RSS

Ερώτηση με απάντηση… Τι καλά!!!

16 Ιον.

‘Ο δάσκαλος είναι μια πισίνα, όπου μπορείς να μάθεις να κολυμπάς. Όταν το μάθεις, όλοι οι ωκεανοί είναι δικοί σου’.
Έτσι ήταν και ο δικός μου ο δάσκαλος!!!
Τώρα πια, όχι μόνο κολυμπώ, αλλά κάνω και μακροβούτια!!!
Και καθώς, πριν κάποιες μέρες, ήμουν σε ένα από αυτά τα μακροβούτια, κατάλαβα για άλλη μια φορά την απάντηση στο ερώτημα ‘ποιός φταίει’…

Όταν βρίσκομαι σε κατάσταση ύπνωσης, που σημαίνει ότι ενεργώ με βάση την εσφαλμένη μου προσωπικότητα και δεν έχω αίσθηση του τι δημιουργώ στους ψυχισμούς άλλων ανθρώπων όταν μιλάω, τι πρέπει να περιμένω από αυτούς;
Δεν είναι φυσικό, να περιμένω τις αντιδράσεις τους στις λανθασμένες δράσεις μου;
Και τότε, αφού οι άλλοι αντιδρούν με τον δικό τους τρόπο, που πιθανόν να είναι προσβλητικός, γιατί δεν σκέφτομαι ότι ΕΓΩ ήμουν η πρώτη που τους προσέβαλα και αυτοί απλά απάντησαν;

Οπότε σκέφτομαι το εξής…
Πότε επιτέλους θα πάψω να βλέπω τις αντιδράσεις των άλλων και θα αρχίσω να βλέπω τις δικές μου δράσεις;
Πότε επιτέλους θα πάψω να βλέπω τα αποτελέσματα και θα αρχίσω να βλέπω τις αιτίες που τα προκαλούν;
Πότε επιτέλους θα πάψω να πληγώνομαι από άλλους και θα αρχίσω να ‘πληγώνω’ με την θέλησή μου τον ‘λάθος’ εαυτόν μου;
Πότε θα πάψω να κριτικάρω τους γύρω για όσα θα όφειλα να κριτικάρω ΠΡΩΤΑ εμένα;
Πότε θα πάψω να δρω υπνωτισμένα, ώστε να μην ενοχλώ κανέναν;
Πότε;

Πόσο πια αργώ να καταλάβω την αναγκαιότητα της αλλαγής;
Γιατί επιστρέφω στα ίδια και τα ίδια, χωρίς σταματημό;
Γιατί δεν βαρέθηκα ακόμα να παρατηρώ τους άλλους και να αρχίσω να παρατηρώ με σοβαρότητα τον εσωτερικό μου κόσμο;

Πόσο θέλω ακόμα για να Συνειδητοποιήσω ότι οι άλλοι αποτελούν την δικιά μου αντανάκλαση; Και εάν είναι ‘εκτός τόπου και χρόνου’, αυτό ισχύει πρωτίστως για εμένα;
Πότε επιτέλους θα αρχίσω να ‘δέχομαι με ευχαρίστηση τις δυσάρεστες εκδηλώσεις των ομοίων μου’, όπως εύστοχα έγραψε και ο δάσκαλός μου;
Και πως σε τίποτα δεν φταίνε οι άλλοι, εάν ΕΓΩ είμαι αυτή που τους έχω προκαλέσει; Που σημαίνει ότι ΕΓΩ φταίω;

Αχχχ…
Ο Δρόμος είναι δύσκολος, γιατί τα βέλη πρέπει να κατευθυνθούν επάνω μας, από εμάς τους ίδιους…
Ο Δρόμος είναι ανηφορικός και όσο και να το αποφεύγουμε, η πραγματικότητα είναι μία…
Δεν υπάρχει άλλος Δρόμος!!!

winding-road

Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο 16 Ιουνίου 2017 in Σκέψεις

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: