RSS

Το σακούλι του…

17 Απρ.

Δυσκολεύτηκα να τιτλοφορήσω αυτό μου το άρθρο… Δεν είχε και τόση σημασία… Γιατί όλο το νόημα βρίσκεται μέσα στις γραμμές αυτού του άρθρου!!!
Λέει ο Σαμαέλ Αούν βεόρ: ‘Ένας άνθρωπος είναι αυτό που είναι η ζωή του’.
Επίσης γράφει σε κάποιο άλλο σημείο: ‘Το να τοποθετείται κανείς κάτω από μη αναγκαίους νόμους είναι παράλογο. Καλύτερα είναι να βάζει τον εαυτό του κάτω από νέες επιρροές’.

Θα κάνω μία περιγραφή ενός απλού ανθρώπου…
Η περιγραφή αυτή έχει και σχέση με τον μύθο του Αισώπου για τα δύο σακούλια και όχι μόνο…

Ο άνθρωπος αυτός, έχοντας δημιουργήσει μέσα του την προσωπική του εικόνα που αγγίζει την τελειότητα από άποψη αρετών και έχοντάς την πιστέψει σαν αληθινή, πασχίζει με νύχια και με δόντια να την μεταφέρει στους άλλους, με κόστος ανυπολόγιστης αξίας από άποψη ενεργειών… Σχεδόν ότι κάνει στην ζωή του, το συσχετίζει με το ‘τι θα πει ο άλλος’ και ο φόβος του για αυτήν την κριτική, τελικά, τον αποδυναμώνει ενεργειακά…
Εάν κάτσει να σκεφτεί χρησιμοποιώντας θεληματικά το εργαλείο του νου του, θα δει ότι εφόσον και οι άλλοι άνθρωποι είναι έτσι απασχολημένοι, κανείς δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί με κανέναν, γιατί εργάζονται εντατικά με την προσωπική τους φανταστική εικόνα…
Οπότε έτσι απλά, μπορεί να ξεφύγει εύκολα από αυτό το λούκι που ο ίδιος δημιούργησε και μόνος του έπεσε μέσα!!!

Σχετικά με το τι βλέπει αυτός για τους άλλους, έχουμε όλοι διαπιστώσει και εάν είμαστε ειλικρινείς θα συμφωνήσουμε, ότι βλέπει στους άλλους όλα τα αρνητικά του χαρακτήρα τους, που αυτός ο ίδιος πιστεύει ότι δεν έχει…
Αλλά, όπως έχω ξαναγράψει, επειδή ο άλλος είναι ο καθρέφτης που πρέπει να κοιταχτεί, γιατί αποτελεί την αντανάκλαση των δικών του αρνητικών χαρακτηριστικών που αδυνατεί να δει, είναι απόλυτα θεμιτό, χρησιμοποιώντας και πάλι το νοητικό του εργαλείο, να σκεφτεί ότι δεν θα αναγνώριζε κάτι που ποτέ δεν ήξερε… Και όχι μόνο δεν ήξερε, αλλά δεν είχε ζήσει κιόλας… Και αυτό το λέω με πλήρη αίσθηση ευθύνης, γιατί αυτό που αναγνωρίζει δεν σταματά σε μία απλή σκέψη, αλλά στα υποσυνείδητα διαμερίσματα του νου του, εκεί που κανείς δεν τον ακούει, ούτε και τον βλέπει, συνεχίζει την ανεπιείκια του με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που μόνο ένας ‘ειδήμων’ θα είχε!!!

Με αυτό σαν δεδομένο, ο άνθρωπος αυτός θα είχε τριπλό όφελος εάν έκανε αυτό που εύστοχα έγραψε ο Σαμαέλ!!! Να βάλει τον εαυτόν του κάτω από νέες επιρροές…
Ο ίδιος οφείλει να δημιουργήσει αυτές τις νέες επιρροές, γιατί είναι πια βέβαιος ότι μέχρι ΤΩΡΑ, δεν έχει κερδίσει τίποτα το σημαντικό, που να του επιτρέπει να συνεχίζει να ζει με τον ίδιο τρόπο…

1. Αρχικά θα αρχίσει να ψυλλιάζεται ότι δεν είναι το πρότυπο της τελειότητας που μέχρι τώρα πίστευε… Αυτό θα του ανοίξει ένα παραθυράκι προσωπικής αμφισβήτησης και περαιτέρω έρευνας!!!
2. Έπειτα θα πάψει να φοβάται την γνώμη των άλλων για το πρόσωπό του και θα γίνει πιο αυθεντικός στις σχέσεις του και πιο ειλικρινής!!!
3. Τέλος θα του δοθεί η δυνατότητα να παρατηρήσει στους άλλους και πτυχές που μέχρι τώρα αγενώς απέρριπτε, γιατί υπερέβαιναν τον εγωισμό και την υπερηφάνεια του!!!
Και το αποτέλεσμα αυτού του τρίτου οφέλους, θα τον οδηγήσει αργά και σταθερά στην αποδοχή της άποψης του άλλου, στην συμπόνια και σε αυτό που όλοι θέλουμε, αλλά δυσκολευόμαστε να πετύχουμε, στην ενσυναίσθηση!!!

Θέλει κι άλλα;

Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο 17 Απριλίου 2017 in Σκέψεις

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: