαφορετικά!!!

Ας στοχαστούμε λοιπόν λίγο πάνω σε αυτό το θεματάκι…

Η αλήθεια καλοί μου φίλοι, είναι ΜΙΑ και ευτυχής όποιος την δέχεται, την πλησιάζει, την αγγίζει έστω και από μακριά!!!
Και είναι μία, γιατί εάν δεν ήταν ΜΙΑ θα ήταν πολλές…
Και αυτό είναι ένα τεράστιο ψέμα… Γιατί δεν γίνεται να έχει ο καθένας την δική του αλήθεια…
Βέβαια, εάν παρατηρήσεις πολύ προσεκτικά, θα δεις ότι τελικά αυτό συμβαίνει…
Ο καθένας έχει την δική του, που όμως είναι μισή. Και είναι μισή γιατί είναι καλυμμένη. Όση είναι φανερή, είναι αυτή που επιτρέψαμε να φανεί, να αποκαλυφθεί σε εμάς και στους άλλους… Ενώ όση είναι κρυφή, είναι αυτή που με όλη την επιδεξιότητα που μας διακρίνει, κρύψαμε αρχικά από τους άλλους και σιγά σιγά και από εμάς τους ίδιους…
Και το αποτέλεσμα αυτής μας της επιδεξιότητας, είναι να πεισθούμε τελικά ότι δεν υφίσταται πλέον κανένα κρυφό κομμάτι από αυτήν…
Γιατί αυτό το κρυφό κομμάτι καταχωνιάζεται στα πιο βαθιά επίπεδα του υποσυνειδήτου μας με τέτοιο τεχνοκρατικό και κομψό τρόπο, που για να ξαναβγεί στην επιφάνεια απαιτεί ένα πολύ σοβαρό εργαλείο δουλειάς…
Απαιτείται ένα λίαν κοφτερό μαχαιράκι, νυστέρι θα λέγαμε, επίτηδες ακονισμένο από εμάς τους ίδιους και το οποίο να μπορεί να σκαλίζει με πίεση και αποφασιστικότητα την πληγή της λήθης μας
Και αυτό αγαπημένοι μου φίλοι είναι πολύ οδυνηρό…

Γιαυτό σας λέω…
Για να μην κάνουμε χειρότερη την κατάσταση στην πληγή της λήθης, που δυστυχώς όλοι μας έχουμε, πρέπει σαν πρώτο βήμα να αναγνωρίζουμε ΟΛΗ την αλήθεια των γεγονότων της ζωής μας και όχι μόνο ότι μας συμφέρει…
Έστω μόνο στους εαυτούς μας…
Ο πόνος είναι μικρότερος και δεν υπάρχει σαπίλα τόση, ώστε να μην μπορούμε να τον αντέξουμε…

Και αυτή ας είναι η πρώτη μας συνειδητή πράξη…
Είθε!!!

 
Σχολιάστε

Posted by στο 20 Αυγούστου 2014 in Σκέψεις

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: