RSS

Το σακούλι του…

Δυσκολεύτηκα να τιτλοφορήσω αυτό μου το άρθρο… Δεν είχε και τόση σημασία… Γιατί όλο το νόημα βρίσκεται μέσα στις γραμμές αυτού του άρθρου!!!
Λέει ο Σαμαέλ Αούν βεόρ: ‘Ένας άνθρωπος είναι αυτό που είναι η ζωή του’.
Επίσης γράφει σε κάποιο άλλο σημείο: ‘Το να τοποθετείται κανείς κάτω από μη αναγκαίους νόμους είναι παράλογο. Καλύτερα είναι να βάζει τον εαυτό του κάτω από νέες επιρροές’.

Θα κάνω μία περιγραφή ενός απλού ανθρώπου…
Η περιγραφή αυτή έχει και σχέση με τον μύθο του Αισώπου για τα δύο σακούλια και όχι μόνο…

Ο άνθρωπος αυτός, έχοντας δημιουργήσει μέσα του την προσωπική του εικόνα που αγγίζει την τελειότητα από άποψη αρετών και έχοντάς την πιστέψει σαν αληθινή, πασχίζει με νύχια και με δόντια να την μεταφέρει στους άλλους, με κόστος ανυπολόγιστης αξίας από άποψη ενεργειών… Σχεδόν ότι κάνει στην ζωή του, το συσχετίζει με το ‘τι θα πει ο άλλος’ και ο φόβος του για αυτήν την κριτική, τελικά, τον αποδυναμώνει ενεργειακά…
Εάν κάτσει να σκεφτεί χρησιμοποιώντας θεληματικά το εργαλείο του νου του, θα δει ότι εφόσον και οι άλλοι άνθρωποι είναι έτσι απασχολημένοι, κανείς δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί με κανέναν, γιατί εργάζονται εντατικά με την προσωπική τους φανταστική εικόνα…
Οπότε έτσι απλά, μπορεί να ξεφύγει εύκολα από αυτό το λούκι που ο ίδιος δημιούργησε και μόνος του έπεσε μέσα!!!

Σχετικά με το τι βλέπει αυτός για τους άλλους, έχουμε όλοι διαπιστώσει και εάν είμαστε ειλικρινείς θα συμφωνήσουμε, ότι βλέπει στους άλλους όλα τα αρνητικά του χαρακτήρα τους, που αυτός ο ίδιος πιστεύει ότι δεν έχει…
Αλλά, όπως έχω ξαναγράψει, επειδή ο άλλος είναι ο καθρέφτης που πρέπει να κοιταχτεί, γιατί αποτελεί την αντανάκλαση των δικών του αρνητικών χαρακτηριστικών που αδυνατεί να δει, είναι απόλυτα θεμιτό, χρησιμοποιώντας και πάλι το νοητικό του εργαλείο, να σκεφτεί ότι δεν θα αναγνώριζε κάτι που ποτέ δεν ήξερε… Και όχι μόνο δεν ήξερε, αλλά δεν είχε ζήσει κιόλας… Και αυτό το λέω με πλήρη αίσθηση ευθύνης, γιατί αυτό που αναγνωρίζει δεν σταματά σε μία απλή σκέψη, αλλά στα υποσυνείδητα διαμερίσματα του νου του, εκεί που κανείς δεν τον ακούει, ούτε και τον βλέπει, συνεχίζει την ανεπιείκια του με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που μόνο ένας ‘ειδήμων’ θα είχε!!!

Με αυτό σαν δεδομένο, ο άνθρωπος αυτός θα είχε τριπλό όφελος εάν έκανε αυτό που εύστοχα έγραψε ο Σαμαέλ!!! Να βάλει τον εαυτόν του κάτω από νέες επιρροές…
Ο ίδιος οφείλει να δημιουργήσει αυτές τις νέες επιρροές, γιατί είναι πια βέβαιος ότι μέχρι ΤΩΡΑ, δεν έχει κερδίσει τίποτα το σημαντικό, που να του επιτρέπει να συνεχίζει να ζει με τον ίδιο τρόπο…

1. Αρχικά θα αρχίσει να ψυλλιάζεται ότι δεν είναι το πρότυπο της τελειότητας που μέχρι τώρα πίστευε… Αυτό θα του ανοίξει ένα παραθυράκι προσωπικής αμφισβήτησης και περαιτέρω έρευνας!!!
2. Έπειτα θα πάψει να φοβάται την γνώμη των άλλων για το πρόσωπό του και θα γίνει πιο αυθεντικός στις σχέσεις του και πιο ειλικρινής!!!
3. Τέλος θα του δοθεί η δυνατότητα να παρατηρήσει στους άλλους και πτυχές που μέχρι τώρα αγενώς απέρριπτε, γιατί υπερέβαιναν τον εγωισμό και την υπερηφάνεια του!!!
Και το αποτέλεσμα αυτού του τρίτου οφέλους, θα τον οδηγήσει αργά και σταθερά στην αποδοχή της άποψης του άλλου, στην συμπόνια και σε αυτό που όλοι θέλουμε, αλλά δυσκολευόμαστε να πετύχουμε, στην ενσυναίσθηση!!!

Θέλει κι άλλα;

 
Σχολιάστε

Posted by στο 17 Απριλίου 2017 in Σκέψεις

 

Λάμψεις-εκλάμψεις ωσάν συνέχεια…

γνωμικών…
12.
“Ζούμε σε έναν παράδεισο με 7 δις δίκαιους και έντιμους κατοίκους που δεν φταίνε σε τίποτα…
Οι άλλοι που είναι;”
13.
“Οι παρακινητές για σκέψη δεν έχουν λόγο ύπαρξης όταν σβήνει δραματικά η θέληση για σκέψη. Το ποτάμι ακολουθεί τον ρου του”.
14.
“Όσοι ξανα-νοούν αφού μετα-νοούν, αγγίζουν την Παρά-νοια στον δρόμο προς την Ά-νοια”.
15.
“Ο ναός είναι το σώμα μας και το ιερό είναι η καρδιά μας. Μην αφήνουμε ανοιχτή την θύρα του ναού στους ληστές των θησαυρών της”!!!
16.
“Γεννιέται μια Γενιά Γενναίων
και Γίνεται Γένος
για Γένεση Γέννας.
Γέννα!
Για Έναν!”
17.
“Ζήσε την ιδιοφυία της ευφυΐας σου στην απεραντοσύνη του διαστήματος. Μα πριν, διέλυσε το ασθενικό σου σθένος στην βαρύτητα της γης”.
18.
“Στις μέρες μας, διανόηση και σεξουαλικότητα αναπτύσσονται από κοινού και συμβαδίζουν. Παρατηρείται όμως έλλειψη επαφής με την κοινή συνισταμένη τους, την καρδιά. Το ανθρώπινο κόστος, μάλλον απρόβλεπτο”…

και ποίησης…
6.
Ποτέ δεν ήμουν μόνη
στην θλίψη μου.
Συμπονούσε
και ήλπιζε την λύτρωση.
Τώρα ξέρω!
Δική μου η απόφαση,
μα η δύναμη δική Του!!!
7.
Μοναξιά μου…
Στον κόσμο τον πολύπλοκο
μ’ έβαλες να σε νιώσω
βαθιά μες την καρδιά μου!
Νεράιδα των ωκεανών
ροδόσταλτη ελπίδα
μην φεύγεις μακριά μου!

Με αγάπη από εμένα, όπως πάντα!!!

 
Σχολιάστε

Posted by στο 13 Απριλίου 2017 in Σκέψεις

 

Τίτλος: Η κραυγή… Ή το τόλμημα της κατανόησης, αφιερωμένο σε έναν εκπληκτικό φίλο και άνθρωπο!!!

Ήταν πριν περίπου 30 χρόνια, όταν εγώ, όντας συγχυσμένη και υπνωτισμένη δεν μπορούσα να δω και να καταλάβω τι μας έλεγες, γιατί το μόνο που έβλεπα ήταν η αντανάκλαση της δικής μου σύγχυσης πάνω σου… Και μάλιστα είχα το θράσος να διαμαρτυρηθώ για αυτό… Και εσύ δεν είπες τίποτα… Μόνο με κοίταξες!!!
Και ήταν και στην διάρκεια αυτών των πολλών ετών που μεσολάβησαν, όταν έβλεπα ότι ενώ ήσουν ο πιο αγαπημένος μαθητής (από τους 12), μάλλον και εσύ δεν έβλεπες καθαρά τον ρόλο που είχες να διαδραματίσεις να παίξεις στο κοσμικό ‘σου’ δράμα!!! Το δικό ‘σου’ και το δικό ‘μας’, εμάς των υπολοίπων που κοιμόμαστε, γιατί δεν έχουμε ακόμα την ικανότητα της εμβάθυνσης…
Και ήταν και μία μέρα, πριν πολλά χρόνια, που εγώ, όντας ‘χαμένη στην μετάφραση’, ή αλλιώς παραδομένη μέσα στην πλήρη απελπισία και απογοήτευση, στεκόμουν δίπλα σου και εσύ με άλλα μάτια, τα μάτια του Είναι σου, με διαπέρασες μέσα στα δικά μου μάτια, τα μάτια του Είναι μου απευθύνοντάς μου την εκπληκτική σου ερώτηση: “Και εσύ (εσύ η Ηρώ), ποιά νομίζεις ότι Είσαι;”!!!
Και ήταν και μία άλλη μέρα που εγώ, γεμάτη περηφάνια, περιέγραφα στους υπόλοιπους ένα όνειρο μέσα στο οποίο είχα δει τα μάτια σου να είναι κοιμισμένα… Και το έλεγα το όνειρο χωρίς να νιώθω στο ελάχιστο τον πόνο που μπορεί να σου μετέδιδα… Αλλά και πάλι, εσύ δεν είπες τίποτα και σε κανέναν…

Και είναι και τώρα…
Τώρα, μετά από μερικά χρόνια, αφού είχες προβεί σε ένα διάβημα, ένα διάβημα φαινομενικής ‘προδοσίας’, ένα διάβημα που μόνο για όσους ξέρουν το πώς και το γιατί, μπορεί να ανοίξει μέσα στην κατανόησή τους η ‘ιστορία του θείου δράματος’ επαναλαμβανόμενη και πολλαπλασιαζόμενη μέσα στην καρδιά του ανθρώπου, στους αιώνες που πέρασαν και στους αιώνες που θα έρθουν!!!
Και πάλι εγώ, όντας τελείως επιφανειακή και κοιμισμένη, σε είχα πει προδότη… Χωρίς να νιώσω αρχικά το μέγεθος της πράξης σου!!! Μίας πράξης που εάν δεν είχε συμβεί, κανείς από εμάς τους υπόλοιπους 11, δεν θα μπορούσε να καταλάβει τους νέους δρόμους που άνοιξες μπροστά μας για αυτήν την διδασκαλία καρδιάς!!!
Για αυτό που ο Ιούδας στο βιβλίο του, γράφει εξαιρετικά:
‘Κάθε κρίκος στην αλυσίδα των Αθανάτων, προσφέρει έναν κόκκο παραπάνω, για να ελαφρύνει το φορτίο εκείνου που έρχεται πίσω, όμως κάθε ψυχή που ρίχνεται σε αυτήν την μοναδική επιχείρηση είναι μια πρωταρχική δοκιμή της Ζωής για να κάνει από αυτόν τον πλανήτη Γη επίσης, έναν Κόσμο Θεϊκής Επαγρύπνησης’.

Και είναι Τώρα…
Που η κραυγή σου σκίζει τα σωθικά μου!!!
Είναι η κραυγή που βρίσκεται μέσα στην ψυχή σου και που ενώ φαίνεται ανατρεπτική και σκληρή, εμπεριέχει το πόνο της μπάρας του χρόνου που πρέπει να πέσει επάνω σου, για να αντέξεις όσα πρόκειται να ακολουθήσουν στο επίπεδο της ψυχικής-εσωτεριστικής σου μετάβασης!!!
Για αυτό είπες:
‘Και άντε και ξυπνήσαμε στο Αστρικό… Και μετά τι; Και άντε και μετατρέψαμε τις εντυπώσεις μας… Και μετά τι; Δεν είμαστε εμείς που πρέπει να πάμε στον Πατέρα; Πώς θα το κάνουμε αυτό όταν όντας μέσα στην αμαρτία δεν νιώθουμε ότι είμαστε αμαρτωλοί; Και πώς θα το κάνουμε αυτό, όταν ούτε καν μπορούμε να προσευχηθούμε;
Και συνέχισες με απορίες του τύπου: Και γιατί ο Πέτρος το έκανε αυτό; Και γιατί ο Ιωάννης το έκανε αυτό; Και γιατί ο Ιούδας έπρεπε να κάνει αυτό στα γρήγορα; Και ακόμα είπες, ότι αδυνατείς να μας κάνεις να καταλάβουμε αυτές τις βαθιές απορίες σου…
Και συνεχίζω εγώ η Ηρώ, με πόνο καρδιάς, το σκεπτικό σου: ‘Γιατί όλα όσα ταράζουν την Ουσία του δικού σου αίματος, όλα όσα σε πονούν και σε λιώνουν, θα έρθουν σιγά σιγά στην κατανόησή σου άνθρωπε!!! Γιατί θα έρθουν!!! Θα έρθουν για να μπορέσεις να ησυχάσεις και για να μπορέσουμε και εμείς τα υπόλοιπα ανθρωπάκια να καταλάβουμε, εάν ποτέ καταλάβουμε, ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται…

Και τώρα καταλαβαίνω και νιώθω και κλαίω σιωπηρά, ναι, κλαίω βαθιά συναισθηματικά, ακούγοντας την κραυγή της αγωνίας σου, αναμένοντας να φτάσει η μπάρα του χρόνου σε εσένα και να περάσεις όσο το δυνατόν ανώδυνα όλη την διαδικασία του έργου που επιτέλεσες μέσα σου και που έχεις ακόμα να επιτελέσεις εις τους αιώνας των αιώνων μέσα σου, για να σταθείς δίπλα στον Πατέρα, και δίπλα στον Υιό που τόσο θέλεις!!! Γιατί εκεί είναι η θέση σου!!!
Και μόνο έτσι, μέσα από αυτές τις πολλαπλασιασμένες υπάρξεις πάνω στον ταλαίπωρο πλανήτη μας θα έχουμε ίσως και εμείς το πλεονέκτημα να περάσουμε αυτήν υπέροχη διαδικασία που μας εδόθη άνωθεν… Την διαδικασία του θείου δράματος μέσα στις καρδιές μας!!! Αυτή που θα μας ελευθερώσει!!!
Όσοι φυσικά το θελήσουμε!!!

Καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση στις καρδιές μας!!!

 
2 Σχόλια

Posted by στο 11 Απριλίου 2017 in Σκέψεις

 

Δύο ήσυχοι άνθρωποι…

Που ο Μεγαλοδύναμος μου έδωσε την χαρά και την τιμή να είναι οι άνθρωποί μου!!!
Ο ένας είναι ο σύζυγός μου!!!
Ένας άνθρωπος πρωτοπόρος, εφευρετικός, πολυπράγμων, έξυπνος πάνω του μέσου όρου, χαμηλών τόνων, αλληλέγγυος κλπ., κλπ., κλπ…
Ο άλλος είναι ο γιος μου!!!
Ένας άνθρωπος πανέξυπνος, καλοσυνάτος, χαμηλών τόνων, αλληλέγγυος, πρακτικός κλπ., κλπ., κλπ…

Πραγματικά δεν ξέρω γιατί πλαισιώνομαι από αυτά τα δύο άτομα, γιατί τα έχω στην καρδιά μου, γιατί μέσα στην αφέλεια και την ανικανότητά μου, αυτοί οι δύο κοντινοί μου άνθρωποι κάνουν ότι μπορούν και με βοηθούν σε όλους τους τομείς της ζωής μου!!!
Και ακόμα πιο έντονα, στον τομέα που λέγεται Αυτογνωσία!!!

Φυσικά έχω και υπέροχους συγγενείς, καθώς και εξαιρετικούς φίλους, μακρινούς και κοντινούς!!!

Θυμάμαι πριν χρόνια το εξής περιστατικό…
Επειδή προερχόμουν από φτωχή οικογένεια, είναι φυσικό να μην είχα λάβει κληρονομιά, γιατί δεν υπήρχε…
Όμως, όταν μία από τις αδελφές μου μου έστειλε ένα ποσό, απρόσμενα και ξαφνικά, ένα ποσό που μου επέτρεψε να εξοφλήσω ένα δάνειο για ένα διαμέρισμα που είχα αγοράσει, η συγκίνησή μου ήταν τόσο μεγάλη, ώστε αναρωτιόμουν τι αξίζω εγώ, ώστε να με προικίσει η αδελφή μου!!!

Έτσι και σήμερα!!!
Έχω την ίδια απορία…
Τι αξίζω εγώ, ώστε ο Μεγαλοδύναμος να μου έχει δώσει αυτούς τους ανθρώπους δίπλα μου, με τους οποίους μπορώ να μαθαίνω για εμένα και για την ζωή και για όλα όσα με απασχολούν!!!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου!!!
Αυτό μόνο μπορώ να ψελλίσω…

Και μία ευχή…
Από τον Σαμαέλ Αούν Βεόρ!!!
‘Ας είναι όλα τα όντα ευτυχή, ας είναι όλα τα όντα μακάρια, ας είναι όλα τα όντα σε ειρήνη’
Αμήν

 
2 Σχόλια

Posted by στο 10 Απριλίου 2017 in Σκέψεις

 

Τα τρία κέντρα…

Υπάρχει το διανοητικό (στον νου), το συγκινησιακό (στην καρδιά) και το κινητικοενστικτοσεξουλικό (τρία σε ένα)…
Όταν βλέπεις μία ταινία ή μία βιντεοταινία που αξίζει της προσοχής σου και σου αρέσει, είναι συνετό να μην την δεις μόνο μία φορά… Γιατί η κάθε φορά ακουμπά από πάνω προς τα κάτω ένα κέντρο σου… Ο λόγος για το ‘Τρεις εσείς, τρεις κι εμείς’ https://www.youtube.com/watch?v=XN1Enn9hf-c
Την πρώτη φορά που την είδα, πριν από αρκετό καιρό, ακούμπησε στον νου και άγγιξε λίγο την καρδιά μου…
Την δεύτερη φορά, πρόσφατα, ακούμπησε την καρδιά μου και άγγιξε λίγο το κινητικό μου κέντρο…
Όταν θα καταλάβω ότι έχει έρθει η ώρα για την τρίτη φορά, τότε που η εφαρμογή των νοημάτων και των αξιών της θα είναι για εμένα ανάγκη και ‘νόμος’, τότε θα έχει ολοκληρωθεί και η κατανόηση της!!!
Για όσους δεν έχουν παρωπίδες θρησκευτικού τύπου, την προτείνω ανεπιφύλακτα!!!

 
Σχολιάστε

Posted by στο 7 Απριλίου 2017 in Σκέψεις

 

Με όλους τους τρόπους

έχω εδώ και τρία χρόνια προσπαθήσει να μοιραστώ μαζί σας τις ανησυχίες μου, τις ιδέες μου και τις εμπειρίες μου πάνω στον δρόμο της Αυτογνωσίας και με βάση το Δελφικό ρητό: ‘Άνθρωπε, γνώρισε τον εαυτόν σου και θα γνωρίσεις το σύμπαν και τους θεούς’!!!
Δεν περίμενα όμως ότι τα πράγματα είναι πολύ πιο πέρα από την κατανόησή μου και πώς αυτό που αποκαλώ συγχρονισμό θα ήταν τόσο άμεσο για εμένα προσωπικά, που με έχει αφήσει άφωνη…
Δεν έχω λόγια να σχολιάσω την ταινία που είδα σήμερα στον κινηματογράφο στις 7, με τίτλο ‘Αναζητώντας την αλήθεια’…
Όσοι από εσάς έχετε την δυνατότητα να πάτε να την δείτε, την προτείνω ανεπιφύλακτα!!!
Πολλές ‘μεταφυσικές’ απορίες θα σας λύσει εάν είσαστε προσεκτικοί στους διαλόγους…
Και εάν είσαστε ανοικτοί, τότε μόνο να κερδίσετε πνευματική τροφή έχετε από αυτήν την ταινία!!!
Οι παρωπίδες δεν είναι για εμάς…

 
2 Σχόλια

Posted by στο 4 Απριλίου 2017 in Σκέψεις

 

Πυροβολείστε με…

Γιατί τολμώ…

Να συμφωνήσω με τον Σαμαέλ Αούν Βεόρ σε αυτό που γράφει:
‘Είμαι ένα άθλιο σκουλήκι της λάσπης της γης’…
Και
‘Είμαι ένα διανοούμενο θηλαστικό που λανθασμένα ονομάζεται άνθρωπος’…

Να συμφωνήσω και με τον Ιούδα σε αυτό που γράφει:
‘Είμαι ένας άνθρωπος από λάσπη (άνθρωπος από νερό και χώμα) που ζω στην λάσπη, σκέφτομαι πράγματα από λάσπη λασπώνοντας τους άλλους και γιαυτό στην λάσπη πρέπει να επιστρέψω’…

Αλλά…

Ο Σαμαέλ γράφει,
πώς το άθλιο γίνεται άθλος με Συνειδητές προσπάθειες και θεληματικές ταλαιπωρίες!!!
Και γράφει,
πώς το σκουλήκι μπορεί να μεταμορφωθεί και από κάτι που έρπει, από μία κάμπια να γίνει πεταλούδα και ότι το φίδι μπορεί να βγάλει φτερά και να πετάξει!!!
Και γράφει,
πώς το διανοούμενο θηλαστικό μπορεί να γίνει άνθρωπος, άνθρωπος επαναστάτης (με στάση προς τα επάνω), άνθρωπος αντάρτης, μόνο εάν η διανόηση και το σεξ του ενωθούν με την καρδιά, στην καρδιά, για την καρδιά. Και μετανοήσει και διαλύσει όλα τα αποτρόπαια στοιχεία που τον αποτελούν!!!

Και ο Ιούδας γράφει,
‘Θα ξυπνήσεις μια μέρα και μετά θα πεθάνεις και θα είσαι ελεύθερος, εντελώς ελεύθερος, για να μπορέσεις να μετατρέψεις την λάσπη σου (ψήνοντάς την στην φωτιά της Αγάπης) σε ένα αμφορέα δίκαιο στον οποίο να μπορέσει να αδειάσει ο μεγάλος Κρυμμένος Κύριος εκείνη την τροφή και εκείνο το ποτό, την μοναδική τροφή και το μοναδικό ποτό με τα οποία θα μπορέσεις να χορτάσεις την πείνα και την δίψα σου για δικαιοσύνη’!!!
Και γράφει,
‘Κάθε λάσπη που ξέρει πού και πώς να κάνει πόλεμο για να μπορεί να πεθάνει είναι Χώμα Αγρύπνιας και Προσευχής’!!!

Υποκλίνομαι!!!

 
1 σχόλιο

Posted by στο 2 Απριλίου 2017 in Σκέψεις

 
 
Αρέσει σε %d bloggers: