RSS

Monthly Archives: Νοέμβριος 2015

Είμαι τυχερή!!!

Γιατί έχω γνωρίσει στην ζωή μου δύο ανθρώπους, που από άποψη αντίληψης βρίσκονται σε πολύ καλύτερη κατάσταση από εμένα.
Και όταν λέω αντίληψη δεν εννοώ σε καμία περίπτωση την απλή εξυπνάδα, γιατί έξυπνους ανθρώπους έχω γνωρίσει πάρα πολλούς…
Εννοώ να καταλαβαίνουν, με μία ματιά (κοφτερή ματιά!) ή με μία μικρή επαφή (κοντινή ή μακρινή), τι είναι αυτό που χρειάζεσαι στο στάδιο εξέλιξης που βρίσκεσαι και να σου δίνουν λύσεις, που εάν Θελήσεις να τις βάλεις σε εφαρμογή, είναι πιθανό να σε βοηθήσουν στην περαιτέρω προσπάθειά σου.
Και αυτό πάντα σε σχέση με το πνευματικό κομμάτι και πάντα σε σχέση με εσένα σαν ατομικότητα!
Δεν μιλάω για Δασκάλους, ούτε για Μύστες. Απλοί, καθημερινοί άνθρωποι, αλλά με συνεχείς σκοπούς και συγκεκριμένους στόχους.
Με τον έναν εκ των δύο έχω χάσει επαφή για διάφορους λόγους. Με τον άλλον, μόλις απέκτησα. Και αυτό που με εξέπληξε για πρώτη φορά, ήταν η αμεσότητα όσων έλεγε, καθώς και η ικανότητά του να “βλέπει” ό,τι εσένα σου ξεφεύγει…
Με βάση την Θεωρία που ασπάζομαι, δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα εάν είναι ίδια με αυτήν που ασπάζεται αυτός ο άνθρωπος… Ότι μοιάζει η Θεωρία, είναι αδιαμφισβήτητο… Αλλά μέχρις ποίου σημείου; Θα δείξει…
Προς το παρόν όμως, δεν με απασχολεί, γιατί είμαι ήδη στην κατάσταση της δοκιμής της δικής του παραίνεσης, που με αφορά όπως είπα και πριν…
Και που έχει σχέση με την δυνατότητα που ανοίγεται μπροστά στα μάτια μου, να προβώ σε ουσιαστική αλλαγή του τρόπου σκέψης και δράσης μου…
Αυτά τα λίγα, προς το παρόν, είναι όσα μπορώ να μοιραστώ μαζί σας!!!
Καλή μας συνέχεια!!!

 
2 Σχόλια

Posted by στο 29 Νοεμβρίου 2015 in Σκέψεις

 

Ποιός φταίει για το bullying;

Υπάρχουν πολλές και εύκολες απαντήσεις.
Το σχολικό περιβάλλον, το οικογενειακό περιβάλλον, τα ΜΜΕ, οι ταινίες και τα βιντεοπαιχνίδια με αντικείμενο την βία κλπ., κλπ…
Όλα αυτά είναι ασφαλώς “εκπαίδευση”. “Εκπαίδευση” του παιδιού να επαναλάβει ό,τι έχει δει και βιώσει, όταν του δοθούν τα ανάλογα ερεθίσματα.
Σε αυτό δεν υπάρχει καμία απολύτως αντίρρηση!!!
Αλλά εγώ θα σταθώ στην δύσκολη απάντηση!
Αλλά για να γίνει κατανοητή αυτή, προϋποθέτει εκ μέρους σας την αποδοχή της επίσης δύσκολης θεωρίας…
Πάντα θεωρητικά μιλώντας, υποθέτουμε ότι υπάρχει ζωή μετά θάνατον και ότι οι άνθρωποι ξαναγεννιούνται για να αποζημιωθούν για όσα καλά έκαναν (ντάρμα) ή αντίθετα για να ζημιωθούν για όσα κακά έκαναν (κάρμα) στην προηγούμενη ζωή τους.
Σίγουρα όλο αυτό έχει να κάνει επίσης με τα ελαττώματα που έχουμε δημιουργήσει στην διάρκεια πολλών υπάρξεων και που εφόσον δεν έχουμε κάνει κάτι για την απαλλαγή τους από αυτά, έχουν ενδυναμωθεί και μας καταδυναστεύουν…
Αυτά τα δύο λοιπόν σε συνδυασμό, καταλήγουν να δημιουργήσουν αυτές τις δυσάρεστες καταστάσεις που ακούμε και διαβάζουμε και πιθανόν και να μας συμβαίνουν, στην σημερινή εποχή, παγκόσμια θα μπορούσα να πω…
Θα μου πείτε βέβαια γιατί τώρα και όχι πριν 20, 50, 100 χρόνια;
Από άποψη καθαρά ψυχολογική, αυτό που έχω να πω για να σας απαντήσω, είναι η λαϊκή ρήση: «Κάθε πέρσι και καλύτερα»!
Δυστυχώς, δεν είμαι σε θέση να εξηγήσω διαφορετικά και να δικαιολογήσω όλα αυτά τα κακώς κείμενα της εποχής μας, γενικότερα και όχι μόνο αυτά που έχουν σχέση με το bullying!
Για εμένα προσωπικά, πίσω από όλα, υπάρχει το τεράστιο Εγώ με τους συνακολούθους του…
Αυτά τα λίγα…

 
2 Σχόλια

Posted by στο 27 Νοεμβρίου 2015 in Σκέψεις

 

Καλά κρυμμένα μυστικά…

Έχετε σκεφτεί ποτέ, ποιά είναι τα πιο καταχωνιασμένα μυστικά; Ποιά είναι αυτά που τα έχουμε στριμώξει στα πιο βαθιά μέρη του υποσυνειδήτου μας σφραγίζοντάς τα με επτά σφραγίδες, ούτως ώστε να μην μπορούν να ‘ξεμυτίσουν’ και να μας χαλάσουν την καθημερινότητά μας;
Γιατί όπως λέμε: “Αυτά πάει… Πέρασαν πια… Γιατί να μας απασχολούν;”
Σωστά!!!
Σωστά μέχρι να δούμε ότι, σκαλίζοντάς τα θεληματικά (με σκοπό την Γνώση), μας δημιουργούν τόση αναστάτωση, τέτοια δυσφορία, τόση στενοχώρια, σχεδόν όση ο ξαφνικός χαμός προσφιλούς προσώπου… Γιατί άραγε;;;
Και έχετε σκεφτεί ποτέ, ποιό είναι το αντικείμενο αυτών των μυστικών;
Να σας πω ποιο είναι…
Βία, Σεξ, Ναρκωτικά!
Ένα από τα τρία ή τα δύο ή και τα τρία μαζί…
Μην εξάπτεστε φίλοι μου… Απλά σκεφτείτε το!!!
Η Βία έχει σχέση με κακοποιήσεις παντός είδους σε τρίτα όντα, του στενού ή όχι περιβάλλοντός μας…
Το Σεξ έχει σχέση με την σεξουαλική πράξη με πολλούς και διαφορετικούς συντρόφους παντός γένους, με διαστροφές, με μοιχείες κλπ…
Τα Ναρκωτικά έχουν σχέση με τα Ναρκωτικά… Από τα πιο ελαφριά, μέχρι τα πιο βαριά…
Και εάν σε τίποτα από αυτά δεν έχουμε κάποια στιγμή στην ζωή μας υποπέσει, μπορεί πρόσωπα του συγγενικού μας περιβάλλοντος να έχουν…
Και θα μου πείτε… Και εμένα γιατί να με πειράζει;
Αμ δε…
Πειράζει και πολύ μάλιστα! Και αυτό φαίνεται από το πόσο μεγάλη εχεμύθεια διατηρούμε για αυτό. Όχι γιατί μας το έχουν ζητήσει οι ίδιοι, αλλά γιατί έμμεσα χαλάει την καλή μας εικόνα.. Αυτήν που έχουμε δημιουργήσει για εμάς, στους γύρω μας…
Απλά σκεφτείτε αυτό το τελευταίο… Σε ποιο βάθρο έχουμε τοποθετήσει τον εαυτόν μας και φοβόμαστε μήπως βγουν από την κρυψώνα τους οι “αρουραίοι” και αρχίσουν να το ροκανίζουν… Και τότε, τι θα απογίνουμε;;; Πού θα σταθούμε;;;

 
Σχολιάστε

Posted by στο 25 Νοεμβρίου 2015 in Σκέψεις

 

Τίτλος: “Τα 11 πουκάμισα”

ή “Το άψυχο που πήρε ψυχή”.
Ο λόγος για το σιδέρωμα. Δεν μου αρέσει. Δώσε μου να σου πλύνω πιάτα και τι στον κόσμο!
Αλλά όχι να σιδερώσω… Όταν όμως πρόκειται για τα πουκάμισά του, αλλάζει το πράγμα.
Εγώ στο υπόγειο να σιδερώνω τα 11 πουκάμισα και εκείνος επάνω να περιμένει την Πετρογκάζ για γέμισμα της δεξαμενής.
Πάντα πουκάμισα φοράει. Όχι γιατί το απαιτεί η εργασία του, ούτε γιατί είναι εκλεκτικός στο ντύσιμό του. Αλλά για να του προστατεύουν τον αυχένα από τα κρυολογήματα που είναι αιτία πολλών κακών. Γιατί όπως λέει και συμφωνώ απόλυτα μαζί του, από τον αυχένα ξεκινούν πιασίματα πλάτης, μέσης, χεριών και μέχρι κάτω χαμηλά στα πόδια.
Σήμερα όμως, εκεί που σιδέρωνα λάτρευα και την παραμικρή πτυχή του άψυχου υφάσματος… Εκεί η αγάπη με πλημύριζε γιατί εκεί στην όποια ζαρωματιά ήταν εγκλωβισμένη η αύρα του. Με τις γρίνιες του, που όσο πιο πολύ ωριμάζω τις αγαπάω περισσότερο και με τις απροσεξίες του στις αφανείς στάμπες από τα λερώματα που είχαν ξεπλυθεί, αλλά που μου θύμιζαν τον πανικό του όταν του συμβαίνουν!
Και τότε θυμήθηκα και πάλι το αγαπημένο της Χαρούλας που το έχω κάνει βίντεο: «Σκύβεις λύνεις τα κορδόνια με ανοικτό πουκάμισο και η αύρα σου με στέλνει μέχρι τον παράδεισο»!!!
Αφιερωμένο εξαιρετικά από εμένα σε όλες όσες αγαπούν το ταίρι τους!!!

https://www.youtube.com/watch?v=lh4kEDuU6EU

 
7 Σχόλια

Posted by στο 25 Νοεμβρίου 2015 in Σκέψεις

 

Εν δυνάμει…

(Αυτό το άρθρο αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου)
Δεν ξέρω πόσοι από εσάς τους αναγνώστες μου έχετε καταλάβει ότι όσα γράφω σε πρώτο πρόσωπο, δεν είναι μόνο για εμένα, αλλά είναι ΚΑΙ για εμένα.
Αναρωτιέμαι πραγματικά, πόσες φορές έχετε μπει στην θέση μου, για όσα μου καταμαρτυρώ…
Πόσες φορές έχετε κάνει στον εαυτόν σας την ερώτηση: “Εμένα, μου έχει συμβεί αυτό που γράφει η Ηρώ;”
Και αυτό γιατί, μου δημιουργείτε την εντύπωση ότι άλλοτε χαίρεστε για όσα μου συμβαίνουν και άλλοτε λυπάστε, θέλοντας να συνδράμετε στην χαρά και στον “πόνο” μου…
Δεν λέω ότι αυτό είναι λάθος…
Αυτό που θέλω όμως να τονίσω, είναι ότι όλοι είμαστε εν δυνάμει “Ηρώ” και εάν κάτι δεν μας έχει συμβεί μέχρι τώρα με την ακρίβεια των λεχθέντων, δεν σημαίνει ότι δεν μας έχει συμβεί κάπως τροποποιημένα ή ότι δεν θα μας συμβεί…
Ο στόχος ο δικός μου ήταν, όπως το έχω αναφέρει παλαιότερα και σε άλλη μου δημοσίευση και συνεχίζει να είναι, η ώθηση για περισσότερη σκέψη και αυτοστοχασμό.
Γιατί η ζωή μας, έτσι όπως την ζούμε καθημερινά, είναι μία ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ. Κάτι που έρχεται και φεύγει σε χρόνο dt, χωρίς ουσιαστικά να προλάβουμε να καταλάβουμε τον πραγματικό λόγο της ύπαρξής μας…
Και μην μου πείτε ότι ο λόγος για τον οποίον την καταναλώνουμε είναι ΜΟΝΟ η γέννηση, η ανάπτυξη, η εκπαίδευση, η ωριμότητα, η οικογένεια, τα γηρατειά και ο θάνατος…
Για εμένα προσωπικά είναι πρόκληση να Γνωρίζω αυτό το θαύμα που λέγεται Άνθρωπος!!! Την καταπληκτική του πολυπλοκότητα και τον σκοπό της ύπαρξής του. Για εμένα αποτελεί καταδίκη το να φύγω από αυτήν την ζωή, έχοντας εκπληρώσει μόνο τα απολύτως απαραίτητα σύμφωνα με τα συνήθη πρότυπα…
Δεν μου αρκεί… Όχι φίλοι μου…
Και επειδή ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί σαν εμένα, προσπαθώ να τους πλησιάσω με σκοπό να τους θυμίσω ό,τι έχουν ξεχάσει… Γιατί είναι πραγματικά λυπηρό, να περνούν οι μέρες μας και η ζωή μας ολάκερη, μέσα στην άγνοια και στην κουραστική επανάληψη των τετριμμένων…
Ή κάνω λάθος;

 
Σχολιάστε

Posted by στο 24 Νοεμβρίου 2015 in Σκέψεις

 

Η μετριοπαθής… Χαχαχα!!!

Ας γελάσω… Ας γελάσω με τα μούτρα μου!!!
Είμαι λένε άνθρωπος χαμηλών τόνων, γλυκύτατη, ευγενική, με όμορφη ψυχή, με αγνά αισθήματα, με μέλι στον λόγο και στην πράξη μου, με ανοχή στην διαφορετικότητα κλπ “γλυκανάλατα”…
Είμαι όμως; Εεεε… Ναι, κάποιες φορές, ίσως και τις περισσότερες θα έλεγα…
Όμως πίσω από αυτό το πρόσωπο της προσωπικότητάς μου, κρύβεται η συνήθεια… Γιατί έτσι συνήθιζα να είμαι, όλα μου τα χρόνια, με τους συναδέλφους, με τους μαθητές μου στο σχολείο, με την οικογένειά μου, με τους γείτονες, με τους real time φίλους μου!
Και έτσι συνεχίζω να είμαι και με τους “φανταστικούς” μου φίλους στο φατσοβιβλίο!
Όλα καλά και όλα ωραία… Τρα λα λα…
Αλλά, εάν ξεχάσω την συνήθεια τόσων ετών και προσπαθήσω να θυμηθώ άλλες στιγμές κάπως έκτακτες στην ζωή μου, θα δω ένα τέρας να βρυχάται… Το τέρας που θέλει να ξεσκίσει τον αντίπαλο, αυτόν που το έβλαψε και που μαζί με αυτό (το τέρας), έβλαψε και άλλους ανθρώπους…
Βγαίνει δήθεν το δικαιολογημένο άχτι μου και τα παίρνει όλα σβάρνα…
Ευγένειες, χαμόγελα, αγάπες και αποδοχές… Όλα…
Πίσω και σας έφαγα που λένε…
Κάτι τέτοιο μου συνέβη πριν λίγο, καθώς έβλεπα ένα βίντεο από έναν αγανακτισμένο Βρετανό (φιλέλληνα προφανώς…) που έλεγε πάρα πολύ εύστοχα, για το ποιος φταίει για την Κρίση… Αλλά τα έλεγε με όλη του την ψυχή!!! Και καθώς το έβλεπα, ταυτίστηκα ολοκληρωτικά…
Ωωωω!!! Γλυκιά μου Ηρώ!!! Πού πήγες;;;

 
2 Σχόλια

Posted by στο 24 Νοεμβρίου 2015 in Σκέψεις

 

Πώς άραγε;

Πώς άραγε να είναι η ζωή χωρίς άγχος;
Και τι στα κομμάτια είναι το άγχος;
Να σας πω τι έχω καταλάβει. Είναι μία μόνιμη, συνεχής κατάσταση ανησυχίας για ό,τι έπεται. Ό,τι και να έπεται. Καλό ή κακό, χρήσιμο ή άχρηστο, απαραίτητο ή όχι…
Φαντάσου τρέλα που μας κυβερνά. Λες και γνωρίζουμε το ΜΕΤΑ, λες και το έχουμε σίγουρο (μέσα στο άμυαλο μυαλό μας) και μας απασχολεί σοβαρά… Μας στερεί την ζωή, την όμορφη ζωή μας, 24 ώρες το 24ωρο…
Έχουμε ξεφύγει εντελώς, νομίζω, φίλοι μου…
Διαβάστε τρέλα που μας δέρνει…
Έχω να φάω, να πιω, να πάω το παιδί…, να πάρω το παιδί…, να βγω το απόγευμα, να ντυθώ, να γδυθώ, να φορέσω, να ψωνίσω, να μαγειρέψω, να ράψω, να σιδερώσω, να του τα πω, να του τηλεφωνήσω, να πάω γυμναστήριο, να τρέξω, να ΠΡΟΛΑΒΩ, να χαλαρώσω, να πάω βόλτα, να πάω διακοπές, να τον συγχωρήσω, να δώσω, να πάρω, να πληρώσω, να εισπράξω, να διαβάσω, να σκεφτώ, να προγραμματίσω, να συναντήσω, να δω, να ακούσω, να γνωρίσω, να μετακομίσω, να καπνίσω, να μυρίσω, να ΑΝΑΣΑΝΩ, να φτιάξω, να χαλάσω… να…
Και όλα για ΜΕΤΑ…
Και χάνουμε αυτήν την υπέροχη, μοναδική, ανεπανάληπτη στιγμή που μας ανήκει ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ!!!
Και μην “τολμήσει” κανείς να μου πει τις νοσηρές δικαιολογίες του Εγώ του. Γιατί τις έχω σκεφτεί, πριν από εσάς για εσάς…
Ναι φίλοι μου! ΜΠΟΡΟΥΜΕ να ζήσουμε χωρίς άγχος. Μπορούμε να κάνουμε ΜΟΝΑΔΙΚΑ αυτό που κάνουμε, χωρίς σκέψεις.
Και ξέρετε γιατί μπορούμε; Γιατί είτε το σκεφτόμαστε, είτε όχι, είτε μας ανησυχεί είτε όχι, είτε μας απασχολεί είτε όχι, αυτό που είναι να γίνει θα γίνει, ο κόσμος να χαλάσει.
Τι θα λέγατε για αυτό το τρανταχτό, εξόφθαλμο παράδειγμα που την άλλη την πήρε σβάρνα ο βράχος, που ερχόταν ειδικά από το βουνό (χωρίς μεγάλη κλίση…) και μπήκε στο σπίτι για να την εξαφανίσει; Αυτή, για πόσα ΜΕΤΑ νοιαζόταν;;;
Και δεν μιλάω για αδιαφορία!!! Βαρέθηκα να το λέω και αυτό. Μιλάω μόνο για συγκέντρωση όλης μας της ύπαρξης στην κάθε μας ανάσα. Αυτήν έχουμε μόνο!!! Καταλάβετέ το!!!
Και θα σας πω τώρα πως είναι η ζωή χωρίς άγχος. ΜΑΓΙΚΗ!!!
Ζήστε για μία, μοναδική στιγμή, χωρίς καμία σκέψη για το ΜΕΤΑ και θα το νιώσετε!!!
Μαγεία φίλοι μου!!! Εδώ είναι ο Παράδεισος!!!

 
4 Σχόλια

Posted by στο 20 Νοεμβρίου 2015 in Σκέψεις

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: