RSS

Monthly Archives: Δεκέμβριος 2014

Δειλό βήμα.14

Δέκατη τέταρτη απόπειρα ποίησης, που ασφαλώς αποτελεί την 1η απόπειρα για το 2015!!!
Το ποίημα μου για την πρωτοχρονιά, αφιερωμένο με αγάπη σε όλους τους αναγνώστες μου!!!

Αγαπημένοι μου
και λατρεμένοι μου!!!
Εχθροί και φίλοι μου!!!

Θέλω να πω, να ευχηθώ,
θέλω να το φωνάξω!!!
Χωρίς να σας τρομάξω!!!

Καλή χρονιά!!!  Γερή καρδιά!!!

Η Αγάπη και η Ευτυχία,
με Θεία Ευλογία,
να στάζει στις καρδιές σας!!!

Επιμονή, Υπομονή,
Κουράγιο, Πίστη και Πυγμή,
να σας χαρακτηρίζει!!!

Σε κάθε βήμα σας λαμπρό,
σε κάθε όραμα, σκοπό,
το Φως Του να φωτίζει!!!

Ευχές Πρωτοχρονιάς

 
6 Σχόλια

Posted by στο 30 Δεκεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Ενδέκατα γενέθλια

Πλησιάζουμε στον χρόνο, ένας μήνας ακόμα και θα σταματήσω να εορτάζω τα μηνιαία!!!
Γιατί μετά, εάν θέλει και ο Μεγαλοδύναμος, θα γιορτάζω τα ετήσια!!! Αμήν!!!

Όμως, σας ευχαρίστησα για τα ενδέκατα μηνιαία;;; Όχι;;;;
Χίλια ευχαριστώ καλοί μου φίλοι!!!
Σας ευχαριστώ που διαβάζετε τις σκέψεις μου και με στηρίζετε με την αγάπη σας!!!
Και όσο αυτό συμβαίνει, τόσο αναπτύσσεται η κατανόησή μου!!!
Για εμένα και για τον κόσμο γύρω μου!!!

Και έτσι υπάρχει ανταλλαγή, ένα συνεχές πάρε-δώσε!!!
Μία πραγματικά υπέροχη πράξη!!!

ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΙΔΟΥ

 
4 Σχόλια

Posted by στο 28 Δεκεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Και κάτι για να γελάσουμε!!! Μεταφρασμένο… Χαχαχα!!!

Επειδή το χιούμορ είναι προσωπική υπόθεση και επειδή είπα να μην σας ταλαιπωρήσω άλλο… και βγουν τα μάτια σας διαβάζοντας και προσπαθώντας να καταλάβετε… (εγώ πάντως ακόμα γελάω…), σας το προσφέρω μεταφρασμένο:
Ολή σας κάρεξη (Καλή σας όρεξη)

Κρεατικά:
Καπάκι αρναμά (Αρνάκι καπαμά)
Κοσκίνι κουνελιστό (Κουνέλι κοκκινιστό)
Γαστρόλες στην μπρίζα (Μπριζόλες στην γάστρα)
Στιφός λαγάδο (Λαγός στιφάδο)
Πατάκι με αρνάτες στον φούρνο (Αρνάκι με πατάτες στο φούρνο)
Φιλερινά χοιτάκια (Φιλετάκια χοιρινά)
Σμυρνουκάκια σουτζέικα (Σουτζουκάκια σμυρνέικα)

Πουλερικά:
Κοτάτο λεπονόπουλο (Κοτόπουλο λεμονάτο)
Γεμιστούλα γαλοπή (Γαλοπούλα γεμιστή)
Ψητόπουλο κοτό (Κοτόπουλο ψητό)
Φούρνορας στον κόκο (Κόκορας στο φούρνο)
Ριζόπουλο με κοτότο (Κοτόπουλο με ρύζι)
Μουστόπουλο με κοτάρδα (Κοτόπουλο με μουστάρδα)
Γιουβόπουλο με κοτέτσι (Κοτόπουλο με γιουβέτσι)

Ορεκτικά:
Τυρέτα με ομελί (Ομελέτα με τυρί)
Λουκαλέτα με ομένικα (Ομελέτα με λουκάνικα)
Τηγάνες πατατητές (Πατάτες τηγανιτές)
Σαλτσαρόνια με μάκα (Μακαρόνια με σάλτσα)
Καρβάτες στα πάτουνα (Πατάτες στα κάρβουνα)
Ογκρατόνια μακαρέν (Μακαρόνια Ογκρατέν)
Γέχανο λαμιστό με κιμάνικα και λουκά (Λάχανο γεμιστό με κιμά και λουκάνικα)
Βρυξελάκια Λαχανών (Λαχανάκια Βρυξελών)
Φουρνάτες πάτου (Πατάτες φούρνου)

Ψάρια:
Σαρδές ψητέλες (Ψητές σαρδέλες)
Σκορδαλιάρος μπακαλιά (Μπακαλιάρος σκορδαλιά)
Γαρές ψητίδες (Ψητές γαρίδες)
Άχνια μυδιστά (Μύδια αχνιστά)
Σύδια μαγανάκι (Μύδια σαγανάκι)
Στιπιές σουφάδο (Σουπιές στιφάδο)

Γλυκά:
Σιρολόπιτα βασιπιαστή (Βασιλόπιτα σιροπιαστή)
Τραγανέδες κουραμπιοί (Κουραμπιέδες τραγανοί)
Μπισκίδες με σταφότα (Μπισκότα με σταφίδες)
Τσίζμα με κρεκέϊκ (Τσιζ κέικ με τυρί)
Γεμίστι τσουρεκό (Τσουρέκι γεμιστό)
Βουσκοτάκια μπιστύρου (Μπισκοτάκια βουτύρου)

Χριστά καλούγεννα, πόνια χρολά, και χρονισμένος ο νέος ευτύχης
(Καλά Χριστούγεννα, χρόνια πολλά, και ευτυχισμένος ο νέος χρόνος)

 
4 Σχόλια

Posted by στο 22 Δεκεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Και κάτι για να γελάσουμε!!!

Λόγω των ημερών ασφαλώς!!!
Το γεγονός ότι φαίνομαι σχεδόν δέκα (10) χρόνια νεώτερη (όλοι μου το λένε…), το οφείλω στον αγαπημένο μου σύζυγο!!!
Γιατί δεν περνάει ημέρα, εδώ και πάρα πάρα πάρα πολλά χρόνια (δεν θυμάμαι πια πόσα… χαχαχα!!!), που να μην γελάσουμε…
Έχει ένα καταπληκτικό χιούμορ που δεν το έχω βαρεθεί και ούτε θα το βαρεθώ ποτέ μου!!!
Είναι πραγματικά αστείρευτη πηγή!!! Τι τυχερή που είμαι!!!
Το Σάββατο λοιπόν έκανε τη παρακάτω ανάρτηση, την οποία σας την μεταφέρω αυτούσια!!!

«Έρχεται ο καινούριος χρόνος. Έτσι αποφάσισα να σας ευχηθώ για τις γιορτές με έναν αλλιώτικο τρόπο. Έχοντας την τύχη να ζήσω σε απλούστερες εποχές, όταν οι άνθρωποι έκαναν πραγματική παρέα, μιλούσαν μεταξύ τους και δεν επικοινωνούσαν μέσω κινητών, θα σας γνωρίσω κάποια παλιά και προφανώς ξεχασμένα αστεία. Πρόκειται για τον αναγραμματισμό των λέξεων ώστε να βγαίνει ένα αστείο αποτέλεσμα. Για παράδειγμα την ιταλίδα τραγουδίστρια Ραφαέλα Καρά την λέγαμε Καραέλα Ραφά.
Επειδή, παρά την λιτότητα, όλοι θα προσπαθήσουν να έχουν ένα πλούσιο τραπέζι αυτές τις ημέρες, σας παραθέτω κατάλογο με εδέσματα για να διαλέξετε.
Ολή σας κάρεξη

Κρεατικά:
Καπάκι αρναμά
Κοσκίνι κουνελιστό
Γαστρόλες στην μπρίζα
Στιφός λαγάδο
Πατάκι με αρνάτες στον φούρνο
Φιλερινά χοιτάκια
Σμυρνουκάκια σουτζέικα

Πουλερικά:
Κοτάτο λεπονόπουλο
Γεμιστούλα γαλοπή
Ψητόπουλο κοτό
Φούρνορας στον κόκο
Ριζόπουλο με κοτότο
Μουστόπουλο με κοτάρδα
Γιουβόπουλο με κοτέτσι

Ορεκτικά:
Τυρέτα με ομελί
Λουκαλέτα με ομένικα
Τηγάνες πατατητές
Σαλτσαρόνια με μάκα
Καρβάτες στα πάτουνα
Ογκρατόνια μακαρέν
Γέχανο λαμιστό με κιμάνικα και λουκά
Βρυξελάκια Λαχανών
Φουρνάτες πάτου

Ψάρια:
Σαρδές ψητέλες
Σκορδαλιάρος μπακαλιά
Γαρές ψητίδες
Άχνια μυδιστά
Σύδια μαγανάκι
Στιπιές σουφάδο

Γλυκά:
Σιρολόπιτα βασιπιαστή
Τραγανέδες κουραμπιοί
Μπισκίδες με σταφότα
Τσίζμα με κρεκέϊκ
Γεμίστι τσουρεκό
Βουσκοτάκια μπιστύρου

Χριστά καλούγεννα, πόνια χρολά, και χρονισμένος ο νέος ευτύχης.»

 
1 σχόλιο

Posted by στο 22 Δεκεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Το σκούντημα της Ηρούς

Σε εμένα απευθύνομαι!!! Πρωταρχικά!!!
Και σε εσένα, εάν θέλεις να το δεις αλλιώς… Όχι με τον συνήθη τρόπο…

Κοιμάμαι… Μέρα και νύχτα… Επαναλαμβάνω ΟΛΑ τα πράγματα… Σαν παπαγάλος…
Και όπως λέει και ο αγαπημένος μου συγγραφέας, δεν ξυπνάω ούτε με κανονιές…

Μικρές αναλαμπές υπάρχουν, ναι.. Αλλά είναι μικρές και κρατούν λίγο…

Τι θέλω;;;
Απαντήσεις θέλω…
Σοβαρές, στιβαρές, με δύναμη και αποφασιστικότητα!!!

Όχι από βιβλία, όχι από ανθρώπους, όχι από το παρελθόν μου, ούτε και από το μέλλον μου…
Αλλά από Εμένα-ΕΣΕΝΑ… Δηλαδή το βαθύ ΜΕΣΑ μου… Το ΕΙΝΑΙ μου…

Δεν με νοιάζει τι λέω, τι κάνω, τι σκέφτομαι και πως αισθάνομαι… Αυτά τα ξέρω…
Και τα κουμαντάρω με τον καλύτερο τρόπο… Χωρίς να βλάπτω ποτέ… κανέναν…

Με νοιάζει όμως και καίγομαι, φωτιά τα μπατζάκια μου έχουν αρπάξει, για να μάθω… Τις αιτίες και τις αιτίες των αιτιών και τις αιτίες των αιτιών των αιτιών… Όσο πιο πίσω και μπροστά και πάνω και κάτω και ρηχά και βαθιά, πάει αυτή η Γνώση…
Και όπου θέλει ας με πάει…

Πόσο θα ζήσω ακόμα;;; Και πως θα φύγω από αυτήν την ζωή, έτσι ΑΝΙΔΕΗ;;;

Αν μπορέσω τουλάχιστον να πω φεύγοντας το: «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα», θα σημαίνει την Γνώση της Άγνοιάς μου μπροστά στο Ακτινοβόλο Άπειρο!!! Μπροστά στο Μεγαλείο αυτού του Είναι!!!

Ω Θεέ!!!
Στέκω γονυπετής μπροστά σε αυτήν Σου την Τελειότητα!!!
Μπροστά στην πιο υπέροχη Δημιουργία Σου!!! Που είναι παντού!!!
Στο κάθε τι μικρό!!! Ορατό και αόρατο!!!
Μέχρι το κάθε τι μεγάλο!!! Ορατό και αόρατο!!!
Είσαι τόσο Φανερός και τόσο απελπιστικά Κρυμμένος!!!

Σε νοιώθω μέσα στην καρδιά μου… Σιγοτραγουδάς τους κτύπους της…
Αλλά είμαι μισόκουφη… Δώσε τόνο!!! Δώσε ένταση!!!

Εξομολογούμαι Θεέ!!!
Ακόμα είμαι γεμάτη από εμένα…
Πώς θα γεμίσω από ΕΣΕΝΑ;;; Ψυχή της ψυχής μου!!!
Έλα πιο κοντά!!!
Πεινάω και διψάω…

 
4 Σχόλια

Posted by στο 17 Δεκεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Ξωτικά και Νεράιδες!!!

Τα λατρεύω!!!
Το 11ο βιντεάκι μου, ακριβώς 10 ημέρες πριν τα Χριστούγεννα!!!
Αφιερωμένο σε εσάς αγαπημένοι μου φίλοι!!!

 
4 Σχόλια

Posted by στο 15 Δεκεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 

Το «τέρας» ξύπνησε…

Υπάρχουν άνθρωποι με ανησυχίες… Και άλλοι χωρίς…

Οι πρώτοι είναι αυτοί που τρώγονται με τα ρούχα τους… Και θέλουν πάντα να μαθαίνουν… Και είναι πάντα με ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ ζωγραφισμένο στο πρόσωπό τους…

Δεν είναι συνηθισμένοι άνθρωποι…

Δεν πείθονται εύκολα… Δεν συμβιβάζονται με ότι τους προσφέρουν… Ας έχει και το πιο υπέροχο περιτύλιγμα…

Άνθρωποι που έχουν βιώσει το διαφορετικό…
Στο ξύπνιο και στον ύπνο τους…

Μία από αυτούς είμαι και εγώ…

Μπορεί να περάσουν ώρες και ημέρες και μήνες και χρόνια…
Αλλά πάντα επιστρέφω στο σημείο μηδέν…

Ποια είμαι;;;
Γιατί είμαι εδώ;;;
Τι σκοπούς εξυπηρετώ;;;
Τι είναι η ζωή;;;
Τι είναι ο θάνατος;;;
Τι υπάρχει πέρα από τις αισθήσεις μου;;;
Πως μπορώ να το δω;;;
Που ευρίσκεται το Αόρατο;;;
Πως μπορώ να το πλησιάσω;;;
Πως μπορώ να είμαι τμήμα του;;;
Γιατί είμαι έτσι που είμαι;;;
Τι θα μου γεμίσει τα κενά;;;
Γιατί δεν ικανοποιούμαι με τα καλυτερότερα;;;

Το «τέρας» ξαναξύπνησε από τον λήθαργό του…

Και με ρωτάει… Και θέλει… Και δεν του αρκεί τίποτα… Ούτε και αυτά τα παλιά που έχω να του δείξω σαν εμπειρίες…
Γελάει κοροϊδευτικά και μου λέει:
«Μέχρι εδώ μπόρεσες να φτάσεις;;; Χαχαχα!!!»

Και εγώ πονάω με έναν πόνο γλυκό και θανατηφόρο συνάμα…
Γιατί ξέρω ότι ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ!!!

 
7 Σχόλια

Posted by στο 11 Δεκεμβρίου 2014 in Σκέψεις

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: