RSS

Monthly Archives: Μαΐου 2016

Ταΐζοντας το πολυαγαπημένο μας…

Εμένα οι αλλαγές μου αρέσουν πάρα πολύ!!!
Και εάν μπορώ να τις ερμηνεύω, ακόμα καλύτερα…
Αυτή όμως που θα σας πω, είναι ανερμήνευτη εκ μέρους μου… Χιχιχι!!!

Μέχρι πρότινος, αυτοί που πραγματικά διάβαζαν τα άρθρα που έγραφα στο ιστολόγιό μου ήταν λιγότεροι από όσους φαινόντουσαν ότι τα διάβαζαν στο φατσοβιβλίο, όπου και τα κοινοποιούσα…
Κάποιο προηγούμενο πρόσφατο άρθρο μου όμως, αυτοί που πραγματικά το διάβασαν διπλασιάστηκαν σε σχέση με όσους φάνηκαν στο φατσοβιβλίο, ενώ στο τελευταίο άρθρο μου τριπλασιάστηκαν!!!
Φυσικά αυτό, παρά το γεγονός ότι με χαροποιεί, μου αφήνει και την απορία…
Τι άραγε συμβαίνει; Μήπως άρχισα να αποκτώ φήμη;;;
Ωωωχχχ… Αμάν, αμάν…
Μήπως είναι ώρα να κρυφτώ για λίγο;;; Αχαχαχαχα!!! Α μπα… Δεν νομίζω…

Και ακούω κάποιον αγαπημένο φίλο να μου λέει:
– “Ακόμα Ηρώ ασχολείσαι με αριθμούς;;;”
Και τότε ΕΓΩ του απαντάω με νάζι:
– “Μην με μαλώνεις καλέ μου φίλε… Μία απορία εξέφρασα, ΕΓΩ το κακομοίρικο… Δεν θα το ξανακάνω…”

Και έτσι απλά και αδιόρατα, κάπου εκεί στο υπόβαθρο, πιο κάτω ακόμα και από το υποσυνείδητο, ταΐζω το ΕΓΩ μου, ξανά και ξανά!!! Χεχεχε…

η

 
Σχολιάστε

Posted by στο 30 Μαΐου 2016 in Σκέψεις

 

“Γιατί οι νεκροί έρχονται στα όνειρά μας;…”

Νομίζω ότι μπορώ να σχολιάσω το χθεσινό άρθρο των ειδήσεων με τον παραπάνω τίτλο…

O Dr Mark Blagrove είναι καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Swansea και μελετά τα όνειρα μέσα από επιστημονικά πειράματα και έρευνες…
Ανάμεσα στα άλλα που είπε ανέφερε και: “Λυπάμαι αλλά δεν έχω επιστημονικές αποδείξεις ότι πράγματι οι νεκροί έρχονται από τον άλλο κόσμο στα όνειρα των ζωντανών…”

Εγώ λοιπόν η Ηρώ, κάποτε που ήμουν 17 ετών, έζησα τον θάνατο μιας φίλης και συμμαθήτριάς μου… ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΗΓΑ ΣΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΗΣ λόγω μεγάλης λύπης…
Μήνες μετά, περνώντας τυχαία από το νεκροταφείο όπου την είχαν κηδέψει, ένιωσα την επιθυμία να πάω στον τάφο της… Που φυσικά ΔΕΝ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΑ… Από την είσοδο του κοιμητηρίου αισθάνθηκα κάτι σαν “ώθηση”… Σχεδόν σαν υπνωτισμένη οδηγήθηκα ανάμεσα σε άλλους τάφους, σε μία αρκετά μεγάλη απόσταση και χωρίς να ψάχνω και να κοιτάζω… Ώσπου κάποια στιγμή έφτασα ακριβώς μπροστά σε αυτόν της φίλης μου!!! Μόλις έφτασα, κατάλαβα!!!
Σημειωτέον ότι εκείνη την εποχή δεν είχα ιδέα από μεταφυσικά… Ήμουν παντελώς άσχετη!!!
Και σημειωτέον ότι σχεδόν επί μία διετία αφότου είχε πεθάνει, την έβλεπα στον ύπνο μου να επισκέπτεται τα γνωστά της μέρη και κάθε φορά να είναι πιο αδύναμη και πιο χλωμή από την προηγούμενη φορά…
Και σημειωτέον ότι ενώ δεν γνώριζα τίποτα από αυτά τα θέματα (το τονίζω αυτό), την παρακαλούσα μέσα στο όνειρό μου, να απομακρυνθεί πια από αυτόν τον κόσμο, γιατί καταλάβαινα ότι δεν γνώριζε ότι είχε πεθάνει…

Έκτοτε, εμπειρίες πολλές… Τι να σας λέω… Έτσι και αλλιώς αργότερα, στην ηλικία των 30 περίπου, τις επιβεβαίωνα με αυτά που διάβαζα και μάθαινα ότι υπάρχουν!!!

Τι άλλο να πεις στον, κατά τα άλλα αξιότιμο, Dr Mark Blagrove…

8429372_f1024

 
Σχολιάστε

Posted by στο 28 Μαΐου 2016 in Σκέψεις

 

“Ποίηση”…;;;

Το πρωί όταν ξυπνώ,
τούτα έχω στο μυαλό:

Μπορώ και δεν μπορώ…
Κοιμάμαι και ξυπνώ…
Δεν έχω και ζητώ…
Μισώ και αγαπώ…
Δεν βλέπω και κοιτώ…
Δεν θέλω και ποθώ…
Πεθαίνω, μα και ζω…
Εσύ εκεί και εγώ εδώ…

Και τότε μες το ξαφνικό
και μέσα στον τρελό χαμό,
βγαίνω απ’ τον ύπνο τον βαθύ
για ένα λεπτό, για μια στιγμή!!!
Φεύγω απ’ την αντίθεση
και βρίσκομαι στην σύνθεση,
όπου όλα είναι Ένα
για σένα και για μένα!!!

Αυτό το μαγικό λεπτό,
εύχομαι να το ξαναβρώ!!!
Και όχι μιά ή δυό μαθές,
αλλά ατέλειωτες φορές!!!
Τα πάντα είν’ Ενότητα!!!
Δοσμένα με πληρότητα!!!
Γεμάτα με απλότητα!!!
Και περισσή ιερότητα!!!

Και το βράδυ όταν κοιμάμαι,
όλα αυτά θε’ να θυμάμαι…

Tolle-emotions-

 
Σχολιάστε

Posted by στο 26 Μαΐου 2016 in Σκέψεις

 

Προσευχή και ανταπόκριση…

ΖΗΤΗΣΑ ξανά και ξανά και ξανά το βράδυ και αποκοιμήθηκα… Την νύχτα τίποτα… Το πρωί, η πρώτη σκέψη ήταν: «Δεν είμαι έτοιμη, δεν αξίζω να δω… Δεν πειράζει…»
Την παράλλη μέρα ένας καλός φίλος με επισκέπτεται στο σπίτι, γιατί ξαφνικά ένιωσε ότι πρέπει να με δει… Και μάλιστα πήρε “εσωτερικό μήνυμα” ότι πρέπει κάτι να μου μάθει, κάτι να μου δείξει…
Στην ερώτησή μου τι καινούργιο έχει να μου παρουσιάσει, μου είπε κάτι πολύ γνωστό μεν, αλλά που δεν το εφάρμοζα δε… Και μου απέδειξε πόσο σημαντικό και απαραίτητο ήταν αυτό… Για να το εφαρμόζω συνεχώς!!!
Και πάνω στην κουβέντα “συνέβη” και κάτι άλλο που επιβεβαίωνε τα λεχθέντα!!!

Για αυτά τα μικρά θαύματα δεν πρέπει να πολυλογώ… Το ξέρω…
Όμως δεν σταματώ να εκπλήσσομαι με το: «ΖΗΤΑ και θα σου δοθεί, κτύπα και θα σου ανοίξουν»!!!
Η ανταπόκριση έρχεται, πάντα έρχεται… Επειδή το θέλουμε με καρδιά!!! Και έρχεται με τρόπο που τυχόν δεν περιμένουμε!!!

Δεν είμαστε μόνοι μας φίλοι μου!!! Η ζωή ΔΕΝ είναι αυτό που φαίνεται!!! Ο αόρατος στα φυσικά μας μάτια κόσμος, είναι πιο πραγματικός από αυτόν που ζούμε!!!
Το ξύπνημα είναι πιο αναγκαίο από ποτέ!!! Και ο θάνατος του κίβδηλου εαυτού, δεν επιδέχεται καμία καθυστέρηση!!! Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή οφείλουμε να πεθαίνουμε ψυχολογικά!!! Αυτή είναι η μόνη εργασία που έχει νόημα να γίνεται!!! Αυτή!!!

35496544136088907145

 
Σχολιάστε

Posted by στο 20 Μαΐου 2016 in Σκέψεις

 

Ελευθερία είναι!!!

Όταν μπορείς να…
Αγαπάς με όλο σου το Είναι συμπαθούντες και αντιπαθούσες σε!!!
Έχεις άποψη με πειθώ, αλλά με σεβασμό και διαλλακτικότητα!!!
Μην καταπατάς τα δικαιώματα κανενός!!!
Συμμερίζεσαι την ατέλεια των άλλων, αφού έχεις αποδεχθεί την δική σου!!!
Αποσύρεσαι όταν δεν σε χρειάζονται και να παραμένεις όταν σε έχουν ανάγκη!!!
Παραμένεις σιωπηλός όταν τα λόγια είναι αιχμηρά εκατέρωθεν!!!
Χρησιμοποιείς τον λόγο σου για πρόκληση ωφέλειας και όχι ζημιάς!!!
Απαιτείς την ησυχία που σου ανήκει δικαιωματικά, με διάλογο και συναίνεση!!!
Μην ταράζεσαι όταν τα πράγματα δεν είναι όπως τα θέλησες!!!
Μην ενδίδεις στα ελαττώματά σου και να ενδίδεις στις αρετές σου!!!
Λατρεύεις τον Δημιουργό με τα πολλά ονόματα!!!
Προσφέρεις την καρδιά σου αφειδώς!!!

Η Ελευθερία δεν χαρίζεται αγαπημένοι μου φίλοι!!! Κατακτιέται!!!
Και κατακτιέται ΜΟΝΟ όταν σπάσεις τα σίδερα της ψυχολογικής σου φυλακής!!!

55cb38443ffd6

 
6 Σχόλια

Posted by στο 18 Μαΐου 2016 in Σκέψεις

 

Μου συνέβη και εμένα!!!

Απρόσμενο, αλλά συνάμα εξαιρετικό!!!
Μοιάζει μάλλον με αυτό που όλοι λέμε… “Να ξαναγίνουμε παιδιά”!!! Το λέμε, αλλά πόσο εύκολο είναι να το βιώσουμε στην κυριολεξία του;

Θυμάμαι τον γιό μου στα πρώτα του βήματα, που έμενε εκστατικός μπροστά στις πετρούλες που έβλεπε… Συνεχώς τις μάζευε στο σπίτι, με όλα τους τα μεγέθη… Την πρώτη του φορά που είδε μία πέτρα, την έπιασε, την περιεργάστηκε και ρώτησε τι είναι αυτό… Του είπαμε, πέτρα… Μετά, βλέποντας μία άλλη πέτρα, ρώτησε και πάλι τι είναι αυτό… Και φυσικά εμείς του είπαμε πάλι, πέτρα… Τότε αυτός με έκπληξη, άνοιξε τα μάτια του και είπε: «Και αυτό πέτρα και αυτό πέτρα;»!!!
Τι να πεις σε ένα παιδί που βλέπει με θαυμασμό ό,τι δεν βλέπει ένας μεγάλος…

Οπότε σήμερα το μεσημεράκι στην παραλία, μου συνέβη να ανακαλύψω τα θαύματα της φύσης εκεί, μπροστά στα μάτια μου και ξαφνικά, δίπλα στα πόδια μου, με εστιασμένη την όρασή μου σε ένα τμήμα της μεγάλης παραλίας το πολύ πολύ 20Χ20cm!!! Μεταμορφώθηκα σε ένα παιδάκι που περιεργαζόταν με όλο του το Είναι, έναν υπέροχο θησαυρό!!! Γεμάτο εκπληκτικές λεπτομέρειες!!!
Η έκπληξη, η μαγεία, ο θαυμασμός, το αίσθημα που δεν περιγράφεται… Ωωωω… Μα γιατί τόσα πράγματα μου διαφεύγουν; Πόση ομορφιά μπορεί να είναι γύρω μου; Γιατί δεν την βλέπω;
Μάζευα τα αντικείμενα του παιχνιδιού μου, εκείνης της στιγμής, σαν να ήταν ό,τι πιο πολύτιμο υπήρχε για εμένα!!! Τα πήρα σπίτι και τα φωτογράφισα!!! Γιατί θέλω να σας πω αγαπημένοι μου φίλοι, ότι…
Ας γίνουμε σαν τα παιδιά!!! Είναι ότι πιο υπέροχο μπορούμε να “πάθουμε”!!!

Χωρίς τίτλο

 
4 Σχόλια

Posted by στο 15 Μαΐου 2016 in Σκέψεις

 

Μονοπρόσωπη ή πολυπρόσωπη;

Πλάκα κάνω… Γιατί αυτοί είναι όροι που χρησιμοποιούνται στην σύσταση εταιρειών… Αλλά, εάν τους δούμε ψυχολογικά τι καταλαβαίνουμε;
Μήπως ότι, αν και νομίζουμε ότι εμφανίζουμε ένα πρόσωπο προς τα έξω, στην ουσία έχουμε άλλο; Και αυτό το άλλο πρόσωπο το εμφανίζουμε ΜΟΝΟ σε περίπτωση που δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα από τον άλλον, τον κάθε άλλον δίπλα μας;
Κάποτε μου είχαν πει για κάποιον γνωστό: Ηρώ δεν είναι αυτός, έτσι όπως τον βλέπεις… Μην πιστεύεις ό,τι φαίνεται…
Μέχρι που πέρασε καιρός και άρχισα να βλέπω και τον άλλον του εαυτό… Αυτόν που επιμελημένα έκρυβε…

Τι κάνουμε βρε άνθρωποι;
Πόσο πια θα παραμένουμε εγκλωβισμένοι στην βιτρίνα; Το πως δείχνουμε ΠΑΝΤΑ σε σχέση με το “τι θα πει ο άλλος”;
Πού ξέρουμε εμείς τι θα πει ή τι θα σκεφτεί ο άλλος; Γεμάτοι φαντασίες είμαστε…
Ο άλλος, εγκλωβισμένος και αυτός στο “τι θα πει ο άλλος”, δεν τον ενδιαφέρεις εσύ, ούτε που σου δίνει σημασία… Ζει και αυτός με τις φαντασίες του…
Και έτσι όλοι, μαντρωμένοι μέσα στην δική μας άποψη, ούτε ανοίγουμε τα μάτια και τα αυτιά μας στον άλλον, αλλά ούτε και σε εμάς τους ίδιους…
Έστω για ΜΙΑ ΦΟΡΑ στην ζωή μας ας προσπαθήσουμε να είμαστε ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΙ!!!
Όχι ασύδοτοι, προς θεού, αλλά ειλικρινείς, χωρίς μάσκα, χωρίς παρωπίδες, χωρίς φαντασίες…
Και ας προσπαθήσουμε να πλησιάσουμε τους ανθρώπους με αυτήν την ουσιαστική μας πραγματικότητα…
Θα δούμε τότε, ότι οι άλλοι θα γίνουν πιο άμεσοι μαζί μας, πιο φιλικοί, πιο αληθινοί!!!
Αυτό δεν θέλουμε όλοι; Σωστές σχέσεις;
Θα μου πεις, αν το κάνεις ΜΙΑ ΦΟΡΑ, δεν σημαίνει ότι θα το ξανακάνεις… Γιατί αυτό έχεις πασχίσει μια ζωή για να το “κερδίσεις…” Έτσι εύκολα θα το παρατήσεις;;;
Αχαχαχα!!!
Πίσω από όλα αυτά, είναι τα Εγώ φίλοι μου και συγκεκριμένα αυτό το “τι θα πει ο άλλος”, μπορούμε να το ονομάσουμε ΑΥΤΟΘΕΩΡΗΣΗ!!! Γιατί εμείς θεωρούμε τον εαυτόν μας κάπως… Όχι οι άλλοι…
Άντε και καλή μας συνέχεια!!!

5474400442fe4_o

 
Σχολιάστε

Posted by στο 11 Μαΐου 2016 in Σκέψεις

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: