RSS

Monthly Archives: Οκτώβριος 2014

Like…και ξερό ψωμί!!!

Πολύ γέλιο αδελφάκι μου!!!
Μην πατήσετε like πριν το διαβάσετε, γιατί περί αυτού ο λόγος…
Χαχαχα!!!
Έχω διαβάσει σε αναρτήσεις και σε σχόλια φίλων όμορφα πραγματάκια σχετικά με τα like…
Και έτσι είπα να γράψω και εγώ την γνώμη μου…

Πότε εγώ προσωπικά, πατάω like:
1.Τις περισσότερες φορές, όταν μου αρέσει ένα κείμενο ή μία σκέψη που διάβασα και μία εικόνα, μία φωτογραφία, ή ένα βίντεο που είδα. Είτε αυτά ανήκουν στους φίλους ή τα έχουν κοινοποιήσει από άλλους.
2.Τις λιγότερες φορές, όταν βιάζομαι γιατί θέλω να ανταποδώσω την επίσκεψη.
3.Τις σπανιότερες φορές, όταν επισκέπτομαι ΟΛΟΥΣ τους φίλους μου (και τους 1580!!!) για να τους υπενθυμίσω την φιλία μας και να την ενδυναμώσω… Εάν αυτό είναι δυνατό!!! Βέβαια κάποιοι λίγοι από αυτούς με διαγράφουν μετά από αυτήν την επίσκεψη… Χαχαχα!!!
4. Αααα… και να μην ξεχάσω να σας πω ότι απεχθάνομαι τα κείμενα-κατεβατά που είναι σαν σεντόνια, όπως τα αποκαλώ εγώ… Δεν τα διαβάζω σχεδόν ποτέ!!! Κάποια βέβαια από τα μεγάλα αυτά κείμενα, όταν μου φαίνονται ενδιαφέροντα, τα αποθηκεύω στα αγαπημένα και τα διαβάζω όταν έχω χρόνο… Και μετά την ανάγνωσή τους, επιστρέφω να πατήσω το like, εφόσον ήταν βέβαια της αρεσκείας μου!!!

Τι έχω παρατηρήσει όμως στο δικό μου χρονολόγιο του φατσοβιβλίου, ιδιαίτερα όταν κοινοποιώ τις σκέψεις μου από το blog (ιστολόγιο) μου…
Ακολουθεί παράδειγμα
50 like για το άρθρο στο φατσοβιβλίο, 34 αναγνώσεις του άρθρου στο blog!!! Και από αυτούς του blog που το διάβασαν, δεν είναι όλοι από το Facebook!!!
Είναι και από το Google+, είναι και από αυτούς που ακολουθούν το blog και είναι και οι ανεξάρτητοι μεμονωμένοι… Χαχαχα!!! Οπότε; Ποιο είναι το συμπέρασμα;

Τον νου σας, όμως!!! Μην σταματήσετε τα like τώρα που το μάθατε…
Αλίμονο σας!!! Χαχαχα!!!
Θέλω τα like, έστω και εάν διαβάσατε μόνο την εισαγωγή του άρθρου μου… Αυτήν που εμφανίζεται στην κοινοποίηση… Κάτι είναι και αυτό… Χαχαχα!!!
Αστείρευτη πηγή γέλιου είμαι η μπαγάσα!!!

Άντε και καλή μας συνέχεια!!!
Και με πολλά like!!!
Μην ξεχνιόμαστε… Χαχαχα!!!

 
6 Σχόλια

Posted by στο 31 Οκτωβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Η επανάληψη και η μάθηση

Το ότι κοιμόμαστε, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία!
Όταν μας μιλούν, αντί να ακούμε αυτά που μας λένε, αρπάζουμε κυριολεκτικά άκρες μέσες από τα λόγια και πάρα πολύ γρήγορα περιδιαβαίνουμε μέσα στην φαντασία μας για να συνδυάσουμε τα λεχθέντα με τα δικά μας αποθηκευμένα περιστατικά και να βγάλουμε ένα συμπέρασμα που μικρή σχέση έχει με τα γεγονότα…
Και έτσι δημιουργείται το «σπασμένο τηλέφωνο» και έτσι δημιουργούνται οι απορίες και οι παρανοήσεις και έτσι μένουμε άναυδοι όταν ο άλλος μας περιγράψει τι του είχαμε πει κάποτε …
Το πιο αστείο για εμένα είναι το σλόγκαν: «Εγώ να δεις…», όταν τολμάς να πεις στον άλλον τα βάσανά σου!!! Πριν καλά καλά προλάβεις να κάνεις την εισαγωγή, το ακούς (το σλόγκαν) και αμέσως μετά, ακούς όλη την ιστορία του άλλου, χωρίς να μπορέσεις εσύ να συνεχίσεις για να πεις την δική σου…
Γιατί όλοι πλέον είμαστε «ταχείς»… και «εκπαιδευμένοι»… και βγάζουμε γρήγορα συμπεράσματα…
ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ βασισμένα στις εμπειρίες, στις ιδέες και στις αντιλήψεις μας…
Και το ίδιο, δυστυχώς, συμβαίνει με όλες μας τις αισθήσεις…
Οτιδήποτε βλέπουμε, ακούμε, αγγίζουμε, μυρίζουμε και γευόμαστε, δεν είναι το πραγματικό… Γιατί είναι πάντα πασπαλισμένο και διανθισμένο και τελικά μερικώς παραμορφωμένο από την φαντασία μας, την δική μας πραγματικότητα…
Εάν αυτό το έχουμε καταλάβει, οφείλουμε να προσπαθούμε να είμαστε ΑΚΕΡΑΙΟΙ μπροστά σε όλα τα περιστατικά και όχι ΦΕΥΓΑΤΟΙ…
Τι ακριβώς σημαίνει αυτό
Σημαίνει να είμαστε συγκεντρωμένοι στα συμβάντα, άκρως προσεκτικοί και παρατηρητικοί και να μην επιτρέπουμε στον νου μας παρεμβάσεις, μεταφράσεις, εξηγήσεις και κόντρα εξηγήσεις και απομάκρυνση από τον στόχο!!!
Ο στόχος κάθε φορά είναι εδώ και τώρα
Για παράδειγμα: Δεν γίνεται να μιλάω με εσένα και να σκέφτομαι την θεία από το χωριό…
Ούτε να βαδίζω στον δρόμο μέσα στα αυτοκίνητα και να βλέπω με την φαντασία μου το παιδί που είναι στο σχολείο… και να συζητώ μάλιστα (μέσα στο μυαλό μου) με την δασκάλα για το τι έφαγε ή πως πήγε…
Άπειρα τα παραδείγματα…Όρεξη να έχεις για περιγραφές της Αλήθειας…
Η ερώτηση είναι
Μπορούμε να δίνουμε στο κάθε πράγμα τον χρόνο που του αναλογεί;
Εάν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, τότε πραγματικά είμαστε συγκεντρωμένοι και όχι αποκεντρωμένοι και αποσυντονισμένοι…
Και τότε μπορούμε να μιλάμε για τέλεια συγκέντρωση!!!
Αντί για αυτό όμως, καθημερινά κάνουμε τα ίδια και τα ίδια, πάντα κοιμισμένοι, πάντα αποπροσανατολισμένοι και πάντα χωμένοι μέσα στην φαντασία μας…
Αυτή η επανάληψη, που ποτέ δεν φαίνεται να μας κουράζει, οδηγεί τελικά στην «λανθασμένη» μάθηση… τι κρίμα…
Όπως όλες οι επαναλήψεις στα σχολειά ενδυναμώνουν την μάθηση, έτσι και στο σχολείο της ζωής, έχουμε φτάσει να είμαστε ΑΡΙΣΤΟΙ μαθητές της μηχανικότητάς μας…
Και το να αλλάξει αυτό, έστω και για λίγο χρονικό διάστημα μέσα στην ημέρα μας, είναι πάρα πολύ δύσκολο…
Μία δοκιμή θα σας πείσει…

 
4 Σχόλια

Posted by στο 30 Οκτωβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Η καρδιά!!!

Η καρδιά δε ζητά.
Έχει. Ή καλύτερα, εμπεριέχει…
Δεν απαιτεί. Προσφέρει…
Δεν προκαλεί. Γίνεται αόρατη….
Δεν δικαιολογεί. Ξεγυμνώνει….

Δεν επιμένει. Προχωρά…..
Δεν υπομένει. Είναι ελεύθερη…
Δεν ταυτίζεται. Συνυπάρχει……
Δεν αγωνιά. Αγαλλιάζει….

Δεν θέλει. Πληροί…
Δεν ψάχνει. Έλκει…
Δεν αδυνατεί. Μπορεί…
Δεν μιλά. Κάνει..

Δεν σκέφτεται. Νιώθει…
Δεν απορεί. Βιώνει…
Δεν κομπάζει. Υπάρχει…
Δεν αλλοιώνει. Μεταμορφώνει…

Δεν ξέρει. Γνωρίζει….
Δεν παραμονεύει. Περιμένει….
Δεν φεύγει. Συμπορεύεται….
Δεν έρχεται. Είναι…… ήδη….

D_Dry72VGu4

 
5 Σχόλια

Posted by στο 29 Οκτωβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Ένατα γενέθλια

Νάμαστε!!!
Συμπληρώσαμε και τον συμβολικό αριθμό εννέα!!!
Εννέα ολόκληροι μήνες και το blog μου συνεχίζει με γοργούς και ελαφρώς αυξανόμενους ρυθμούς!!!
Τι τυχερή που αισθάνομαι που έχω εσάς αγαπημένοι μου αναγνώστες, που συνεχώς με στηρίζετε σε αυτήν την πρωτόγνωρη για εμένα προσπάθεια!!!
Και βλέπω τόσες αλλαγές!!!
Ξεκίνησα δειλά με μικρούτσικα κειμενάκια, ενώ τώρα γράφω λίγο πιο μεγαλούτσικα!!!
Και έχω προσθέσει στο ενεργητικό μου και μερικά ποιηματάκια!!!
Όπως επίσης και κάποια βιντεάκια δικής μου παραγωγής!!!
Άσε και ότι «με παρατηρώ» με λίγο καθαρότερα μάτια!!!
Σας ευχαριστώ τόσο, μα τόσο πολύ!!!

ΓΕΝΕΘΛΙΑ

 
6 Σχόλια

Posted by στο 28 Οκτωβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Εγώ η άσχετη και η αστρολογία…

Δεν έχω ιδέα, μην το ψάχνετε… Δεν ξέρω την τύφλα μου…
Όμως σέβομαι αφάνταστα και εκτιμώ όλους αυτούς τους εξαιρετικούς ανθρώπους για τις προσπάθειες που έχουν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν πάνω σε αυτόν τον τομέα!!!
Γιατί θέλει και κόπο και χρόνο και χρήμα και έμπνευση για να καταφέρει κάποιος να σου πει με την μεγαλύτερη λεπτομέρεια, στοιχεία της παρελθούσας, τωρινής και μελλοντικής σου ζωής και μάλιστα με ελάχιστα περιθώρια λάθους!!!
Εγώ προσωπικά, από καθαρή ιδεολογία και μόνο δεν έχω επισκεφτεί αστρολόγο, αλλά σχεδόν σε καθημερινή βάση διαβάζω το ζώδιό μου και σχεδόν πάντοτε εκπλήσσομαι!!!
Γιατί διαπιστώνω ότι συμβαίνουν αρκετά από όσα διαβάζω, εκεί που δεν τα είχα καν σκεφτεί ή φανταστεί εκ των προτέρων!!!
Και για να μην μακρηγορώ άλλο, θα αναφερθώ στην ιδεολογία μου! Βέβαια οφείλω να προσθέσω ότι όταν την ανέφερα σε κάποια φίλη πολύ ειδική του θέματος, μου την αντέκρουσε με θαυμαστά επιχειρήματα!!!
Αλλά εγώ, ως ξεροκέφαλη ούσα, είπα να επανέλθω δριμύτερη… χαχαχα!!!
Εγώ από τις γνώσεις που έχω και από τις εμπειρίες που έχω αποκτήσει, είμαι πια εντελώς πεπεισμένη ότι οι άνθρωποι είναι μηχανικοί. Δηλαδή κοιμισμένοι στην διάρκεια του 24ώρου, όσο και να θέλουν να πιστεύουν το αντίθετο…
Φυσικά και απλά μιλώντας, ξεκαθαρίζω ότι οι λόγοι αυτής τους της ύπνωσης οφείλονται στις συνήθειες που έχουν αποκτήσει στην διάρκεια της ζωής (ή ενδεχομένως των ζωών…) που έχουν ζήσει στο παρελθόν!
Οι συνήθειες όμως αυτές, έχουν γίνει «αμείλικτοι δυνάστες τους» με την πάροδο των ετών, εάν λάβουμε και σοβαρά υπόψη την τάση και την ανύπαρκτη διάθεση που έχουν οι περισσότεροι να μην τις αλλάζουν…
Και αυτοί οι δυνάστες είναι τελικά τα προσωπικά μας ελαττώματα ή αδυναμίες όπως θέλουν να τα αποκαλούν κάποιοι…
Και αυτές οι αδυναμίες, έχουν σαν αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενες δράσεις και αντιδράσεις, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες, που κάνουν μάλιστα και τους κύκλους τους κάθε κάποτε…
Ένα εξασκημένο μάτι, μπορεί να το βλέπει καθαρά αυτό!!!
Αυτές οι δράσεις συμπερασματικά είναι καθαρά μηχανικές και αυτό είναι αναμφισβήτητο!!!
Έως εδώ λοιπόν, συμφωνώ να μου αναφέρουν τις μηχανικές μου δράσεις και τα αποτελέσματά τους και να εκπλήσσομαι πολλάκις διαβάζοντας το ζώδιό μου… Και τελικά να ακολουθώ (θεληματικά ή όχι) το προδιαγεγραμμένο…

Όμως αυτό, δεν μπορεί να γίνεται η τροχοπέδη μου για αλλαγή!!!
Και μιλάω για μία αλλαγή έξω από τα καθιερωμένα και συμβατά πρότυπα ζωής και σκέψης…
Μια αλλαγή-πράξη καθαρά επαναστατική που ούτε εγώ η ίδια δεν την γνωρίζω μέχρι να την επιχειρήσω…
Μιλάω για την δράση στο Άγνωστο από στιγμή σε στιγμή που διαδικάζεται γύρω μου και που τις περισσότερες φορές δεν το αντιλαμβάνομαι λόγω των καλουπιών μέσα στα οποία είμαι εγκλωβισμένη…
Τέτοιου είδους δράσεις, σαφώς και δεν επιτυγχάνονται από τον καθένα και ούτε και συχνά, αν και αυτό θα ήταν το ιδανικό!!! Για να γίνει όμως αυτό, προαπαιτούνται πολλά… πάρα μα πάρα πολλά…
Οπότε για να κλείσω το θέμα, επιμένω στο γεγονός ότι για εμένα προσωπικά, όλα είναι ανοικτά. Είναι μεν προδιαγεγραμμένα (καμία αντίρρηση!!!), αλλά έχοντας κάνει πολλές συνειδητές προσπάθειες προς την σωστή κατεύθυνση και διαθέτοντας/ «εκμεταλλευόμενη» την ελεύθερη βούλησή μου κατάλληλα, μπορώ να αλλάζω το παρόν μου από στιγμή σε στιγμή… από λεπτό, σε λεπτό… από δευτερόλεπτο σε δευτερόλεπτο!!!
Και εκεί αντιλαμβάνομαι όλη την Μαγεία της ζωής μου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 
2 Σχόλια

Posted by στο 27 Οκτωβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Δειλό βήμα.10

Δέκατη απόπειρα ποίησης!

Ψυχή μου εσύ!!!

Ποτέ δεν ήσουν για κλουβί…
Πέταξε!!! Για να πας Εκεί…
Στην Θεϊκή καταγωγή!!!

Εκεί που όλα σε καλούν…
Με πόθο σε αναζητούν…
Με μουσικές σου τραγουδούν!!!

Πώς θέλεις να κοιμάσαι…
Εμένα δεν λυπάσαι;;;
Να φύγεις!!! Μην φοβάσαι!!!

Μην περιμένεις άλλο εδώ…
Μη στέκεσαι ούτε λεπτό…
Τελείωνε στον κόσμο αυτό!!!

562753_10151004018971247_653666995_n

 
Σχολιάστε

Posted by στο 26 Οκτωβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Δειλό βήμα.9

Ένατη απόπειρα ποίησης!

Τι λες;
Να πω το σ’ αγαπώ;
Το θες;

Και όταν με δεις να προσπαθώ
να πω τα λόγια από προχθές…
γιατί γελάς;

Γιατί δεν
ρώτησες,
πονάς;

Μήπως θα ήθελες να πεις,
“βραχνάς” που μου ‘κατσε και πάλι,
να μου ζαλίζει το κεφάλι…
Αφού μου το ‘πε και εχθές…

Ψάξε και βρες
Τον λόγο που σ’ ακολουθώ…
Το πόσο σε επιθυμώ…

Και τότε πες:
Πες μου ξανά το
σ’ αγαπώ
χίλιες και ακόμα
δυο φορές!!!

amicizia

 
2 Σχόλια

Posted by στο 24 Οκτωβρίου 2014 in Σκέψεις

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: