RSS

Monthly Archives: Οκτώβριος 2016

Αίσιο και απ-αίσιο…

Ο αγαπημένος μου συγγραφέας γράφει κάπου: “Οφείλουμε να είμαστε απαιτητικοί στην έρευνα και μαθηματικοί στην έκφραση”!!!
Σήμερα το πρωί ο νους μου περιεργαζόταν την λέξη αισιοδοξία… Ασφαλώς είναι σύνθετη λέξη και προφανώς σημαίνει ότι κάτι “φαίνεται ευνοϊκό”… Και ακριβώς το ανάποδο ισχύει με την λέξη απαισιοδοξία…
Σκεφτόμουν όμως πόση ένταση βάζουμε όταν χρησιμοποιούμε την λέξη «απαίσιο» σε σχέση με την λέξη «αίσιο»…
Όταν λέμε ότι κάποιος είναι απαισιόδοξος, δεν εννοούμε ότι τα βλέπει όλα απαίσια, αλλά ότι απλά δεν είναι αισιόδοξος… Κάτι ελαφρύτερο σε ένταση και βάρος…
Γιατί;
Γιατί την λέξη «απαίσιο» την έχουμε συνδυάσει με κάτι το απεχθές, το εμετικό, το απευκταίο πάση θυσία…
Και λέμε για τον απαισιόδοξο, ότι τα βλέπει όλα μαύρα… Ακόμα και το μαύρο δεν είναι τόσο βαρύ… Το μαύρο είναι το αντίθετο του άσπρου και μέχρις εκεί…
Σκεφτείτε έναν απαισιόδοξο που να τα βλέπει όλα απαίσια… Δεν θα τον λυπόμασταν περισσότερο;
Εν κατακλείδι…
Να πω ότι τα πάντα είναι σχετικά με την έννοια που προσδίδουμε στις λέξεις μέσα στο μυαλό μας… Οι λέξεις αυτές καθαυτές και μάλιστα στην ελληνική γλώσσα, είναι ακριβέστατες και, για κάποιον που τις χρησιμοποιεί σωστά και στην κατάλληλη περίσταση κάθε φορά, χρησιμότατες!!!
Οπότε θα είναι συνετό να προσέχουμε τι λέμε και να λέμε με ακρίβεια αυτό που εννοούμε και κατά το δυνατόν αυτό που μπορεί να καταλάβει και ο άλλος… Γιατί έτσι θα αποφευχθούν καταστάσεις κακής επικοινωνίας και συνεννόησης μεταξύ των ανθρώπων!!!

feelings

 
Σχολιάστε

Posted by στο 31 Οκτωβρίου 2016 in Σκέψεις

 

Παρέλαση 28ης και η γιαγιά χωρίς εγγόνια…

Είμαι μια γιαγιά… Αν και δεν έχω εγγόνια, είμαι εν δυνάμει γιαγιά λόγω ηλικίας… Το γεγονός αυτό μου στερεί την απόλαυση να βλέπω συχνά τις όμορφες παιδικές αγγελικές υπάρξεις, που είναι τα μικρούτσικα παιδάκια και στην συνέχεια την πορεία της ανάπτυξής τους στις επόμενες ηλικίες!!! Που όλες έχουν την χάρη τους και εμπεριέχουν την μαγεία της εξέλιξης!!!
Έτσι σήμερα, πήγα στην παρέλαση, όπου τα είδα όλα!!!
Τα μικρά-μικρά των παιδικών σταθμών, που ήταν πραγματικά εκπληκτικά και τα επόμενα στην σειρά, τα παιδιά των νηπιαγωγείων, δημοτικών, γυμνασίων και τέλος των λυκείων της περιοχής!!!
Όλα τα νιάτα μεμιάς!!!
Γέμισε η καρδιά μου!!!
Πωωω!!! Τι υπέροχα είναι τα νιάτα, όταν είναι κάπου συγκεντρωμένα, μαζί!!! Τι ενέργεια εκπέμπουν!!! Πόσο όμορφα ήταν τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια!!! Πλημμύρησαν τον τόπο με ελπίδα για τις επόμενες μέρες!!!

Προσωπικά δεν το βάζω κάτω…
Ακόμα και αν λέγεται ότι αυτή η γενιά είναι “στον κόσμο” της, για εμένα προσωπικά ισχύει και δεν ισχύει αυτό… Ισχύει στον βαθμό που και η δική μας γενιά και η προηγούμενη από την δική μας κ.ο.κ, ήταν “στον κόσμο” της… Έναν κόσμο πιο πέρα, πιο μακρινό, πιο μελλοντικό από αυτόν που τις παραδίδουν οι προηγούμενες γενιές!!!
Αλίμονο εάν δεν συνέβαινε έτσι…
Και αν ισχύει και το “κάθε πέρσι και καλύτερα”, τότε θα πρέπει να ψαχτούμε εμείς οι προηγούμενοι, να ανακαλύψουμε το γιατί αφήσαμε να συμβεί αυτό… Γιατί δεν δημιουργήσαμε, ατομικά και ομαδικά, τις προϋποθέσεις για να σταματήσουμε να το λέμε αυτό…
Και να αναλογιστούμε… Για ποιό κόσμο ετοιμάσαμε τον ερχομό των νέων;
Αυτόν των πολέμων, της πυρηνικής απειλής, της ραγδαίας επιδείνωσης της κλιματικής αλλαγής, της παγκόσμιας κατάπτωσης των ηθικών αξιών; Ή για έναν κόσμο όπου η αγάπη, η ειρήνη, η φιλευσπλαχνία, η τιμιότητα και η ανιδιοτέλεια πρόκειται να γίνει ουραγός στο κάθε τους βήμα;

Ένα πράγμα οφείλουμε να καταλάβουμε όλοι μας, μια και καλή…
Οι παράγοντες της πείνας, της απληστίας, της εκμετάλλευσης, της φτώχιας και κάθε είδους δυστυχίας που ταλανίζει τον πλανήτη μας, είναι μέσα μας!!!
Μέσα στον δύσμοιρο και ατελή εσωτερικό μας κόσμο…
Όσο και εάν νομίζουμε το αντίθετο, εμείς είμαστε η αιτία της τόσης κακομοιριάς… Οφείλουμε στον εαυτόν μας και στις επόμενες γενιές, να δούμε με ανοιχτά μάτια και ειλικρινή διάθεση, όλες τις άστοχες δράσεις μας, τον ωχαδελφισμό, την αδιαφορία μας και όλες τις αδυναμίες που είμαστε φορτωμένοι… Να αναλογιστούμε πάνω σε αυτό και να προσπαθήσουμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για την επιθυμητή αλλαγή… Γιατί όλα γίνονται!!! Όλα μπορούν να γίνουν!!!

%cf%89%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%cf%83-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b5%ce%bb%ce%b1%cf%83%ce%b7-28-%ce%bf%ce%ba%cf%84

 
Σχολιάστε

Posted by στο 28 Οκτωβρίου 2016 in Σκέψεις

 

Ας στοχαστούμε και πάλι…

Πάνω στο θέμα της προσωρινότητας και της αιωνιότητας οι σκέψεις μου…
Αυτό που μου κάνει πραγματική εντύπωση είναι το γεγονός ότι όλοι οι άνθρωποι πάνω στην γη, αισθάνονται ότι είναι αιώνιοι… Ότι αυτοί δεν θα πεθάνουν… Είναι τόσο δυνατή αυτή η πίστη, που πραγματικά όλοι αποφεύγουν να σκέφτονται πάνω σε αυτό το θέμα, ακόμα και εάν ο θάνατος τους πλησιάσει…
Όταν ο θάνατος πλησιάζει κάποιον, είτε μέσω του θανάτου ενός κοντινού προσώπου, είτε μέσω μιας σοβαρής ασθένειας, είτε ένεκα φυσικής φθοράς λόγω ηλικίας, τότε μόνο τον θυμάται και τον σκέφτεται, αλλά για πάρα πολύ λίγο…
Σύντομα τον ξεχνά και το συναίσθημα της αιώνιας ύπαρξης του εαυτού του συνεχίζει με την ίδια δύναμη και βεβαιότητα να τον κατακλύζει…

Και ρωτάω την Ηρώ… Τυχαίο είναι αυτό;
Ασφαλώς και δεν είναι τυχαίο, γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο στην ζωή!!!
Η αιωνιότητα είναι υπαρκτή και μας έχει προσφερθεί από την γέννησή μας και ακόμα πιο πριν από αυτήν!!! Γιατί δεν μιλάμε για την αιωνιότητα του σώματός μας… Είναι η αιωνιότητα της ψυχής μας!!!
Το σώμα είναι φθαρτό και προσωρινό και ότι και να κάνουν οι επιστήμονες και οι γενετιστές δεν θα μπορέσουν να το συγκρατήσουν στην ίδια κατάσταση του χθες, ούτε και να το επαναφέρουν στην ζωή όταν το εγκαταλείψουμε…
Όμως…
Η ψυχή, που και αυτή μας έχει προσφερθεί, είναι αθάνατη!!! Και ασφαλώς σαν αθάνατη που είναι, έχει δυνάμεις και δυνατότητες κατά πολύ μεγαλύτερες από αυτές του φυσικού μας σώματος… Οπότε αυτή η αίσθηση και αυτή η ενθύμηση της αιωνιότητας που έχουμε βαθιά ριζωμένη μέσα μας, ανήκει σε αυτήν!!! Προέρχεται από αυτήν και εγκαθίσταται στον νου και στην καρδιά μας!!!

Το θέμα είναι να το καταλαβαίνουμε αυτό και να κάνουμε στην διάρκεια της κυριολεκτικά σύντομης μετάβασής μας πάνω στην γη, ό,τι καλύτερο μπορούμε για την «ενδεδειγμένη» παραμονή της ψυχής μας στο σώμα μας σε όλη την διάρκεια του βίου μας… Και ασφαλώς και την «ενδεδειγμένη» μετάβαση της ψυχής μας στο άλλο, το νέο σώμα όταν έρθει η ώρα και γενικά την μετάβαση από σώμα σε σώμα…

Γιατί αδυνατώ να δεχθώ την άποψη ότι αυτή η αιωνιότητα της ψυχής ξοδεύεται σε μία μόνο ύπαρξη… Γιατί τότε δεν θα ήταν αιώνια με την έννοια που δίνουμε στην αιωνιότητα… Ή όχι;

Ο όρος «ενδεδειγμένη», περικλείει πολλές απόψεις και ιδέες που μπορεί να εφαρμόσει κάποιος προκειμένου να νιώσει ότι εργάζεται για την ψυχή του, ότι δεν την έχει λησμονήσει και ότι θεωρεί ότι είναι η πρώτη ύλη επεξεργασίας, προκειμένου να φτάσει κάποτε στην Άγνωστη και Αδιανόητη με τον κοινό νου, Πηγή των πάντων!!!

golden-light-butterfly

 
Σχολιάστε

Posted by στο 23 Οκτωβρίου 2016 in Σκέψεις

 

Όλα είναι τέλεια!!!

Λέγεται ότι το εξωτερικό είναι η αντανάκλαση του εσωτερικού… Ή ότι οι άλλοι είναι ο καθρέφτης μέσα στον οποίο πρέπει να κοιταζόμαστε…
Τι θα λέγατε για κάποιον που η κατανόησή του έχει φτάσει σε σημείο που να τα βλέπει όλα τέλεια;
Μήπως έχουν σταματήσει να υπάρχουν γύρω του πνιγμοί, λοιμοί και καταποντισμοί; Πόλεμοι, βία και εγκληματικότητα; Σεξουαλικός εκφυλισμός και πλήρης κατάπτωση ηθικών αξιών; Ψέμα, μίσος, ζήλεια και απληστία; Περηφάνια, ματαιοδοξία, και τερατουργήματα; Και άλλα τόσα ακόμα άσχημα που υπάρχουν παντού στον πλανήτη μας;
Ναι!!! Για αυτόν έχουν σταματήσει!!!
Γιατί τα βλέπει όλα με το καθάριο βλέμμα του, σαν αποτελέσματα πολλών αιτιών που έτσι ήταν, έτσι είναι και έτσι θα συνεχίσουν να είναι, εάν…
…εάν οι άνθρωποι δεν αλλάξουν… Όταν δεν θέλουν να αλλάξουν οι άνθρωποι, η Παγκόσμια Δικαιοσύνη που τα πάντα καταγράφει και ζυγίζει, αποδίδει «Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ»!!!
Και μαζί με την Παγκόσμια Δικαιοσύνη είναι και η Παγκόσμιος Ευσπλαχνία!!! Αυτά τα δύο είναι οι δύο κολώνες που στηρίζουν τον Συμπαντικό Ναό!!!
Η παγκόσμιος Ευσπλαχνία, πάντα σε αναμονή μέσα στους αιώνες, αγκαλιάζει με Αγάπη όλους και περιμένει την δική τους απόφαση για δράση και αλλαγή!!!

Και όταν αυτό πραγματοποιηθεί, τότε ο άνθρωπος γίνεται Άνθρωπος!!!

Όμως όλα αυτά δεν γίνονται σε μια στιγμή, αλλά γίνονται από στιγμή σε στιγμή, στην διάρκεια του βίου μας!!!
Κάθε στιγμή που ζούμε και ενώ όλα επαναλαμβάνονται με μαθηματική ακρίβεια, έχουμε μέσα στην φύση μας και την ελευθερία της επιλογής!!!
Οπότε, ή ανεβαίνουμε ή κατεβαίνουμε στην θαυμάσια σκάλα της ζωής… Εάν κατεβαίνουμε, να θυμόμαστε ότι πάντα από πάνω μας υπάρχει ένα άλλο σκαλοπάτι… Λίγο πιο δύσκολο μεν, αλλά μας περιμένει!!! Εάν ανεβαίνουμε, να θυμόμαστε ότι πάντα από κάτω μας υπάρχει ένα άλλο σκαλοπάτι… Λίγο πιο εύκολο δε, αλλά μας περιμένει…
Ας μην επαναπαυόμαστε… Γιατί όλα περνούν… Ευχάριστα και δυσάρεστα, όμορφα και άσχημα… Όλα!!! Το ένα διαδέχεται το άλλο στον κύκλο της ζωής μας και κάθε χαρά ακολουθείται από λύπη και αντίθετα… Τροχός είναι και γυρίζει… Εάν αφηνόμαστε να γυρίζουμε και εμείς μαζί του, τότε οι μεταπτώσεις και η κυκλοθυμία μας θα έχουν διάρκεια… Εάν δεν αφηνόμαστε, εάν σταματήσουμε να είμαστε έρμαια του εκκρεμούς, τότε η ισορροπία μας θα έχει διάρκεια και Γνώση και Ηρεμία και Αρμονία!!!
Αλλά αυτά δεν χαρίζονται… Κατακτώνται!!!

dsc_5918

 
1 σχόλιο

Posted by στο 12 Οκτωβρίου 2016 in Σκέψεις

 

Τιμωρία και μωρία…

Για οτιδήποτε κάνεις στην ζωή σου, λαμβάνεις αμοιβή…
Εάν κάνεις “κακές” πράξεις, αμείβεσαι με “κακές” πράξεις…
Όμως…
Αναρωτιέμαι εάν αυτή η ανταμοιβή με την μορφή της τιμωρίας που συνοδεύεται πάντα με λύπη, μπορεί να αποφευχθεί…
Μπορεί;
Όταν ένα τιμωρημένο άτομο ερευνώντας τα αίτια της δράσης του καταλάβει ότι έκανε λάθος που έβλαψε εαυτόν και αλλήλους… Και επειδή θα νιώσει άσχημα για αυτό, θελήσει να επανορθώσει, αλλά δεν μπορεί… Τότε υποφέρει… Και πονάει…
Και επειδή πονάει πολύ, εύχεται να του δοθεί μία ακόμα ευκαιρία για να αποδείξει την μεταμέλειά του!!! Γιατί έχει μετα-νοήσει, επειδή έχει κατα-νοήσει μέσα στην καρδιά του το λάθος του…
Εάν η κατα-νόηση και η μετά-νοιά του είναι βαθιά, αναμφισβήτητα δεν θα επαναλάβει το ίδιο λάθος…
Και δεν το επαναλαμβάνει, όταν το γεγονός επαναλαμβάνεται!!!
Και τότε η τιμωρία παύει να υφίσταται…

Αλλά εάν δεν πάψει, δικαίως μπορούμε να πούμε:
“Τί μωρία η τιμωρία”…

Όμως, ό,τι και να λέμε, ένα είναι το σίγουρο:
Λόγω της άγνοιας που μας διακατέχει, αδυνατούμε να μιλάμε με βεβαιότητα για το μέγεθος των λαθών άλλων ανθρώπων (γιατί δεν γνωρίζουμε τις αιτίες)… Όπως και για το μέγεθος της τιμωρίας που τους αντιστοιχεί (γιατί δεν γνωρίζουμε την ακριβή αντιστοίχηση με βάση τον γήινο και τον Θεϊκό Νόμο)… Και επίσης για το μέγεθος της μετάνοιας στο οποίο έχουν φτάσει, εφόσον έχουν οδηγηθεί σε αυτήν…
Οπότε υποθέτω ότι, θα πρέπει όλη η προσοχή μας να στραφεί ολοκληρωτικά μέσα στον εσωτερικό μας κόσμο… Και να σταθεί ερευνητικά πάνω στα δικά μας προσωπικά λάθη, με σκοπό την αυτοβελτίωση που θα επέλθει σαν αποτέλεσμα της μετά-νοιας!!!

Τι λέτε;

%ce%b7

 
1 σχόλιο

Posted by στο 11 Οκτωβρίου 2016 in Σκέψεις

 

Είναι τόσο όμορφο…

… να συζητούν δύο άνθρωποι για θέματα που ενδιαφέρουν και τους δύο, γιατί ακούει ο ένας τον άλλον πολύ προσεκτικά.
Και αλλάζει άποψη όταν καταλαβαίνει ότι η άλλη άποψη είναι καλύτερη από την δική του ή γενικά προσθαφαιρεί ιδέες μέσα στο μυαλό του, λόγω της ζύμωσης που συμβαίνει στην διάρκεια της κουβέντας.
Σας παρουσιάζω το αποτέλεσμα μίας τέτοιας συνομιλίας με τον γιο μου, αφού την επεξεργάστηκα μέσα μου σήμερα το πρωί.

Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω
Πολλές φορές το έχουμε ακούσει, πει, ασπαστεί!!! Και το συμπέρασμα είναι πάντα: “Όταν θέλω, μπορώ” και φυσικά “Όταν δεν θέλω, δεν μπορώ”… Άρα η δύναμη ή η αδυναμία που έχουμε, είναι αποτέλεσμα της θέλησής μας…
Βέβαια υπάρχουν και ακραίες περιπτώσεις όπως για παράδειγμα ένας παράλυτος που θέλει να περπατήσει, αλλά δεν μπορεί… Ακόμα όμως και σε αυτήν την κατάσταση, έχουν υπάρξει άτομα που με την θέλησή τους έχουν αντικαταστήσει τα πόδια με άλλα σημεία του σώματός τους… Είναι μεμονωμένες περιπτώσεις που μας έχουν αποδείξει ότι η δύναμη της θέλησής τους, ορμώμενη έξυπνα και κατευθυνόμενη σωστά, δημιουργεί!!!
Ας μου επιτραπεί στο σημείο αυτό να γράψω την Θέ-ληση έτσι, γιατί πραγματικά η προέλευσή της είναι Θε-ϊκή. Από εκεί πηγάζει και εμείς την χειριζόμαστε… Και είναι και Θε-τική όταν εξυπηρετεί την Ψυχή μας (που είναι το Θε-ϊκό στοιχείο μέσα μας)!!!
Γιατί υπάρχουν και πολλές Θε-λήσεις αρνητικού χαρακτήρα και προέλευσης… Για παράδειγμα άλλο πράγμα είναι να Θέ-λω να προοδεύω και άλλο να Θέ-λω να προοδεύω σε βάρος άλλων… Άλλο να Θέ-λω να ξεκουράζομαι και άλλο να Θέ-λω να τεμπελιάζω, άλλο να Θέ-λω να είμαι οικονόμος και άλλο να Θέ-λω να είμαι φιλάργυρος κλπ…
Επιπλέον…
Μας παρεχωρήθη και η “Ελευθερία της βούλησης” (της Θέ-λησής μας)…
Που σημαίνει ότι το “Θέ-λω” και το “Δεν Θέ-λω”, εναπόκειται στην διακριτική μας ευχέρεια και το διαφοροποιεί μία λέξη… Η λέξη “Δεν”
Από την μία Θέ-λω και από την άλλη Δε-ν Θέ-λω…
Θε- και Δε-ν
Οδοντικά και τα δύο σύμφωνα Θ και Δ… Το πρώτο το Θ, σαν ένα φύσημα του αέρα, το άλλο το Δ, δαγκωτό… Δοκιμάστε να τα προφέρετε με την γλώσσα σας ανάμεσα στα δόντια σας…
Το Θ, είναι το πρώτο συστατικό της λέξης Θεός, το Δ, της λέξης Διάβολος…
Μην πανικοβάλλεστε… Απλά σκεφτείτε λίγο πιο βαθιά…
Γιατί Δ-ιάβολος είναι και η Δ-οκιμασία… Μήπως αυτός δεν είναι και ο σκοπός της ύπαρξής του στην ζωή μας;
Οπότε…
Είμαι ελεύθερη να Θέ-λω ο,τιδήποτε μπορώ να σκεφτώ ή να μην Θέ-λω ο,τιδήποτε μπορώ να σκεφτώ… Ναι ή όχι; Τι επιλέγω; Την Θέ-ση ή την αντί-Θεση;
Και όμως…
Υπήρξαν και ίσως και να υπάρχουν ακόμα και τώρα που επικοινωνούμε άνθρωποι, που επιλέγουν πάντα το “ναι”, ενώ απορρίπτουν το “όχι”… Με το παρακάτω σκεπτικό: Εάν το “ναι” μου, συμφωνεί με την Θέ-ληση της Πηγής, όλα θα πάνε ρολόι!!! Εάν δεν συμφωνεί, τότε θα διαγραφεί η δράση μου και δεν θα πραγματοποιηθεί, από άλλες αιτίες έξω από εμένα, ενδεχομένως από δράσεις άλλων ανθρώπων…
Και αυτό από μόνο του είναι ένα Θ-αύμα!!!
Ας είμαστε Θε-τικοί λοιπόν και ας κατευθύνουμε την Θέ-λησή μας σε σκοπούς ενάρετους, αποδεχόμενοι τα πάντα!!! Ταπεινά και ειρηνικά!!!

1

 
1 σχόλιο

Posted by στο 7 Οκτωβρίου 2016 in Σκέψεις

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: