RSS

Monthly Archives: Μαρτίου 2015

21η Διάλεξη «Επιστροφή και υποτροπή» (μερικώς θεωρητική διάλεξη)

Επιστροφή
Η μονάδα ζωής για οποιοδήποτε ζωντανό πλάσμα ισοδυναμεί με κάθε παλμό της καρδιάς του. Η ζωή ενός πλανήτη είναι 2.700.000.000 παλμοί. Αυτή η ίδια ποσότητα αντιστοιχεί στο μυρμήγκι, στο σκουλήκι, στον αετό, στο μικρόβιο και στον άνθρωπο.
Ο παλμός ενός κόσμου πραγματοποιείται σε 27.000 χρόνια, όμως οι καρδιές των εντόμων πάλλονται πιο γρήγορα. Σε ένα έντομο που ζει μόνο ένα καλοκαιρινό απόγευμα, η καρδιά του έχει να κάνει την ίδια ποσότητα παλμών με έναν πλανήτη.
Ο χρόνος δεν είναι μια ίσια γραμμή αλλά μια κλειστή καμπύλη. Η αιωνιότητα είναι άλλο πράγμα και δεν έχει να κάνει τίποτα με τον χρόνο.
Υπάρχουν έξι βασικές διαστάσεις, τρεις γνωστές (μήκος, πλάτος και ύψος) και τρεις άγνωστες (χρόνος, αιωνιότητα και αυτό που βρίσκεται πιο πέρα από τον χρόνο και την αιωνιότητα).
Αυτή είναι η σπείρα των έξι καμπύλων. Ο κύκλος του χρόνου γυρίζει μέσα στον κύκλο της αιωνιότητας. Στην αιωνιότητα δεν υπάρχει χρόνος, όμως ο χρόνος γυρίζει μέσα στον κύκλο της.
Ο θάνατος είναι η επιστροφή στην αρχή της ζωής με την δυνατότητα της επανάληψής της στην σκηνή μιας νέας ύπαρξης. Η ζωή είναι μία ταινία.
Όταν η προβολή τελειώσει μέσα στο καθορισμένο χρόνο της, η ταινία τυλίγεται σε μια μπομπίνα και μεταφέρεται στην αιωνιότητα.
Υπάρχει όμως επαναφορά, επιστροφή. Επανερχόμενοι στον κόσμο τούτο, η ταινία ξετυλίγεται και προβάλλεται εκ νέου πάνω στο πανί της ύπαρξης.

Όταν ο άνθρωπος πεθαίνει τρία πράγματα πάνε στον τάφο:
Το φυσικό σώμα, το ζωτικό σώμα και η προσωπικότητα.
Το ζωτικό ή αιθερικό σώμα το οποίο ανήκει στον χρόνο (στην τέταρτη διάσταση), πεθαίνει και διαλύεται σχεδόν ταυτόχρονα με το φυσικό, αφού αποτελεί κομμάτι του.
Η προσωπικότητα αργεί πάρα πολύ να διαλυθεί και εξαρτάται από το πόσο την συντηρούν με την ενθύμησή τους οι συγγενείς και πόσο ισχυρή ήταν όταν ζούσε ο άνθρωπος.
Η προσωπικότητα γενικά ζει σε μια κλειστή καμπύλη χρόνου. Τελειώνει ο χρόνος και μαζί του τελειώνει η προσωπικότητα. Όταν όμως γυρίσει η ρόδα, εμφανίζεται πάνω στην γη ένας καινούργιος χρόνος μαζί με μία καινούργια προσωπικότητα.
Αυτό που σίγουρα δεν διαλύεται όταν πεθαίνει ο άνθρωπος, είναι η μνήμη, το λάθος που διαιωνίζεται, το ΕΓΩ.
Τα Εγώ του μακαρίτη, έχοντας παντελή άγνοια για το τι έχει πραγματικά συμβεί, απομακρύνονται προς το κατώτερο αστρικό πεδίο. Συνεχίζουν να ζουν εκεί υπνωτισμένα, εκπληρώνοντας το καθένα τις υποχρεώσεις του και όταν έρθει ο κατάλληλος χρόνος, οι κύριοι του Νόμου του Κάρμα επιτρέπουν την επιστροφή τους σε ένα καινούργιο σώμα.
Τότε αυτά επιστρέφουν για να ντυθούν με τα καινούργια δερμάτινα ρούχα τους, επειδή «Το παρελθόν προβάλλεται προς το μέλλον μέσα από το δρομάκι του παρόντος».
Όλοι οι ρομαντισμοί των συζύγων και των ερωτευμένων την στιγμή της σεξουαλικής συνεύρεσης, σχετίζονται δυνητικά με τις τελευταίες στιγμές εκείνων που ψυχορραγούν. Λέγεται ότι «Το μονοπάτι της ζωής είναι διαμορφωμένο με τα ίχνη των οπλών του αλόγου του θανάτου». Με τον θάνατο κλείνει ο χρόνος και ανοίγει η αιωνιότητα. Ο κύκλος της αιωνιότητας πρώτα ανοίγει, αλλά μετά την επιστροφή του Εγώ στον κύκλο του χρόνου, ξανακλείνει.
Η επιστροφή βέβαια δεν πραγματοποιείται αμέσως με τη γέννηση του ανθρώπου. Στο νεογέννητο ενσωματώνεται μόνο το μικρό ποσοστό της ελεύθερης Ουσίας του. Αργότερα, και στον βαθμό που δημιουργείται η προσωπικότητα στο νέο πλάσμα, ενσωματώνονται σιγά-σιγά και τα Εγώ. Η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται γύρω στο 7ο έτος της ηλικίας του.
Κάποια Εγώ δεν επιστρέφουν. Μπορεί πριν (κατά την διάρκεια της δουλειάς με το Εγώ) ή μετά τον θάνατο, να βυθιστούν στο ορυκτό βασίλειο ή να συνεχίσουν σε ζωικούς οργανισμούς, ή και να ριζώνουν αποφασιστικά σε καθορισμένα μέρη.
Η υποτροπή
Είναι η επανάληψη των γεγονότων, σκηνών και συμβάντων από ύπαρξη σε ύπαρξη, συν τις καλές και κακές επιπτώσεις.
Αυτό συμβαίνει γιατί με βάση τον νόμο του κάρμα, στην νέα ύπαρξη θα υπάρξει ανταπόδοση για τις πράξεις που έχουμε κάνει στην προηγούμενη.
Οι αιτίες φέρνουν αποτελέσματα και τα αποτελέσματα δημιουργούν καινούργιες αιτίες.
Παραδείγματα
Ο δολοφόνος που θέλει να επαναλάβει την πράξη του, τελικά θα δολοφονηθεί.
Ο κλέφτης που γεννιέται με σκοπό να κλέψει πάλι, ή θα τον κλέβουν επανειλημμένα ή θα μπει στην φυλακή.
Ο ληστής που θα επιθυμεί υποσυνείδητα να τρέχει για να ξεφεύγει, επειδή τον κυνηγούσαν ασταμάτητα στην προηγούμενη ύπαρξη, δε θα μπορεί να τρέχει, γιατί ή θα γεννηθεί με προβληματικά μέλη, ή θα τα αποκτήσει από κάποιο ατύχημα.
Το άτομο που έκανε μοιχεία και πλήγωσε τον σύντροφό του, θα υποστεί την μοιχεία από τον σύντροφό του.
Αλλά και το άτομο που έκανε καλές και ελεήμονες πράξεις, θα ανταμειφτεί για αυτές σύμφωνα με τον νόμο του Ντάρμα.
Υπάρχουν και άτομα που υπόκεινται σε αυστηρή επανάληψη και γεννιούνται στην ίδια οικογένεια, πόλη ή έθνος για πολλούς αιώνες. Είναι υποτροπιάζουσες υπάρξεις που ποτέ δεν αλλάζουν.
Αναφέρουν με σιγουριά την ηλικία που θα παντρευτούν, τον αριθμό των παιδιών που θα κάνουν, την ημερομηνία που θα πεθάνουν οι γονείς τους, την δουλειά που θα κάνουν και το εάν αυτή θα αποδώσει. Και τελικά όλα αυτά πραγματοποιούνται με καταπληκτική ακρίβεια.
Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν και τα παιδιά-θαύματα, τα οποία έχουν τόσο έντονα χαραγμένο στην μνήμη τους το επάγγελμά τους από την περασμένη τους ύπαρξη, που αρχίζουν να το εξασκούν σε πολύ μικρή ηλικία.
Η μετενσάρκωση
Είναι η Συνειδητή και θεληματική ενσάρκωση κάποιων ατόμων σε συγκεκριμένα σώματα.
Μόνο τα ιερά άτομα μετενσαρκώνονται. Ιερά είναι τα άτομα τα οποία έχουν κατορθώσει να διαλύσουν ολοκληρωτικά τα Εγώ και να δημιουργήσουν τα ηλιακά τους σώματα.
Είναι μεγάλη θυσία για αυτά τα άτομα να μετενσαρκώνονται για να σώσουν την ανθρωπότητα. Εγκαταλείπουν το Νιρβάνα, την τέλεια και ολοκληρωτική ευτυχία και έρχονται σε αυτήν την κοιλάδα των δακρύων, όπου βασιλεύει η κακία, η θλίψη και η διαφθορά.
Τελικά
Η μηχανή του νόμου της Υποτροπής είναι η τραγωδία της ζωής μας.
Μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι μέσα στον καθένα μας υπάρχουν πολλά Εγώ προηγούμενων ζωών, αρχαίων υπάρξεων, που το καθένα τους αποτελεί και διαφορετικό πρόσωπο.
Μέσα στα χιλιάδες χρόνια, τα πρόσωπα ξανασυναντιούνται για να ξαναζήσουν τα ίδια δράματα, κωμωδίες ή τραγωδίες. Το ανθρώπινο πρόσωπο δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια μηχανή στην υπηρεσία αυτών των ηθοποιών-Εγώ με τις τόσες υποχρεώσεις.
Από αυτήν την άποψη, η ανθρώπινη προσωπικότητά μας μοιάζει με κάρο συρόμενο από παντός είδους άλογα.
Αλλά…
ΑΝ διαλύουμε τα Εγώ του θυμού, οι σκηνές βίας αναπόφευκτα σταματάνε.
ΑΝ διαλύουμε σε κοσμική σκόνη την απληστία, θα σταματούσαν ολοκληρωτικά τα προβλήματα που μας δημιουργεί.
ΑΝ εκμηδενίσουμε τα Εγώ λαγνείας, θα σταματήσει να υπάρχει διανοητικός αυνανισμός και σκηνές πορνείας.
ΑΝ σκοτώσουμε τα Εγώ της υπερηφάνειας, ματαιοδοξίας, έπαρσης και αυτοσημασίας, θα σταματήσουν να παίζονται οι γελοίες σκηνές αυτών των ελαττωμάτων, από έλλειψη ηθοποιών.
ΑΝ περιορίσουμε από τον ψυχισμό μας τους παράγοντες της τεμπελιάς, της αδράνειας και της κακής διάθεσης, δεν θα μπορέσουν να επαναληφθούν οι φρικτές σκηνές αυτού του είδους ελαττωμάτων.
ΑΝ κάνουμε σκόνη τα απαίσια Εγώ της λαιμαργίας, θα σταματήσει αμέσως η ενεργή συμμετοχή μας σε συμπόσια και μεθύσια.
Τότε…
Ίσως να μην επιστρέψουμε… Ίσως να μετενσαρκωθούμε.

Σημείωση
Αυτή η διάλεξη έχει προέλθει από την συγκέντρωση, ταξινόμηση, συνδυασμό και καταγραφή αποσπασμάτων, από διάφορα βιβλία του Σαμαέλ Αούν Βεόρ.
Σε κάποια σημεία, πιθανόν να έχουν αφαιρεθεί ή προστεθεί κάποια στοιχεία (κατά την κρίση μου), για την πληρέστερη κατανόηση του κειμένου.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 30 Μαρτίου 2015 in Σκέψεις

 

Ποίημα.25

Εικοστή πέμπτη απόπειρα ποίησης!!!
Τίτλος
Η ταινία της ημέρας
Το βραδάκι σαν ξαπλώνω και το σώμα μου τεντώνω
πάνω στο ζεστό κρεβάτι, δεν το ρίχνω στο ραχάτι…
προτιμάω να δουλέψω και γλυκούς καρπούς να δρέψω,
χωρίς παραμυθιάσματα και άλλα ξελογιάσματα!!!

Βλέπω όλη μου την μέρα, μπας και πάω παραπέρα
μακριά από το Εγώ μου, τον συνήθη εαυτό μου!!!
Πότε ήμουν λαθεμένη και τελείως κοιμισμένη
και πως το πήρα είδηση και έδρασα με Συνείδηση!!!

Βλέπω πάντα τις θέσεις μου, σε όλες μου τις σχέσεις μου!!!
Πόσους ανθρώπους έβλαψα, άσχετ΄ αν μετά έκλαψα…
Πόσες φορές εγλίστρησα κι έπεσα και τσακίστηκα…
Για να μην το ξανακάνω κι άλλο χρόνο να μην χάνω!!!

Και όταν η δουλειά τελειώσει και ο νους μου χαλαρώσει,
προσπαθώ να εμβαθύνω, τίποτα να μην αφήνω
χωρίς σωστή εξάλειψη και «κερδοφόρα» διάλυση
από την Θεικότητα!!! Εκεί ΄ναι η ΟΛΟΤΗΤΑ!!!

16. Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 
Σχολιάστε

Posted by στο 28 Μαρτίου 2015 in Σκέψεις

 

20η Διάλεξη «Κάρμα και Ντάρμα»

Ο Σαμαέλ γράφει σε κάποιο βιβλίο του: «Οι Δάσκαλοι μπορούν κατά βούληση να εκλέξουν το ζώδιο κάτω από το οποίο θα μετενσαρκωθούν, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί με τους υπόλοιπους απλούς κοιμισμένους ανθρώπους που επιστρέφουν στην ζωή μετά τον θάνατό τους. Φυσικά και για αυτούς δεν υπάρχει αδικία. Ανάλογα με αυτά που έχουν κάνει στην προηγούμενη ζωή, οι Δάσκαλοι του Κάρμα θα διαλέξουν το ζώδιο στο οποίο θα γεννηθούν. Έτσι όταν ανασαίνουμε για πρώτη φορά, επανερχόμαστε επηρεασμένοι εσωτερικά από το άστρο που θα κυβερνά την νέα μας ύπαρξη. Στο θαυμαστό βιβλίο του ζωδιακού είναι γραμμένο το πεπρωμένο κάθε πλάσματος που επιστρέφει στον κόσμο».
Τι είναι όμως αυτό το πεπρωμένο;
Ερχόμενοι στην ζωή, μας έχει δοθεί ένα ποσοστό ελεύθερης βούλησης με βάση το οποίο δρούμε, σκεπτόμαστε και αισθανόμαστε, χωρίς τις περισσότερες φορές να δίνουμε λογαριασμό σε κανένα.
Μπροστά μας πάντοτε, στηριζόμενοι σε αυτήν την ελεύθερη δράση, έχουμε τουλάχιστον δύο επιλογές. Εμείς είμαστε αυτοί που αποφασίζουμε κάθε φορά ποιον δρόμο θα ακολουθήσουμε. Ποια είναι η εναλλακτική λύση με τα καλύτερα αποτελέσματα για να την υιοθετήσουμε. Η απόφασή μας θα εξαρτάται πάντα από τα ενδιαφέροντα, τους στόχους και τους σκοπούς που έχουμε. Ανάλογα με τις αποφάσεις και τις δράσεις μας, θα έχουμε κάθε φορά και τα αντίστοιχα αποτελέσματα.
Υπάρχουν δύο δρόμοι στους οποίους μπορούμε να βαδίσουμε στη πορεία της ζωής μας. Της αρετής και της κακίας.
Ακούγεται, ότι μέσα στους περισσότερους ανθρώπους υπάρχει μία φωνή χωρίς φωνή, που όταν πρόκειται να δράσουν λανθασμένα, τους αποτρέπει. Η φωνή αυτή δεν είναι τίποτε άλλο από το ελεύθερο ποσοστό της Ουσίας, που αν και μας παρέχει ελευθερία κινήσεων εν τούτοις μας προειδοποιεί πάντα για την δράση μας.
Επειδή τα καλά ή κακά αποτελέσματα τα βιώνουμε στο πετσί μας, είναι απαραίτητο να προσπαθούμε να τα εξετάζουμε με στόχο να τα επαναλαμβάνουμε όταν μας εξυπηρετούν και να τα αποφεύγουμε όταν μας ζημιώνουν και να δούμε τις αιτίες που μας οδήγησαν σε αυτά, να τις κατανοούμε και να τις διαλύουμε όταν είναι αντίθετες με τους σκοπούς μας.
Πρέπει να γνωρίζουμε επίσης ότι, σύμφωνα με τον νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος, πράξεις που δεν κατανοήθηκαν και δεν μετατράπηκαν σε αυτήν την ύπαρξη, θα επαναληφθούν στην επόμενη.
Υπάρχουν δύο συμπαντικοί και οικουμενικοί νόμοι
Ο Νόμος του ΚΑΡΜΑ και ο Νόμος του ΝΤΑΡΜΑ.
Σύμφωνα με αυτούς τους δύο πανίσχυρους νόμους, τα πάντα προκαθορίζονται από τις πράξεις προηγούμενων ζωών μας και την ευθύνη για την τιμωρία ή την επιβράβευση, την έχει ο ίδιος ο άνθρωπος, ανάλογα με τον τρόπο που ζει και ενεργεί.
Δεν υπάρχει ένας προσωπικός Θεός που μισεί και τιμωρεί ή που αγαπά και συγχωρεί.
Ο Θεός είναι συμπονετικός και δίκαιος και κάθε ψυχή μετά θάνατον, κρίνεται και λαμβάνει αυτό που της αξίζει, με απόλυτη ακρίβεια.
Έτσι
Κάρμα είναι η ανταπόδοση για τις κακές πράξεις που κάναμε και για τις καλές που μπορούσαμε να κάνουμε, αλλά δεν κάναμε.
Ντάρμα είναι η ανταμοιβή που λαμβάνουμε για τις καλές πράξεις που κάναμε.
Κάθε κακή πράξη είναι ένα γραμμάτιο που υπογράφουμε, πληρωτέο στην ζωή που ακολουθεί.
Γιατί η ζωή είναι οικονομικά. Αν ξοδεύεις το κεφάλαιο σου σε διασκέδαση και σε άσκοπες σπατάλες, θα πέσεις έξω. Αντίθετα αν κάνεις οικονομία, θα έχεις καλά κέρδη που μεταφράζονται σε καλή ζωή, ευνοϊκές συνθήκες και υγεία. Όποιος έχει κεφάλαιο με το οποίο μπορεί να πληρώσει, πληρώνει και τα καταφέρνει καλά με το εμπόριό του. Όποιος δεν έχει με τι να πληρώσει, πρέπει να πληρώνει με πόνο.
Είναι απαραίτητο να κατανοήσει κάποιος ολοκληρωτικά τις βάσεις και τις λειτουργίες του νόμου του κάρμα, γιατί έτσι θα μπορέσει να προσανατολίσει το πλοίο της ζωής του με θετικό και εποικοδομητικό τρόπο.
Λέγεται επίσης ότι: «Όταν ένας κατώτερος νόμος υπερβαίνεται από ένα ανώτερο, ο ανώτερος νόμος ξεπλένει τον κατώτερο νόμο». Αυτό σημαίνει ότι τον λέοντα του νόμου τον καταπολεμάς με την ζυγαριά.
Εάν κάποιος θέλει να πληρώσει τα χρέη του, οφείλει να κάνει καλά έργα γιατί διαφορετικά πληρώνει με ανώτατο πόνο. Η λαϊκή σοφία λέει «κάνε το καλό και ρίξ΄ το στο γιαλό».
Εννοούμε επίσης σαν καλά έργα και όλες τις σκόπιμες και θεληματικές πράξεις, που έχουν σαν σκοπό να αποτρέψουμε το κακό και να αποφύγουμε την δημιουργία μεγαλύτερου φορτίου. Και αυτό γιατί, όλοι έχουμε την δυνατότητα να αλλάξουμε το κάρμα μας γιατί διαφορετικά δεν θα υπήρχε ελευθερία βούλησης.
Παράδειγμα
Ας υποθέσουμε ότι «πρέπει» να σκοτώσω κάποιον σε αυτήν την ζωή, σαν ανταπόδοση από την προηγούμενη. Εγώ όμως, επειδή σε αυτήν την ζωή έχω καταφέρει να δουλέψω αρκετά με το Εγώ «δολοφόνος», έχω οριστικά και αμετάκλητα αποφασίσει ότι δεν βάφω τα χέρια μου με αίμα σε καμία περίπτωση.
Τότε πως θα εκπληρωθεί και αυτό που είναι γραμμένο και η δική μου τωρινή βούληση;
Η απάντηση-υπόθεση είναι η εξής:
Θα μπορούσε αυτός ο κάποιος να περπατάει στον δρόμο και καθώς περνάω με το αυτοκίνητο μου, να πατήσω με την ρόδα κυριολεκτικά κατά λάθος μια πέτρα, η οποία θα εκτοξευτεί και θα τον χτυπήσει μέχρι θανάτου.
Έτσι θα έχουν εκπληρωθεί και τα δύο.
Τελικά
Μπορεί να υπάρξει διαπραγμάτευση με τους κυρίους του νόμου του κάρμα εφόσον έχει συγκεντρωθεί αρκετό κεφάλαιο, αλλά αυτή είναι δυνατή μόνο μέσω διαλογισμού.
Να σημειώσουμε ότι, ενώ όλες οι πόρτες είναι κλεισμένες για τον ανάξιο άνθρωπο, η πόρτα της μετάνοιας είναι πάντα ανοικτή.
«Ζητείστε και θα σας δοθεί, κτυπήστε και θα σας ανοίξουν», είναι η εντολή που άφησε ο Χριστός στους μαθητές του.
Κάποιος είπε
«Η ζωή μοιάζει με μια λευκή κόλλα χαρτιού κάποιου σχολικού διαγωνίσματος. Σε δεδομένο χρόνο καλείσαι να την γεμίσεις. Με το πέρας του χρόνου αυτού, την παραδίδεις. Ότι έγραψες, έγραψες. Ακριβώς όπως στο σχολείο. Άλλος καθαρογράφει, άλλος μουντζουρώνει και άλλος ζωγραφίζει. Η κάθε κόλλα είναι αυστηρά προσωπική. Κανείς δεν μπορεί να γράψει σε άλλη κόλλα εκτός από την δική του. Μπορεί βέβαια να αντιγράψει (οπότε ας προσέχουμε από πού αντιγράφουμε). Όπως επίσης, κανείς δεν μπορεί να βαθμολογήσει την κόλλα του διπλανού του. Να θυμόμαστε όμως ότι η κάθε κόλλα παίζει ρόλο στην γενική βαθμολογία όλης της τάξης».

Σημείωση
Αυτή η διάλεξη έχει προέλθει από την συγκέντρωση, ταξινόμηση, συνδυασμό και καταγραφή αποσπασμάτων, από διάφορα βιβλία του Σαμαέλ Αούν Βεόρ.
Σε κάποια σημεία, πιθανόν να έχουν αφαιρεθεί ή προστεθεί κάποια στοιχεία (κατά την κρίση μου), για την πληρέστερη κατανόηση του κειμένου.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 27 Μαρτίου 2015 in Σκέψεις

 

19η Διάλεξη «Η διάλυση του Εγώ»

Φυσιολογικά ο γνωστικός μαθητής δεν ξέρει από πού να αρχίσει με την διάλυση του Εγώ. Για να διαλύσει το Εγώ, πρέπει να αναπτύξει την αυτοπαρατήρηση. Είναι απαραίτητο να μάθει να παρατηρεί για να αυτοπαρατηρείται, γιατί αυτό που προέχει είναι να ανακαλύψει το ελάττωμα που θα καταπολεμήσει.
Κάποιος γνωρίζει ότι κάθεται σε μια καρέκλα, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι την έχει παρατηρήσει. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε μια κατάσταση απροσεξίας, ενώ στην δεύτερη μια κατάσταση συγκεντρωμένης προσοχής.
Μπορεί κάποιος να ξέρει ότι την στιγμή αυτή σκέφτεται, ότι ακολουθεί ορισμένες αρνητικές ή θετικές και προδεδικασμένες σκέψεις, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι τις παρατηρεί.
Μπορεί ακόμα να αντιληφθεί κάποια αρνητική κατάσταση μέσα του, μια πεσμένη συναισθηματική κατάσταση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι την παρατηρεί.
Σαν πρώτο βήμα πρέπει να παρατηρήσει το προκείμενο ελάττωμα και να γνωρίσει τον τρόπο λειτουργίας του, μιας και οποιοδήποτε Εγώ εκφράζεται στο κινητικό ή στο ένστικτο κέντρο σε κάποια μορφή και στο συγκινησιακό ή στο διανοητικό κέντρο σε άλλη.
Όταν κάποιος θέλει να παρατηρήσει το Εγώ του, οφείλει να το κάνει μέσα στο πεδίο της πρακτικής ζωής, με όλα τα προβλήματα και τις κακοτοπιές της.
Μέσα σε αυτό το γυμνάσιο του πόνου εκδηλώνονται αναπόφευκτα τα ελαττώματα που κρύβει ο καθένας.
Η οποιαδήποτε αντίξοη κατάσταση, μας προσφέρει πλούσιες ευκαιρίες. Δυστυχώς οι άνθρωποι θέλουν να αποφύγουν τέτοιες καταστάσεις και διαμαρτύρονται αντί να ευχαριστιούνται για τέτοιες λαμπρές δυνατότητες.
Όμως, όσο πιο δύσκολο είναι το γύμνασμα, τόσο καλλίτερο είναι το αποτέλεσμα για την αυτοανακάλυψη.
Αφού λοιπόν έχει παρατηρήσει και έχει γνωρίσει το Εγώ, πρέπει στην συνέχεια να το αξιολογήσει κριτικά, να το αναλύσει και να το καταλάβει βαθιά σε όλα τα επίπεδα του νου, να το αποκαλύψει και φυσικά να το κρίνει. Αυτό είναι το δεύτερο βήμα.
Μετά έρχεται το τρίτο βήμα που είναι η εκτέλεση του Εγώ. Τότε είναι που χρειάζεται η συγκέντρωση στην Θεϊκή Μητέρα. Να την παρακαλέσει να αποδυναμώσει από τον ψυχισμό του και να κάνει στάχτη το συγκεκριμένο ελάττωμα.
Όσο το Εγώ διαλύεται, η Ουσία απελευθερώνεται σιγά-σιγά.
Στο τέλος, όταν όλα τα Εγώ θα έχουν διαλυθεί απόλυτα, θα έχει σχηματισθεί μέσα μας ένα κέντρο μόνιμης Συνείδησης.
Σε αυτήν την πάνσοφη και θεία Συνείδηση υπάρχουν εν ενεργεία όλες οι πραγματικές δυνάμεις του Πνεύματος.
Είναι μια ελεύθερη και φωτισμένη Συνείδηση, που μπορεί να δει, να ακούσει, και να αγγίξει τις μεγάλες αλήθειες των Ανώτατων Κόσμων.
Γιατί πρέπει να μάθουμε πώς να προσευχόμαστε
Είναι γνωστό ότι μέσα μας υπάρχουν πολλά Εγώ-πρόσωπα που ζουν ανεξάρτητα και που πολλές φορές έχουν και αντιφατικά συμφέροντα.
Οφείλουμε να πούμε ότι κάθε Εγώ που βγαίνει στην επιφάνεια έχει ορισμένες υποχρεώσεις:
Ο ληστής για παράδειγμα, φέρνει μέσα του μια σπηλιά από ληστές και ο κάθε ένας από αυτούς έχει ποικίλες υποχρεώσεις, σε διαφορετικές μέρες, ώρες ή τόπους.
Ο ανθρωποκτόνος φέρνει μέσα στην ψυχή του ολόκληρη λέσχη από φονιάδες με ανάλογες υποχρεώσεις και ο έμπορος μια αλυσίδα από αγορές.
Κάθε Εγώ έχει το δικό του ατομικό κριτήριο, τις δικές του ιδέες, αντιλήψεις και επιθυμίες και πραγματοποιεί καθορισμένες πράξεις.
Το πιο σοβαρό είναι ότι όλα συγκρούονται μεταξύ τους, πολεμάνε για την υπεροχή και κάθε ένα θέλει να είναι ο κύριος, το αφεντικό.
Στην συνηθισμένη κατάσταση ασυνειδησίας που βρισκόμαστε, δρώντας τα Εγώ στα κέντρα μας, παρατηρούμε ότι άλλο ζητάει το ένα Εγώ μέσω του νου, άλλο το άλλο Εγώ μέσω του συναισθήματος και άλλο το τρίτο μέσω του κινητικού κέντρου.
Με βάση αυτές τις διαπιστώσεις, γίνεται κατανοητό ότι η οποιαδήποτε προσπάθεια για προσευχή θα καταλήξει να γίνεται μηχανικά και δεν θα μας οδηγήσει στα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Για να προσευχηθούμε σωστά, πρέπει αρχικά να είμαστε σε κατάσταση Ανάμνησης του εαυτού μας, σε αυτήν την ιδιαίτερη κατάσταση όπου η προσευχή μας φτάνει μέχρι την Θεϊκή Μητέρα.
Σε αυτήν την κατάσταση, για να είναι τέλεια και αποτελεσματική η συγκέντρωση, χρειάζεται να έρθει σε καθαρή σχέση με το νου, να την αισθανθεί η καρδιά και να κινηθεί, να ενεργήσει μέσα στο νόημα των λόγων της προσευχής. Δηλαδή να ενωθούν σκέψη, συγκίνηση και πράξη σ’ ένα μόνο πράγμα.
Αυτή είναι η Συνειδητή προσευχή που διαφέρει από την μηχανική, γιατί αυτή πραγματικά αρχίζει να φέρνει αποτελέσματα.
Συγκεκριμένη διδακτική για την διάλυση του Εγώ
Τα Ευαγγέλια λένε: «Στην υπομονή θα κατέχετε τις Ψυχές σας». Στην σημερινή εποχή που ζούμε, είναι αυτονόητο ότι κανένας δεν κατέχει ολοκληρωτικά την Ψυχή του. Η κατοχή της Ψυχής είναι ένας μεγάλος πόθος για πολλούς ανθρώπους. Το να μπορέσει κάποιος να γίνει κύριος της ίδιας της Ψυχής του, το να καταφέρει να την αποκρυσταλλώσει μέσα του, είναι κάτι τρομερά θεϊκό.
Για να γίνει όμως αυτό, χρειάζεται το ΝΕΡΟ ΝΑ ΒΡΑΣΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΑΤΟ ΒΑΘΜΟΥΣ, διότι αν δεν βράσει, δεν θα αποκρυσταλλώνεται ότι πρέπει να αποκρυσταλλωθεί και δεν θα διαλύεται ότι πρέπει να διαλυθεί.
Αυτό σημαίνει ότι για την ριζική διάλυση οιουδήποτε Εγώ, χρειάζεται να περάσει κανείς αναπόφευκτα από δυνατές συναισθηματικές κρίσεις, επειδή η διάλυση του Εγώ πάντα συνοδεύεται από πόνο και μετάνοια.
Πρακτική εφαρμογή
Ας υποθέσουμε ότι είδαμε τον σύντροφό μας να είναι σεξουαλικά με κάποιον άλλο άνθρωπο. Παρατηρήσαμε ότι εκτός από την ζήλεια, εμφανίστηκε ο θυμός, το μίσος και η αυτοαγάπη.
Πολύ ήρεμοι το βράδυ, ξαπλωμένοι στο κρεββάτι μας ανάσκελα, με το σώμα χαλαρό, τα μάτια κλειστά και αναπνέοντας ρυθμικά, μπαίνουμε σε κατάσταση αυτοπαρατήρησης.
Στην συνέχεια κάνουμε την αναδρομική ταινία της ημέρας, βρίσκουμε το γεγονός και βλέπουμε την σκηνή όπως ακριβώς συνέβη.
Θα βρούμε τότε το Εγώ της ζήλειας σαν πρώτη αιτία, ύστερα εκείνο της τρομερής οργής και μετά της αυτοαγάπης πληγωμένο θανάσιμα.
Γυμνά αυτά τα τρία Εγώ που πρωτοστάτησαν στην σκηνή, όταν πια θα τα έχουμε καταλάβει κατά την διάρκεια της πρακτικής και θα τα έχουμε ματώσει με το μαχαίρι της αυτοκριτικής, πρέπει να τα διαλύσουμε με την βοήθεια της Θεϊκής Μητέρας.
Αυτό επαναλαμβάνεται και τις επόμενες μέρες μέχρι να εκμηδενιστούν απόλυτα τα Εγώ της μοιραίας αυτής σκηνής.
Στον βαθμό που η εργασία αυτή γίνεται μεθοδικά και αποτελεσματικά και στον βαθμό που η αίσθηση της ψυχολογικής αυτοπαρατήρησης έχει εξελιχθεί μέσα μας, θα μπορέσουμε να δούμε τα Εγώ να μικραίνουν και να παίρνουν την μορφή μικρού παιδιού. Πρέπει όμως να συνεχίσουμε μέχρι το τέλος, μέχρι να τα κάνουμε Κοσμική Σκόνη.

Σημείωση
Αυτή η διάλεξη (όπως και οι προηγούμενες και οι επόμενες) έχει προέλθει από την συγκέντρωση, ταξινόμηση, συνδυασμό και καταγραφή αποσπασμάτων, από διάφορα βιβλία του Σαμαέλ Αούν Βεόρ.
Σε κάποια σημεία, πιθανόν να έχουν αφαιρεθεί ή προστεθεί κάποια στοιχεία (κατά την κρίση μου), για την πληρέστερη κατανόηση του κειμένου.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 24 Μαρτίου 2015 in Σκέψεις

 

18η Διάλεξη «Ο κόσμος των σχέσεων»

Ο κόσμος των σχέσεων έχει τρεις πολύ διαφορετικές όψεις τις οποίες χρειάζεται να τις ξεκαθαρίσουμε με ακρίβεια.
Πρώτη:
Είμαστε συσχετισμένοι με το πλανητικό σώμα, δηλαδή το φυσικό μας σώμα.
Δεύτερη:
Επειδή ζούμε στον πλανήτη Γη, αυτό έχει σαν λογική συνέπεια να συνάπτουμε σχέσεις με τον εξωτερικό κόσμο και με όλα τα ζητήματα που μας αφορούν (οικογενειακά, εμπορικά, χρηματικά, ζητήματα καθηκόντων, επαγγελματικά, πολιτικά κλπ).
Τρίτη:
Είναι η σχέση του ανθρώπου με τον εαυτό του τον ίδιο.
Για την πλειοψηφία των ανθρώπων το τρίτο είδος σχέση δεν έχει την παραμικρή σημασία. Δυστυχώς τους ενδιαφέρουν μόνον τα δύο πρώτα είδη και αντιμετωπίζουν αυτό το τρίτο, με την πιο απόλυτη αδιαφορία.
Η τροφή, η υγεία, τα χρήματα και οι επιχειρήσεις, αποτελούν πραγματικά τις κύριες ανησυχίες των ατόμων.
Είναι όμως σαφές, ότι αν και τα δύο πρώτα είδη σχέσεων είναι τελείως εξωτερικά, απασχολούν και καταναλώνουν καθημερινά όλους τους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν σαν στόχο την ικανοποίησή τους.
Το φυσικό σώμα μας άλλοτε αρρωσταίνει και άλλοτε είναι υγειές. Αν και έχουμε την εντύπωση ότι ξέρουμε αρκετά για το σώμα και τις λειτουργίες του, στην πραγματικότητα ούτε οι καλύτεροι επιστήμονες του κόσμου δεν γνωρίζουν πολλά γύρω από αυτό.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το οστέινο και σάρκινο σώμα μας έχει τρομακτική και περίπλοκη οργάνωση. Για αυτό τον λόγο βρίσκεται πιο πέρα από την κατανόηση τόσο την δική μας όσο και της επιστήμης. Οι επιστήμονες που ασχολούνται με αυτό, συνεχώς ανακαλύπτουν κάτι που πριν δεν γνώριζαν και διαρκώς ερευνούν για να μάθουν περισσότερα.
Σε ότι αφορά την δεύτερη μορφή σχέσεων είμαστε πάντοτε θύματα των περιστάσεων. Είναι αξιοθρήνητο το γεγονός ότι ακόμα δεν έχουμε μάθει να προκαλούμε τα γεγονότα Συνειδητά. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι ανίκανοι να προσαρμοστούν με οτιδήποτε ή με οποιονδήποτε στην ζωή και ακόμα δεν έχουν βρει την πραγματική ευτυχία.
Αντιμετωπίζοντας τον εαυτό μας από την πλευρά της Εσωτερικής Δουλειάς, είναι επείγον να εξακριβώσουμε σε ποια από τις τρεις μορφές σχέσεων έχουμε ελλείψεις.
—Μπορεί να έχουμε δημιουργήσει κακή σχέση με το φυσικό μας σώμα και κατά συνέπεια να είμαστε άρρωστοι.
Για παράδειγμα έχουμε συναντήσει απαισιόδοξους ασθενείς, οι οποίοι όντας κουρασμένοι από τους γιατρούς και τα πολλά φάρμακα, έχουν παραιτηθεί από την επιθυμία να θεραπευθούν. Υπάρχουν όμως και οι αισιόδοξοι ασθενείς, που παρά τις αντιξοότητες και τα προβλήματα, αγωνίζονται για να ζήσουν.
Το σίγουρο είναι όμως, ότι η διάλυση του Εγώ θα μας επαναφέρει στην σωστή σχέση με το σώμα μας.
—Μπορεί να συμβεί να είμαστε άσχημα συσχετισμένοι με τον εξωτερικό κόσμο με αποτέλεσμα να έχουμε προστριβές, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.
Έχουμε κατά καιρούς ακούσει από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης για εκατομμυριούχους, που επειδή χάνουν την περιουσία τους στο παιχνίδι, αυτοκτονούν. Από την άλλη πλευρά όμως, εκατομμύρια είναι οι φτωχές μητέρες που ζουν και εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες, για να μπορέσουν να θρέψουν τα παιδιά τους.
Το σίγουρο είναι όμως, ότι η διάλυση του Εγώ θα μας επαναφέρει στην σωστή σχέση με τους άλλους.
—Μπορεί να είμαστε λάθος συσχετισμένοι με τον ίδιο μας τον εαυτό (που είναι και το πιο συνηθισμένο) και συνεπώς να υποφέρουμε από έλλειψη εσωτερικής φώτισης.
Πάνω σε αυτό, οφείλουμε πραγματικά να ομολογήσουμε ότι εάν η λάμπα του δωματίου μας δεν είναι συνδεδεμένη με την ηλεκτρική εγκατάσταση, το υπνοδωμάτιό μας θα βρίσκεται στα σκοτάδια. Όσοι υποφέρουν από έλλειψη εσωτερικής φώτισης, πρέπει απαραιτήτως να προσπαθήσουν να συνδέσουν τον νου τους με τα Ανώτερα Κέντρα του Είναι τους.
Υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι του εσωτερικού δρόμου, που απογοητευμένοι από έλλειψη ψυχικών δυνάμεων και εσωτερικής φώτισης, απαρνούνται την Εσωτερική Δουλειά. Οι λίγοι, είναι αυτοί που ξέρουν να επωφελούνται από τις αντιξοότητες.
Το σίγουρο είναι όμως, ότι η διάλυση του Εγώ θα μας επαναφέρει στην σωστή σχέση με τον εαυτό μας.

Σε αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς που ζούμε, είναι σίγουρα πολύ δύσκολο για κάποιον να μπορεί να αποσύρεται από τα καταστρεπτικά αποτελέσματα της ζωής. Καταλήγει όμως άκρως απαραίτητο, γιατί διαφορετικά καταβροχθίζεται αμείλικτα από την ίδια.
Οποιαδήποτε δουλειά που κάνει κανείς πάνω στον εαυτό του με σκοπό να πετύχει μία ψυχική και πνευματική ανάπτυξη, σχετίζεται πάντα με την «απομόνωση», καλώς κατανοημένη.
Και αυτό γιατί, όταν είναι κάτω από την επίδραση της ζωής, έτσι όπως συνήθως την ζούμε, δεν είναι δυνατό να αναπτύξει οτιδήποτε άλλο εκτός από την προσωπικότητα, η οποία είναι κάτι καθαρά τεχνητό και δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα και την Αλήθεια της ψυχής.
Η ανάπτυξη της Ουσίας όμως, απαιτεί αποφυγή της διαρροής των ψυχικών μας ενεργειών. Η προσπάθεια της ανάπτυξής της, βαδίζει αντίθετα από τη συνηθισμένη και τρέχουσα καθημερινή ζωή.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΑΜΕ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ
Απαιτείται όμως και κάτι άλλο
Σε καιρούς αυστηρού πειρασμού, αφόρητης μοναξιάς και απελπισίας, πρέπει κανείς να επικαλεσθεί την εσωτερική Ανάμνηση του εαυτού του.
Στα βάθη του καθενός μας βρίσκεται η Τονανζίν των Αζτέκων, η Στέλλα Μάρις, η Αιγύπτια Ίσις, ή η Θεός Μητέρα η οποία μας περιμένει πάντα υπομονετικά, για να γιατρέψει την πονεμένη μας καρδιά.
Όταν κάποιος προκαλεί στον εαυτό του το σοκ της «Ανάμνησης του Εαυτού του», παράγεται κυριολεκτικά μία θαυμάσια αλλαγή σε κάθε εργασία του σώματός του, με τέτοιο τρόπο, που τα κύτταρά του δέχονται μία εντελώς διαφορετική τροφή.
Αυτού του είδους η τροφή μας καθιστά τελικά ικανούς να αντιμετωπίζουμε θαρραλέα, συνετά και Συνειδητά, οτιδήποτε μας προκύπτει σε αυτήν την ανίερη ζωή μας.
«Ζητήστε και θα σας δοθεί, ζητήστε και θα βρείτε, κτυπήστε και θα σας ανοίξουν». Αυτή είναι η εντολή που έδωσε ο Χριστός στους μαθητές του. Πρέπει να το κάνεις όμως με απλότητα και φυσικότητα, όπως ακριβώς το μικρό παιδί που ζητάει από την μητέρα του να φάει.
«Να επαγρυπνείτε και να προσεύχεστε» ήταν επίσης η κληρονομιά που άφησε ο Χριστός στους τολμηρούς. Το να επαγρυπνείς, σημαίνει να τα κάνεις όλα ΞΥΠΝΙΟΣ και το να προσευχηθείς, είναι να αισθανθείς την φλογερή επιθυμία να ΕΙΣΑΙ.

Σημείωση
Αυτή η διάλεξη έχει προέλθει από την συγκέντρωση, ταξινόμηση, συνδυασμό και καταγραφή αποσπασμάτων, από διάφορα βιβλία του Σαμαέλ Αούν Βεόρ.
Σε κάποια σημεία, πιθανόν να έχουν αφαιρεθεί ή προστεθεί κάποια στοιχεία (κατά την κρίση μου), για την πληρέστερη κατανόηση του κειμένου.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 23 Μαρτίου 2015 in Σκέψεις

 

Ποίημα.24

Εικοστή τέταρτη απόπειρα ποίησης!!!
Τίτλος
Σύνθεση
Είσαι συγκεντρωμένος ή αποκεντρωμένος;
Πατάς καλά πάνω στη γη ή έχεις φύγει από κεί;
Ευρίσκεσαι στο τώρα ή λείπεις από ώρα;

Είσαι μες την αντίθεση ή βίωσες την σύνθεση;
Γιατί όλα αυτά τα ακραία, μοιάζουνε με πηγαία…
Μα από τον νου εξάγονται και στην ψυχή σου άγονται!!!

Αν όλα αυτά που αισθάνεσαι και μ΄ όσα καταπιάνεσαι,
θέλεις να τα δουλέψεις, χωρίς περίσσιες βλέψεις,
αυτό το βλέπω θεμιτό, καθώς και απόλυτα ορθό!!!

Υπάρχουν δυνατότητες να πάψεις τις ακρότητες!!!
Θέλει μόνο εξάσκηση και συνεχόμενη άσκηση,
στο κέντρο να μαζεύεσαι και τους καρπούς να γεύεσαι!!!

Θα πάψεις να σαι αδειανός, ρηχός, κενός, και χλιαρός…
Δεν θα ‘σαι πια φευγάτος, αλλά πολύ γεμάτος!!!
Όχι τεμαχισμένος, μα ολοκληρωμένος!!!

12. ΣΥΝΘΕΣΗ

 
Σχολιάστε

Posted by στο 21 Μαρτίου 2015 in Σκέψεις

 

17η Διάλεξη «Η ανάγκη να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψεων»

Αρχίζοντας κάποιος να δουλεύει με τον εαυτό του θα πρέπει αρχικά να εστιαστεί στο διανοητικό και στο συγκινησιακό κέντρο.
Αν ξεκινούσε με το κινητικό κέντρο, θα έμοιαζε σαν να ήθελε να κάνει τον Ινδό φακίρη που το μόνο που καταφέρνει είναι να αναπτύξει την δύναμη της θέλησής του.
Ούτε και με το σεξουαλικό κέντρο μπορεί να αρχίσει να δουλεύει κάποιος εάν δεν έχει την σωστή πληροφόρηση, διότι μπορεί να πέφτει σε σοβαρά λάθη.
Αν θυμηθούμε την σειρά των κέντρων, θα δούμε ότι πρώτο είναι το διανοητικό, δεύτερο το συγκινησιακό, τρίτο το κινητικό, τέταρτο το ένστικτο και πέμπτο το σεξουαλικό.
Χρειάζεται απαραιτήτως να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο σκεπτόμαστε, διότι διαφορετικά βαδίζουμε σε λάθος δρόμο.
Αν συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε όπως πριν, με τα ίδια παλιά διανοητικά έθιμα και με τους ίδιους τρόπους σκέψης, δεν πρόκειται να καταφέρουμε τίποτα σημαντικό.
Κατά τον ίδιο τρόπο πρέπει να αλλάξουμε και τον τρόπο που αισθανόμαστε για να μην είμαστε πάντοτε θύματα των αρνητικών συγκινήσεων.
Χρειάζεται να εκμηδενίσουμε τις αρνητικές συγκινήσεις διότι μας παρασύρουν και μας κάνουν ολοκληρωτικά ψεύτικους.
Στην Αγία Γραφή ο Χριστός λέει «μην ρίχνετε καινούργιο κρασί σε παλιό ασκό». Για «καινούργιο κρασί» λοιπόν χρειάζεται «καινούργιος ασκός». Και ποιος είναι αυτός ο ασκός; Φυσικά ο νους μας.
Είναι παράλογο επίσης να θέλουμε να γαντζώσουμε το «κάρο» αυτής της διδασκαλίας στο δικό μας παλιό και γεμάτο σκουπίδια «κάρο».
Υπάρχουν άνθρωποι μορφωμένοι που χειρίζονται πολύ καλά τις ιδέες τους, αλλά εάν κάποιος τους παρατηρήσει θα δει ότι δεν μπορούν να αποχωριστούν στο ελάχιστο τις παλιές, καλές τους συνήθειες.
Υπάρχουν άλλοι που χειρίζονται το σώμα της διδασκαλίας που πιστεύουν, με καταπληκτικό τρόπο, είναι συνετοί, εκτελούν τα καθήκοντά τους και μιλούν θαυμάσια για την αγάπη.
Παρόλα ταύτα διαπιστώνουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι ενεργούν, όπως ακριβώς ενεργούσαν πριν ασχοληθούν με αυτά τα θέματα. Συνεχίζουν με τις ίδιες συνήθειες του παρελθόντος τους.
Αν είμαστε ευχαριστημένοι με τα διανοητικά και συναισθηματικά έθιμα μας και με τους τρόπους που κρίνουμε, τους οποίους έχουμε αποκτήσει κληρονομικά από την οικογένεια, τότε ακόμα και αν μελετάμε την διδασκαλία, απλά χάνουμε το χρόνο μας.
Θα πρέπει να δούμε τον τρόπο σκέψης μας, όχι από την άποψη του πιο σωστού όπως λανθασμένα όλοι νομίζουμε (μιας και η έννοια του σωστού είναι εντελώς υποκειμενική), αλλά με ειλικρίνεια και παρρησία.
Να διαπιστώσουμε την ύπνωσή μας και να καταλάβουμε ότι είναι αδύνατον στην πραγματικότητα να σκέφτεται σωστά ένας κομισμένος άνθρωπος.
Γιατί ο κοιμισμένος άνθρωπος δεν έχει έναν νου, έχει πολλούς νόες και δεν έχει ποτέ σταθερότητα στις σκέψεις του, γιατί κάθε Εγώ που γίνεται κύριος του εαυτού του, σκέφτεται αντί για αυτόν, σύμφωνα με τα συμφέροντα και τους στόχους του. Έτσι έχουμε πει σε προηγούμενες διαλέξεις και έτσι είναι.
Ένας άνθρωπος που δεν αντιλαμβάνεται ευφυώς που είναι τοποθετημένη η Ουσία του κάθε στιγμή, δεν μπορεί να προχωρήσει πάρα πέρα.
Εάν η Ουσία που είναι εγκλωβισμένη στο Εγώ διαδικάζεται σύμφωνα με τις επιθυμίες του, τότε ανάλογα με το Εγώ που τον διακατέχει, θα άγεται και θα φέρεται από το ανάλογο Εγώ, είτε αυτό είναι φόβος, είτε λαιμαργία, είτε θυμός, είτε υπερηφάνεια κλπ.
Εάν συνεχίζουμε με τους δικούς μας παλιούς τρόπους, οποιοδήποτε είδος ευτυχίας γίνεται αδύνατο.
Αυτός ο κόσμος στηρίζεται στον νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος, που είναι ο μηχανικός νόμος του κάρμα. Είναι ένας κόσμος αρκετά πολύπλοκος με πολλαπλούς συνδυασμούς, αδιάκοπα προβλήματα και πολλές αντιφάσεις.
Ο καθένας μας πρέπει να πληρώνει τα χρέη του μέσω του κάρμα. Το κάρμα φέρνει μόνο πόνο και πίκρα και ποτέ δεν οδήγησε κάποιον στην ευτυχία.
Αυτός που επιθυμεί την ευτυχία, αυτός που θέλει να ξεφύγει από την μηχανικότητα της ύπαρξής του, το κάρμα του και ποθεί την αλλαγή, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να διαλύσει το Εγώ.
Για να διαλύσει όμως το Εγώ πρέπει να καταλάβει τα προβλήματα που του προκαλεί και αυτό μπορεί να γίνει μόνο εάν αλλάξει τον τρόπο που συνήθως σκέπτεται και αισθάνεται.

Σημείωση
Αυτή η διάλεξη έχει προέλθει από την συγκέντρωση, ταξινόμηση, συνδυασμό και καταγραφή αποσπασμάτων, από διάφορα βιβλία του Σαμαέλ Αούν Βεόρ.
Σε κάποια σημεία, πιθανόν να έχουν αφαιρεθεί ή προστεθεί κάποια στοιχεία (κατά την κρίση μου), για την πληρέστερη κατανόηση του κειμένου.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 20 Μαρτίου 2015 in Σκέψεις

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: