RSS

Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2014

Όγδοα γενέθλια

Να πω μόνο ότι η ολοκλήρωση οκτώ μηνών συνεχούς προσπάθειας και καταγραφής προσωπικών εμπειριών στο μπλογκ μου, γίνεται το εφαλτήριο για νέα ξεκινήματα και ακόμα περισσότερη όρεξη για δουλειά!!!
Η αμέριστη συμμετοχή σας, η αγάπη, ο σεβασμός και ο ενθουσιασμός με τα οποία αγκαλιάζετε πάντοτε τα κείμενά μου (και όχι μόνο) όλο αυτό το διάστημα, μου δίνουν ώθηση για όλο και περισσότερα, όλο και καλύτερα!!!
Σας ευχαριστώ πολύ αγαπημένοι μου αναγνώστες και εύχομαι να γιορτάσω σιγά σιγά και τους επόμενους μήνες, ίσως σε άλλα επίπεδα, μέχρι την ολοκλήρωση του έτους!!!

narwhalgirl

 
6 Σχόλια

Posted by στο 28 Σεπτεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Απόλυτα ερωτικό!!!

Ένα βίντεο που προέκυψε από την προτροπή μιας γλυκιάς φίλης να αναρτήσω ένα τραγούδι στο φατσοβιβλίο…
Και έτσι το δημιούργησα!!!
Επέλεξα να αναρτήσω το αγαπημένο μου ερωτικό τραγούδι της Χαρούλας Αλεξίου, που συχνά-πυκνά αφιερώνω στον σύζυγό μου!!!
Υπέροχα λόγια σε συνδυασμό με όμορφες εικόνες και την θεσπέσια φωνή της Χαρούλας Αλεξίου!!!
Έχω παρατηρήσει επίσης ότι όταν κάτι μου αρέσει υπερβολικά, αρέσει και στους άλλους…
Και αυτό φάνηκε να συμβαίνει σε όσους φίλους του φατσοβιβλίου το είδαν ήδη από εχθές!!!
Απολαύστε το βιντεάκι μου στο https://www.youtube.com/watch?v=YE9-qwrrxz4 !!!

Θ’ ανάψω δεκατρείς φωτιές
Μια και δε φάνηκε απόψε το φεγγάρι
Κι ο πιο παλιός μου αμανές
Απ’ το βαθύ σου ύπνο θα `ρθει να σε πάρει

Και στη δωδέκατη φωτιά
Όλα τα ρούχα που φοράς θα κάψω φως μου
Κι από το στήθος μου βαθιά
Θα βγει λυγμός ν’ ανάψει
Τις φωτιές του κόσμου

Να μην αργήσεις
Κι όταν ξυπνήσεις
Τη φλόγα της καρδιάς
Έλα να σβήσεις

Να μην αργήσεις
Κι όταν μ’ αφήσεις
Να τάξεις της φωτιάς
Πως θα γυρίσεις

Θ’ ανάψω δεκατρείς φωτιές
και θα διαλέξω το αστέρι που σου μοιάζει
Θα πω στη νύχτα τρεις φορές
Το όνομά σου με παράπονο και νάζι

Κι από τον ύπνο σου θα βγεις
Θ’ ακολουθήσεις το τραγούδι της ψυχής μου
Σ’ ένα άλλο όνειρο θα μπεις
Αυτό που διάλεξε ο νοτιάς και το κορμί μου

 
Σχολιάστε

Posted by στο 27 Σεπτεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Είδα ένα όνειρο!!!

Σας περιγράφω το όνειρό μου καλοί μου φίλοι με ήχο και εικόνα, δηλαδή το βιντεάκι που έχω αναρτήσει στο https://www.youtube.com/watch?v=1ejHjUr2Fj4, γιατί είναι πολύ δυνατό και τρομερά υπέροχο για εμένα!!!

Είδα ένα όνειρο…
σε άσπρο τοίχο…

Πολύ διδακτικό…

Και όμορφα συμβολικό…
Γ ι α    ε μ έ ν α !!!

Με δράκους…

Και ένα φίδι …

Μπροστά σε ένα τοίχο σχήματος Π
υπήρχαν άτομα που έβλεπαν μέσα από το παράθυρο,
προς τα έξω…

…αλλά δεν έβλεπαν ότι από αριστερά του τοίχου και μέσα του…
κάτω από το άσπρο χρώμα…
Δράκοι κινιόντουσαν, στο μέγεθός μου…

Και κινιόντουσαν γύρω από το Π
και έβγαιναν από πάνω δεξιά…
και εξαφανίζονταν αμέσως…

Και την τελευταία στιγμή, για ένα τέταρτο του δευτερολέπτου πριν χαθούν…
ΓΙΝΟΝΤΑΝ ΟΡΑΤΟΙ…

Και ήταν όλων των ειδών…
Όπως αυτός…

Και αυτός…

Και αυτός…

Και όσο άνοιγα και καθάριζα τα μάτια μου…
τόσο περισσότερο τους έβλεπα!!!

Και τότε ξαφνικά από δεξιά του Π… εμφανίστηκε
ένα τεράστιο
φίδι!!!

Που ήρθε κοντά μου…
πολύ κοντά μου…

Και ακούμπησε το κεφάλι του
απαλά και χαδιάρικα…
στην περιοχή της καρδιάς μου…

Και γουργούριζε
μαλακά, σιγανά και όμορφα…

Και ήταν τόση η θαλπωρή και η ζέστη του!!!

Μα τόση!!!

Μ α … τ ό σ η !!!

 
Σχολιάστε

Posted by στο 25 Σεπτεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Δειλό βήμα.8

Όγδοη απόπειρα ποίησης!
Στο μεγάλο μου παλληκάρι… (τον σύζυγό μου!!!) … αφιερωμένο εξαιρετικά!!!

Από την πρώτη την στιγμή,
από την πρώτη μας ματιά,
εγίναμε ένα κορμί
και φτιάξαμε μία θωριά!!!

Το νοιώσαμε και οι δυό μαζί,
τότε, στο πρώτο μας φιλί,
πως το συναίσθημα αυτό,
ήταν μεγάλο, δυνατό!!!

Πόσες ζωές στο παρελθόν,
με είχες κλειδωμένη,
μες την ζεστή αγκάλη σου
κι ήμουν ευτυχισμένη!!!

Και έκτοτε έχω εσέ,
στήριγμα και άνθρωπο μου
και σύζυγο και εραστή,
φίλο κι εξομολογητή!!!

Ποτέ σου δεν με άφησες,
μόνη να υποφέρω,
μέσα εις τα προβλήματα,
ή τα παραστρατήματα…

Τους πόνους μου απάλυνες,
με αγάπη με προστάτεψες,
με χάδια με νανούρισες,
με γέλια με ζωντάνεψες!!!

Και η καρδιά φτερούγιζε,
με κάθε άγγιγμά σου,
με κάθε βλέμμα σου γλυκό,
με την κορμοστασιά σου!!!

Είμαι δική σου εσαεί
και εσύ είσαι δικός μου,
για πάντα θάμαστε μαζί,
δυό σώματα και μια ψυχή!!!

ceb2cf84-45

 
4 Σχόλια

Posted by στο 22 Σεπτεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Συνήγορος υπεράσπισης!!!

Ο δικός μου συνήγορος… Ο κατά δικός μου…
Που ότι και να κάνω, λέω, αισθάνομαι και σκέφτομαι, είναι πάντα εδώ, έτοιμος να με υπερασπίσει ενάντια στην καρδιά μου, που μου υπαγορεύει άλλα…

Η καρδιά μου έχει την δική της σοφία. Μία σοφία που για όποιον έχει «μάθει» να την ακούει, είναι ακριβέστατη. Και λέω «μάθει», γιατί αυτό δεν είναι αυτονόητο…
Πόσες φορές αυτή μιλάει και εμείς κωφεύουμε; Ή κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τι θέλει να μας πει; Ή λέμε: Πες το πιο δυνατά, γιατί δεν το πρόσεξα…
Δήθεν… … …
Αλλά εάν έχεις «μάθει» να ακούς και την πιο ανεπαίσθητη, σιγανή φωνούλα της, τότε σε οδηγεί πάντα σε ασφαλή μονοπάτια και σε σωστές κατευθύνσεις!!!
Και φυσικά αυτή η μάθηση, έχει να κάνει με εξάσκηση ακοής… Ή καλύτερα θα έλεγα με την κατεύθυνση ολόκληρης της προσοχής μας, στο σημείο της καρδιάς…
Και όσο περισσότερο ακούμε και πράττουμε όσα μας υποβάλλει, τόσο αυτή γίνεται διαυγέστερη και με συχνότερη παρουσία!
Και δεν είναι φωνή… Είναι μία τάση, μία κίνηση, μία ώθηση προς τα εμπρός ή προς τα πίσω… Που χωρίς λόγια, σου λέει προχώρα ή σταμάτα!!!

Αλλά έλα μου που υπάρχει και ο κύριος συνήγορος… … …
Αυτός που υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια όλα τα αντίθετα που έχω κάνει, από όσα μου είπε η καρδιά μου να κάνω…
Και δεν με αφήνει λεπτό να ξαναεξετάσω την στάση μου…
Έλα μωρέ, λέει αυτός ο κύριος, δεν πειράζει… πάει τελείωσε… τώρα έγινε… τι το ψάχνεις… μην το ψάχνεις άλλο…
Άλλωστε, έτσι ακριβώς έπρεπε να κάνεις… συνεχίζει ακάθεκτος. Για αυτόν και γιαυτόν και γιαυτόν τον λόγο!!!
Τόσα πολλά τα επιχειρήματά που μου αραδιάζει, που εάν δεν αντειπώ, το έχω χαμένο το παιχνίδι από πρώτο χέρι που λένε…

Ο αντίλογος μου πρέπει να είναι άμεσος, απόλυτος και ακριβής. Και να κατευθύνεται χωρίς καθυστέρηση και περισσότερες περιπλοκές στο κάθε του επιχείρημα…
Γιατί μόνο έτσι θα πάρει τα επάνω της η καρδιά μου, για να μην σταματήσει να λειτουργεί και να συνεχίζει να με προειδοποιεί για τα σωστά και τα λάθη μου… Μόνο έτσι…, Ακούτε;;; Μόνο έτσι!!!

Δεν πρέπει να αφήνω επουδενί τον κύριο συνήγορο να δικαιολογεί τις πράξεις μου… Πρέπει να έχω stand by όλα τα αντεπιχειρήματά μου, στα δικά του επιχειρήματα…

Και αυτό μην νομίζετε ότι θέλει χρόνο και σκέψη…
Θέλει πολύ προσοχή, συγκέντρωση, ετοιμότητα και προσκόλληση στην περιοχή της καρδιάς…!!!!!!!!!
Γιατί τότε μόνο η καρδιά, οδηγεί!!!
Και σου προβάλει στο νου, όλα τα αντεπιχειρήματα που χρειάζεσαι!!!

Αρκεί να θέλεις…
Αρκεί να είσαι συνεχώς προσανατολισμένος προς αυτήν και να επιζητάς διακαώς την δράση της!!!
Και τότε πραγματικά, ΟΛΑ γίνονται εύκολα!!!

 
2 Σχόλια

Posted by στο 20 Σεπτεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Η συμβουλή!!!

Το παρακάτω κείμενο μου το έστειλε πριν λίγο ο λατρεμένος μου γιος…

«Ο Τζελαλεντίν Ρούμι (1207-1273) ήταν απ’ τους Μεγάλους Δασκάλους του Σουφισμού. Από πολύ μακριά έρχονταν άνθρωποι για ν’ ακούσουν τη συμβουλή του και τον σοφό του λόγο. Μια φορά, τον επισκέφτηκε μια γειτόνισσα με το αγοράκι της:
– Ο γιος μου τρώει πάρα πολύ ζάχαρη. Προσπάθησα με πολλούς τρόπους να τον πείσω ότι βλάπτει την υγεία του, ότι θ’ αρρωστήσει, αλλά αυτός δε μ’ ακούει. Σας παρακαλώ, πέστε του πως κάνει κακό στον εαυτό του. Θα σας ακούσει, γιατί σας σέβεται πολύ.
Ο Ρούμι κοίταξε το παιδί, είδε την αγάπη και την εμπιστοσύνη στα μάτια του και είπε:
– Πρέπει να ‘ρθείτε μετά από τρεις βδομάδες.
Η γυναίκα αμήχανη έφυγε με το παιδί της. Αφού είναι τόσο απλό να πεις… Ακατανόητο! Έρχονται άνθρωποι από μακρινές χώρες και ο Δάσκαλος τους βοηθάει να λύσουν τα προβλήματά τους αμέσως…
Μετά από τρεις βδομάδες ο Ρούμι ξανακοίταξε το παιδί και είπε:
– Πρέπει να ‘ρθείτε μετά από τρεις βδομάδες.
Εδώ η γυναίκα τόλμησε να ρωτήσει, πού είναι το πρόβλημα, όμως ο Ρούμι ξανά επανέλαβε τα λόγια του.
Όταν ήρθαν την τρίτη φορά ο Ρούμι είπε στο παιδί:
– Αγόρι μου, άκουσε τη συμβουλή μου. Μην τρως πολύ ζάχαρη, θα σε βλάψει.
– Δε θα το κάνω, σας το υπόσχομαι, απάντησε το παιδί.
Μετά απ’ αυτή τη συζήτηση η μητέρα είπε στο γιο της να την περιμένει έξω και όταν το παιδί έφυγε, ρώτησε τον Ρούμι, γιατί δεν το έκανε την πρώτη φορά, αφού ήταν τόσο απλά τα πράγματα; Ο Ρούμι ομολόγησε πως ο ίδιος αγαπούσε να τρώει ζάχαρη και πριν δώσει τέτοια συμβουλή, έπρεπε και ο ίδιος ν’ απαλλαχθεί απ’ αυτήν την αδυναμία. Πρώτα νόμιζε, πως θα τα καταφέρει μέσα σε τρεις βδομάδες, αλλά έκανε λάθος…
Ένα από τα γνωρίσματα του αληθινού Δάσκαλου είναι, ότι ποτέ δε θα συμβουλέψει κάτι, αν ο ίδιος δεν πέρασε απ’ αυτό. Ο Δάσκαλος είναι τίμιος πρώτ’ απ’ όλα με τον εαυτό του. Τα λόγια του προέρχονται από την εμπειρία του και η σοφία ζει μέσα του, όχι στα γραπτά.*» ! ! ! ! ! ! ! ! !

 
4 Σχόλια

Posted by στο 17 Σεπτεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Καληνύχτα!!!

 
5 Σχόλια

Posted by στο 15 Σεπτεμβρίου 2014 in Χαιρετισμοί

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: